خرید سکه کلکسیونی
تاریخ دریافت خبر:
واقعیت آن بود که برخلاف دوگانه ساختگی آرمانخواهی-واقع گرایی هر دو گروه رفتارشان مبتنی بر آرمان هایشان بود.در یکسو بر اساس «آرمان های مبتنی بر انقلاب بین المللی» و در سوی دیگر بر اساس «آرمان های مبتنی بر سازمان های بین المللی» سعی میشد مسیری برای واقع گرایی یافت. واقعیت آن بود که برخلاف دوگانه ساختگی آرمانخواهی-واقع گرایی هر دو گروه رفتارشان مبتنی بر آرمان هایشان بود.در یکسو بر اساس «آرمان های مبتنی بر انقلاب بین المللی» و در سوی دیگر بر اساس «آرمان های مبتنی بر سازمان های بین المللی» سعی میشد مسیری برای واقع گرایی یافت.

گروه سیاسی_رجانیوز: رای قاطع کنگره ایالات متحده در تمدید تحریم های ده ساله علیه ایران را با توجه به موضع گیری چندی قبل رهبر معظم انقلاب مبنی بر "نقض برجام" بودن تمدید این تحریم ها میتوان به معنای شکست رویای برجامیزه شده ای دانست که تمام طول عمر دولت یازدهم را شامل میشود.فارغ از آنکه دولت یازدهم سعی می کند با سیاست "صبر و مدارا" رویه ای انفعالی نسبت به این نقض عهد غرب اتخاذ کند تا کماکان اگر آفتاب تابان برجام قرار نیست از غرب طلوع کند

حداقل از غروب آن در مشرق ممانعت کرده و میوه آن را مصرف داخلی کند یا تصمیمش بر آن خواهد بود که جوابی در خور به این تحریم های تمدید شده بدهد آنچه که نمی توان در نسبت رای اخیر کنگره آمریکا و مبانی نظری دولت تدبیر و امید کتمان کرد چالش مشروعیتی است که با شکست برجام در افکار عمومی پیرامون اصالت حقوق بین الملل برقرار شده است.

اگر نگاهی جامع به تمامی رفتار دولت روحانی در سه و اندی سال حیاتش بیاندازیم همواره استراتژی ثابتی برای پیشبرد اهداف و توجیه ضعف ها وجود داشته که عبارت است از دوگانه سازی حول محور دو مفهوم «واقعیت و عقلانیت» در برابر «آرمان و شعار».حتی اگر ایمانی به "حقیقت" چنین دوگانه ای وجود نداشته باشد قابل انکار نیست که "واقعیت" سیاسی چند سال اخیر بشدت متاثر از این دوگانه سازی برای پیشبرد اهداف دولت بوده است.در این دو قطب متضاد دولت خود را نماینده "واقع گرایی معطوف به عقلانیت" در برابر گروهی تعریف می کرد که بر اساس "آرمان گرایی معطوف به شعار" صدمات بیشماری به کشور وارد کرده اند پس عجیب نبود که دائم دولت همه سعی خود را می کرد تا چنین جلوه کند که در برابر کسانی که قطعنامه های شورای امنیت را کاغذپاره میدانستند موفق شده با قطعنامه ای جدید موجبات لغو آنی تمامی تحریم ها را فراهم کند.هرچند با هر توافق حقوقی دولت با کشورهای 5+1 منتقدین دولت سعی در اثبات آن داشتند که برخلاف تصویر ایجاد شده از سوی دولت مبنای نقدهای آنان اتفاقا واقعیت های حقوقی در نظام بین الملل است اما هیچگاه دولت یازدهم حاضر نشد با قبول این واقعیات انعطافی در راستای اصلاح رویه خود نشان دهد و همواره این گزاره را مطرح می کرد که "کسانی سابقا با اشتباه گرفتن میز مذاکره و کلاس فلسفه باعث تحمیل 6 قطعنامه و طبیعتا تحریم های ظالمانه بر ایران شدند". و در برابر آنان نیز "کسانی با سلاح مذاکره موفق به لغو یکباره همه این قطعنامه ها توسط شورای امنیت شدند".

