خرید کتاب سکه طلا
تاریخ دریافت خبر:
حجت الاسلام ابوالقاسم علیزاده معاون سیاسی شورای سیاستگذاری ائمه جمعه وقتى مردم ناکارآمدى دولت را به‌ویژه در معضلات اقتصادى و از همه مهم‌تر رکود و بیکارى و وضع نامطلوب معیشت مردم و حتى چالش‌هاى صنفى و بازار ارز و بروز مفاسد اقتصادى می بینند، طبیعى است که حناى شعار تدبیر و امید نزد آنان رنگى نخواهد داشت.

به گزارش خبرگزاری تسنیم، متن یادداشت حجت الاسلام والمسلمین ابوالقاسم علیزاده با عنوان «فلسفه نام گذارى ها بهانه اى براى سنجش مواضع و عملکردها» به شرح ذیل است:

اکنون در دهه چهارم انقلاب قرار گرفته ایم نباید فراموش کنیم که امام خامنه اى(مد ظله العالى) با هوشمندى و نیازسنجى دقیق، این دهه را به «دهه پیشرفت و عدالت» نام گذارى کردند. عنوان پیشرفت و عدالت به تناسب ژرف اندیشى و نگاه مدقانه اى است که در شأن رهبرى حکیم و فرزانه انقلاب اسلامى مى باشد که به عنوان دیدبانى تیزبین به صورت جامع همه چیز را رصد کرده و با هدف انسجام بخشى به نوع هزینه کردهاى مادى و معنوى، نقشه راه جامعه و نظام را ترسیم مى فرمایند.

درواقع فلسفه اصلى این نام گذارى ایجاد راهبردهاى پیشبرنده نظام و انقلاب مى باشد که هنر مردان الهى در مدیریت راهبردى جامعه ناظر بر آن است و لذا بار اصلى این دست نام گذارى ها قطعا تشریفاتى و تزیینى نیست بلکه اهداف تحول آفرین و تعالى بخشى را دنبال مى نمایند. ازاین روست که مقام معظم رهبرى(مدظله) باانگیزه هدایت نوع نگاه به فلسفه نام گذارى ها، در ابتداى سال جارى (95) ضمن توجه دادن همه ظرفیت هاى کشور به معضلات و مشکلات اقتصادى جامعه و طرح مجدد «اقتصاد مقاومتى»، ضمیمه اى را در نام گذارى سال جارى تحت عنوان «اقدام و عمل» اضافه نمودند که ناظر بر تشریفاتى نبودن نام گذارى هاى هر سال و یا هر دهه از انقلاب اسلامى است، چه آن که «اقدام و عمل» روح و جان و هدف غایى از اسامى هر سال مى باشد.

و حال این ما هستیم و این نام گذارى هاى حکیمانه که ببینیم در عرصه عمل و اقدام چگونه توانسته ایم منویات رهبرى حکیم نظام اسلامى را که جز مصالح و منافع ملى مد نظر شریفشان نبوده و نیست، به چه میزان جامه عمل پوشانده ایم؟! درواقع خود این عناوین و نام ها وسیله و ابزار سنجش مواضع و عملکردها نیز مى باشد چه آن که به این وسیله مى توان درصد توفیقات دستگاه هاى مختلف را به روشنى محک زد.
این رویه نه تنها سیره بزرگ دیدبان انقلاب، رهبر عزیز و حکیم است که رؤساى دولت هاى مختلفى که با گرایشات گوناگون سیاسى روى کار آمده اند نیز شعارها و عناوینى را براى حرکت راهبردى دولت هایشان بُلد نموده اند که ازجمله دولت یازدهم است که از طرفى کلیت دولت و رویه حاکم بر دولت مردان را اعتدالى مطرح نموده اند و جهت گیرى اصلى دولت را نیز با عنوان تدبیر و امید متمایز ساخته اند و حتى در مقطع تبلیغات انتخاباتى از آن به عنوان امتیازى یاد شد تا جایى که مى توان گفت دولت یازدهم چه بسا بیشترین رأى و اقبالى که از توده مردم به خود اختصاص داد را مدیون همین ادعا و شعارها مى باشد تا جایى که برخى قائلند اکثر کسانى که به جناب آقاى روحانى رأی دادند، رأی به منش اعتدالى و یا تدبیر و امید دادند و البته شخص ایشان نیز به کرات در سخنرانى هایشان و بلکه با افتخار از تدبیر و امید به عنوان مشخصه دولت یازدهم نام برده اند؛ اما آنچه هرگز نباید از آن غفلت ورزید این است که بالاخره هر نام و نشانى تعریف خاص خودش را دارد چنان که اعتدال و تدبیر و امید نیز به سان هر واژه مثبت دیگرى بار مفهومى و ارزشى خاص خودش را همراه دارد و نباید نسبت به آن اجحاف و ظلمى صورت پذیرد و الا به جاى تجلى صداقت در گفتار، نوعى نفاق از عملکردها و مواضع رفتارى به چشم خواهد خورد.

