خرید کتاب سکه طلا
تاریخ دریافت خبر:
یک آقای معلم که دانشجوی دکترای جامعه شناسی است در خصوص طرح رتبه بندی می گوید: به حقوقم 67 هزار تومان اضافه شده و هشت سال سابقه تدریس دارم اما حقوقم یک میلیون و سیصد هزار تومان است او متوسط حقوق 2 میلیون و 380 هزار را با توجه به متوسط خود و همکارانش افسانه می داند.

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ پایگاه اطلاع رسانی سازمان بسیج فرهنگیان- مریم ضیایی: معیشت و مسائل اقتصادی هنوز هم مهم ترین مشکل معلمان است، مسئله ای که بی شک بر کیفیت آموزشی تاثیر مستقیم و البته منفی دارد. از زمان تصویب سند تحول بنیادین 5 سال می گذرد و از اجرایی شدن راهکارهای این سند برای حل معضل معیشتی معلمان هنوز خبری نیست. اجرای ناقص و ناهماهنگ طرح رتبه بندی معلمان نیز نتوانسته است برای حل این مشکل عادلانه قدم بردارد و چرخ معیشت معلمان همچنان لنگ می زند. وعده حل مشکلات معیشتی معلمان از شعارهایی است که همواره در زمان انتخابات از سوی کاندیدای انتخاباتی مطرح می شود.

حسن روحانی در خرداد 92 زمانی که نامزد انتخابات ریاست جمهوری بود در بیان نظرات خود در حوزه فرهنگیان در مصاحبه با پایگاه خبری آفتاب می گوید: «به نظر من الان معلمان در شرایط خوبی نیستند. بحران اقتصادی بر آن ها فشار وارد می کند و توان کار کردن را از ایشان گرفته است. تا زندگی بهتری برای معلمان خود فراهم نکنیم امکان بهبود کیفیت در آموزش عالی وجود ندارد. من تصور می کنم جامعه ما، تصوری آرمانی از معلم ساخته و دائم انتظاراتی از او دارد، ولی متناسب انتظاراتش به معلم اهمیت و امکانات نمی دهد. معلم ها به این که دائم آن ها را با عبارات عاشقانه و ادبی تقدیس کنیم نیاز ندارند، باید مشکلات اقتصادی شان را حل کرد».

هرچند حل وضع معیشتی معلمان در بازه زمانی سه سالی امری دست نیافتنی به نظر می رسد اما می توان با بررسی اقدامات انجام شده در این حوزه تا حدودی قضاوت کرد که آیا اراده ای جدی برای حل این معضل وجود داشته یا وعده ها تنها برای جمع آوری رأی در زمان انتخابات بوده است.

در دولت یازدهم سهم آموزش و پرورش از بودجه دولت از ۱۲٫۳ درصد در سال ۱۳۹۲ به ۱۳٫۸ درصد در سال ۱۳۹۵ رسید و و اجرای طرح رتبه بندی معلمان در سال ۹۴ آغاز شد و به گفته وزیر سابق میانگین دریافت معلمان حدود ۳۰۰ هزار تومان رشد پیدا کرد و میانگین حقوق از یک میلیون و ۲۹۰ هزار تومان در سال ۹۲ به دو میلیون و ۳۸۰ هزار تومان در سال ۹۵ رسیده است. اما معلمان در این باره چه نظری دارند؟

متوسط حقوق دو میلیون و 380 هزار تومان افسانه است!

کشفیان معلمی با 9 سال سابقه تدریس در خصوص اقدامات صورت گرفته در این سه سال در حوزه معیشت با نارضایتی می گوید: طرح رتبه بندی تنها برای برخی از معلمانی که سابقه بالا داشتند مفید بود و به حقوق من فقط 70 هزار تومان اضافه شد. اوضاع زندگی تغییر نکرده و بدتر هم شده است.

معلم دیگری با 8 سال سابقه تدریس معتقد است طرح رتبه بندی «دست و پا شکسته» اجرا شده و تاثیر مثبتی در زندگی اش نداشته، او در خصوص بهبود اوضاع معیشتی در این سه سال می گوید: شرایط سخت تر هم شده است.