حال چگونه میتوان تمدید تحریم های ایالات متحده بر کشورمان را در مقام مقایسه با این فرضیات قرار داد؟

آنچه در این زمینه علیرغم مکدر شدن خاطر دولتمردان یازدهم واضح و مبرهن است این واقعیت تلخ میباشد که ایالات متحده درست در شرایطی که قطعنامه شورای امنیت (که دیگر کاغذپاره خطاب نمیشود) حکم به لغو تحریم ها علیه ایران داده است تحریم های سابق را بدون آنکه حتی نصاب لازم برای وتو شدن توسط دولت اوباما در این روزهای آخر ایجاد بشود بار دیگر علیه کشورمان تمدید کرد.دولت یازدهم که حیات خود را بر وجود قطبی در برابر خویش میدید که قطعنامه های شورای امنیت را کاغذپاره بنامند این بار با این بحران روبرو شده است که قطعنامه پرسروصدای شورای امنیت حتی به اندازه کاغذ پاره ای نیز مانع از تمدید تحریم های سابق علیه کشورمان نشد.

شاید گذر زمان مهم ترین شرط برای افتادن نقاب های جعلی "واقع گرایی" و "آرمانخواهی" بر مبنای عقلانیت و شعارزدگی در دوقطبی کاذبی بود که دولت تدبیروامید برای به قفل انداختن کلیدش آنرا طراحی کرده بود.برخلاف تمامی تلاش هایی که سعی میکرد با دوگانه سازی جلیلی-ظریف چنین به جامعه وانمود کند که یکی بر مبنای واقعیت و دیگری بر مبنای آرمان مذاکرات را پیش میبردند و اولی منجر به تصویب 6 قطعنامه و اتخاذ تحریم علیه مان شد و دیگری با تصویب قطعنامه ای جدید موجبات لغو تمامی تحریم ها را فراهم کرد واقعیت آن است که در این دوگانه هر دو فکر بر اساس واقعیت هایی که در مسیر آرمان هایشان تعریف میشد دست به عمل میزدند و هیچکدام از این دو گروه نه جدای از آرمان و نه جدای از واقعیت بودند بلکه در این میان با دوگانه ای روبرو بودیم که یک طرف واقعیت را در بستر «آرمان های مبتنی بر انقلاب بین المللی» جستجو می کرد و طرف دیگر واقعیات را در بستر «آرمان های مبتنی بر سازمان های بین المللی» میافت پس بیجا نبود که یکی بر اساس تفکر انقلابی چنین بیاندیشد که آنارشی ناشی از قدرت طلبی استکبار و امپریالیسم فراتر از آن است که بتوان برای احقاق حق خود منتظر کسب رضایت اعضای دائم شورای امنیت سازمان ملل ماند و دیگری بر اساس تفکر سازمانی خود با خوشبینی چنین برداشت کند که حتی استکبار نیز بوسیله قطعنامه شورای امنیت رام خواهد شد و دست از زیاده خواهی خواهد برداشت.

تمدید ده ساله تحریم ها علیه ایران شبهه "کاغذپاره" بودن قطعنامه های شورای امنیت را بار دیگر و از جهتی دیگر تقویت کرد.اگر تیم دیپلماسی دولت یازدهم با آرمان های مبتنی بر قواعد حاکم بر سازمان های بین المللی تحریم های غرب علیه ایران را معلول کاغذپاره پنداشتن قطعنامه ها میدانست حال با این بحران روبرو شده است که حتی قطعنامه شورای امنیت نیز نمی تواند مانع رفتار ستیزه جویانه آمریکا در اعمال تحریم علیه جمهوری اسلامی باشد.

قطعا تمدید تحریم های ده ساله علیه ایران فضا را برای پایان دوگانه کاذبی که در آن مشکلات کشور را به بهانه واقع گرایی به گردن آرمان ها می انداخت محیا کرده است تا پس از جدیدترین نقض آشکار برجام توسط آمریکا واقع بینی گروهی که بر مبنای آرمان انقلابی شان پی به ماهیت اصلی معادلات جهانی برده بودند در معرض قیاس با واقع بینی گروهی دیگر شود که بر اساس قواعد ظاهری سازمان های بین المللی سعی بر آن داشتند که با قطعنامه شورای امنیت به مصاف پنج قدرت صاحب حق وتو در این شورا بروند!

لینک کوتاه: betanews.ir/news/396640

خبر فوق مربوط به رسانهرجا می باشد و جستجوگر هوشمند بتانیوز صرفا آن را بازنشر کرده است. مشاهده در سایت منبع : لینک مستقیم