وقتى مردم ناکارآمدى دولت را به ویژه در معضلات اقتصادى و از همه مهم تر رکود و بیکارى و وضع نامطلوب معیشت مردم و حتى چالش هاى صنفى و بازار ارز و بروز مفاسد اقتصادى و آسیب هاى اجتماعى و پدیده هاى مرموز و پلشتى همچون حقوق هاى نجومى و بعضاً فساد مدیریتى و ادارى مشاهده مى کنند، طبیعى است که حناى شعار تدبیر و امید نزد آنان رنگى نخواهد داشت و یا وقتى اثرپذیرى برخى دولت مردان از جریان خاص سیاسى و به کارگیری برخى چهره هاى عامل یا معین و یا ساکت فتنه آمریکایى 88 را مشاهده مى کنند و یا بی مهری نسبت به چهره های متدین و انقلابی امتحان پس داده را به بهانه های مختلف می بینند، البته حق دارند بپرسند کدامین اعتدال؟
بیچاره کلید واژه هاى ارزشى که چگونه در بازار بلبشوى سیاسى به مسلخ برده مى شوند و بعضاً مورد سوءاستفاده عناصر معلوم الحال از جبهه ضدانقلاب نیز قرار مى گیرند. نمونه بارز این حقیقت تلخ را در جریان فتنه 88 و پس از آن به راحتى مشاهده کردیم.

مردم مى پرسند تدبیرو امیدى که در گردونه حوادث، تصادف قطار (امن ترین وسیله حمل و نقل بین شهرى) را به چالش کشید، چگونه توجیه مى گردد؟ آیا به راستى براى همایش بى نظیر و بسیار مهم پیاده روى اربعین بیشتر از یک سال فرصت لازم بود تا براى تأمین نیازهاى زائران اربعین حسینى(ع) فکرى و تدبیرى نو درانداخته مى شد؟ و یا بعد از حادثه هاى ریلى و جاده اى در گذشته، کدامین تدبیر، پیشگیرى از حوادث مشابه را در دستور کار مجریان امر قرار داده بود؟ و آیا فصل سرما و بارندگى در دولت تدبیر و امید باید چگونه واقعیت خود را به رخ مى کشید تا ناکارآمدى دولتمردان در امر پیشگیرى قطع آب و گاز در مازندران جلوه گرى نمی کرد؟ این ها همه وقتى دل انسان را به درد مى آورد که مسؤولان ارشد دولتى در قبال لغو یک کنسرت مرموز و به دور از شأن هنر و موسیقى پاک و بى حاشیه ایرانى و یا لغو یک سخنرانى در میتینگ سیاسى مبهم، بلادرنگ حساسیت نشان داده و تا سرحد شرمسارى پیش مى رود.

آنچه براى ما همواره به مثابه آرزویى جدى مطرح مى باشد، موفقیت همه دولتمردان در تمامى دولت هاى پس از پیروزى انقلاب در خدمت صادقانه و بى منت به مردم شریف ایران بوده است و لذا این مختصر اشارات نقادانه را نیز با نیت خیرخواهى و صرفاً از باب «النصیحة لائمة المسلمین»، مطرح نمودیم با این امید که مفید افتد و همواره دولتمردان ما در تراز انقلاب اسلامى و ملت بزرگ و سرافرازمان متعهدانه و متخصصانه و مخلصانه ظاهر بشوند و توفیقاتشان در آبرو بخشیدن بیشتر به نظام و انقلاب اسلامى تلقى گردد. ان شاءالله.

انتهای پیام/

لینک کوتاه: betanews.ir/news/396951

خبر فوق مربوط به رسانهتسنیم می باشد و جستجوگر هوشمند بتانیوز صرفا آن را بازنشر کرده است. مشاهده در سایت منبع : لینک مستقیم