فرهنگی دیگری که مدرکش دکتراست و سمت های متعددی دارد از طرح راضی است و می گوید: هرچند تحول مورد انتظار صورت نگرفته و هنوز هم نسبت به سایر دستگاه ها قدر و منزلت معلم دانسته نمی شود اما طرح اضافه حقوق خوبی داشته و آنها که می گویند نداشته دروغ می گویند.

هرچند وی اضافه کرد: جیب من اعداد تورم را قبول ندارد، رشد شتابان قیمت ها با وجود اضافه حقوق برای من رفاه ایجاد نکرده است.

یک معلم خوزستانی که کارشناسی ارشد و بیش از بیست سال سابقه تدریس دارد، می گوید: 300 هزار تومان با اجرای طرح رتبه بندی به حقوقم اضافه شده است اما این اضافه حقوق با توجه به تورم به هیچ وجه مناسب نیست.

یک آقای معلم که دانشجوی دکترای جامعه شناسی است در خصوص طرح رتبه بندی می گوید: به حقوقم 67 هزار تومان اضافه شده و هشت سال سابقه تدریس دارم اما حقوقم تنها یک میلیون و سیصد هزار تومان است او متوسط حقوق 2 میلیون و 380 هزار را با توجه به متوسط خود و همکارانش افسانه می داند.

این معلمان و خیل کثیر از دیگر معلمان که به دلیل فضای بسته آموزش و پرورش صدای اعتراضشان خیلی کم شنیده می شود؛ قول بهبود معیشت دولت روحانی را ناموفق می دانند. از سوی دیگر اقدام در جهت اجرای طرح رتبه بندی معلمان در این دولت، عقیم و کم عمق است. طرح وزارتخانه مطابق با قانون مدیریت خدمات کشوری مدون شده است نه سند تحول بنیادین و این طرح در دوَران بین دولت و مجلس بدون تدوین نظام سنجش صلاحیت های معلمی همچنان بلااثر در معیشت معلمان و غیرمفید خواهد بود.

مشکل ریشه ای نیازمند راه حل اساسی

خواسته فرهنگیان این است که ارتباطی معقول وتوازنی منطقی میان دریافتی آنها و سایر کارمندان دولت وجود داشته باشد و این تبعیض در دریافت ها برداشته شود.

همان طور که اشاره شد؛ مسائل معیشتی معلمان که بر منزلت اجتماعی آنها و سطح کیفیت آموزشی تاثیر مستقیم دارد؛ معضلی ریشه دار است که تاکنون دولت ها نتوانسته اند آن را حل کنند. طرح نظام رتبه بندی معلمان که در هیئت دولت تصویب شد و پیشتر در سند تحول بنیادین آمده بود به عنوان یک راهکار اساسی برای برون رفت از این مسئله پیش بینی شده بود که اجرای ناقص آن با پیش بینی بودجه اندک به نسبت جمعیت معلمان کارساز نبوده و نخواهد بود.

برای تامین بودجه طرح نظام رتبه بندی دو راهکار قانونی وجود دارد که یکی در ماده 3 قانون اهداف و وظایف وزارت آموزش و پرورش آمده و دیگری ماده 10 قانون شوراهای آموزش و پرورش است.

تبصره دوم ماده 3 قانون اهداف و وظایف وزارت آموزش و پرورش می گوید: تمام وزارتخانه ها و مؤسسات دولتی موظفند تا در حل مشکلات آموزش و پرورش و تأمین مفاد و اهداف با این وزارتخانه همکاری کنند. و ماده 10 قانون شوراهای آموزش و پرورش قانون، اشاره می کند که شهرداری ها موظفند با تدوین آئین نامه نسبت به اخذ عوارضی که این شورا مصوب می کند برای آموزش و پرورش اقدام کنند.

به نظر می رسد وقت آن رسیده که وعده های تحقق نیافته روحانی در حوزه فرهنگیان و آموزش و پرورش حداقل در دوره کوتاه وزیر جدید پیگیری شده و به دنبال راه حل اساسی برای آن باشد و از گشایش های دفعی که شائبه انتخاباتی بودن نیز دارند، خودداری کند.

انتهای پیام/

لینک کوتاه: betanews.ir/news/394965

خبر فوق مربوط به رسانهدانا می باشد و جستجوگر هوشمند بتانیوز صرفا آن را بازنشر کرده است. مشاهده در سایت منبع : لینک مستقیم