خرید کتاب سکه طلا
تاریخ دریافت خبر:
یک جوان ایرانی با موتورسیکلت هندی به جاده‌ها زده تا جهانگردی از نوع ارزان‌ را روی موتور یک هزار دلاری‌اش تجربه کند. ایسنا نوشت: ماجراجویی ارزان، رسمی رایج بین جهانگردان شده است، برخی حتی برای خود رکوردهایی هم ثبت کرده اند و جالب تر آن که تجربه هایشان را در صفحات اجتماعی به اشتراک می گذارند تا پیش از آن که مرزهای سیاسی کشورها پررنگ تر شود و جنگ ها، جغرافیای گسترده تری از کره ی زمین را در بر بگیرد، مردم بیشتری را تشویق کنند تا با کوله هایی سبک تر و وسایل نقلیه ای ارزان تر، برای سفری متفاوت، راحت تر ریسک کنند.
سروش شعبانلو، مهندس عمران است، جوانی که مدتی است وارد این چالش شده و تصمیم گرفته دنیا را ارزان ببیند. او در اولین گام یک موتورسیکلت هندی خریده و از جنوب ایران شروع کرده و بعد هم با همان وسیله ی ارزان قیمت اش به ترکیه، گرجستان و جمهوری آذربایجان رفته است.

سفر او به این سه کشور ۲۵ روز طول کشیده و درمجموع هم یک میلیون و ۷۰۰ هزار تومان هزینه کرده است. شاید بعضی ها مدعی شوند ارزان تر از این هم می توان به این سه کشور سفر کرد، اما شعبانلو معتقد است شروع خوبی داشته.

او ۵۰۰۰ کیلومتر با موتورسیکلتی رفته که برای خیلی ها ناشناخته بوده و تعجب ماجراجویانِ پا در رکاب دیگر را برانگیخته که چگونه با موتوری به ارزش (جهانی) یک هزار دلار می شود جهانگردی کرد.



شعبانلو می گوید: خارجی هایی که با موتورسیکلت سفر می کنند، دست کم بالای ۵۰ هزار دلار برای خرید آن هزینه می کنند که ۵۰ برابر قیمت موتور من می شود، آن ها وقتی می دیدند با یک «پولسار» هندی درحال سفر هستم، تعجب می کردند که چطور همچین ریسکی کردم و می گفتند؛ با این که موتورسیکلت های قوی و گرانقیمتی دارند اما همیشه نگران هستند در سفر اتفاقی بیافتد که نتوانند ادامه دهند و بین راه متوقف شوند.

این جهانگرد جوان از وسیله ای که برای ماجراجویی هایش انتخاب کرده راضی است و اظهار می کند: موتورسیکلتم ساخت هندوستان به سال ۱۳۸۸ است که جزو موتورهای ارزان دنیا به حساب می آید. من آن را در ایران پنج میلیون تومان خریدم و به جنوب کشور سفر کردم که تجربه ی بسیار لذت بخشی بود. این موتورسیکلت وسیله ی کم هزینه ای است که سوخت کمی مصرف می کند و سفر با آن واقعا راحت است.

شعبانلو که اولین سفر خارجی ارزان قیمتش را هم با همین پولسار هندی تجربه کرده، ادامه می دهد: وسیله ی نقلیه ای که استفاده می کردم در طول ۲۵ روز به تعمیرات خاصی نیاز نداشت، فقط یک بار در گرجستان هنگام تعویض روغن برای پیدا کردن «آچار» دچار مشکل شدم. فکر می کردم بالاخره در این کشورها آچار تعویض روغن پیدا می شود، برای همین آن را همراه خودم نیاوردم و متاسفانه به مشکل برخوردم، البته به هر شکلی بود مساله را حل کردم.

این ماجراجوی موتورسوار، روزانه بین ۲۰۰ تا ۷۰۰ کیلومتر رانندگی می کرد که طی این مسافت به شرایط آب وهوایی و وضعیت جاده ها ارتباط زیادی داشت. او می گوید: بعضی وقت ها با باران مواجه می شدم که برنامه و زمان بندی سفر را مختل می کرد، مثلا یک بار در گرجستان هنگام رانندگی در اتوبان چنین اتفاقی افتاد. فکر می کردم باران نهایت تا نیم ساعت ادامه داشته باشد، اما تا دو روز طول کشید. با تصور این که بارش زود تمام می شود، به یه کافه ی متروک پناه بردم، اما مجبور شدم یک روز تمام در آنجا بمانم و وقتی هم که دیدم قرار نیست باران قطع شود، مسیر را ادامه دادم. زمانی هم که به مقصد رسیدم یک روز تمام از فرط خستگی استراحت کردم.


شعبانلو ادامه می دهد: برای این که هزینه ی سفر کمتر شود، خیلی از روزها در چادر کمپ می زدم و در مناطقی هم امکان کمپ زدن وجود نداشت، در «هاستل» اقامت کردم. هاستل ها تا حدی شبیه مسافرخانه های ایران هستند که اتاق هایی با امکانات مشترک، به قیمت ارزان دارند، مثلا برای یک شب اقامت در یکی از هاستل های گرجستان، ۱۵ هزار تومان پرداخت کردم که به نظرم خیلی ارزان بود.

او معتقد است، ایران در میان کشورهایی که تا به حال دیده متنوع ترین اقلیم و جاذبه را دارد و در این باره می گوید: شاید گرجستان جنگل های انبوه و سبزی داشته باشد، اما قطعا قدمت تاریخی و تنوع جغرافیایی ایران را ندارد. در هاستلی که اقامت داشتم گردشگرانی از ملیت های مختلف حضور داشتند. وقتی عکس هایی از سازه های آبی شوشتر و جزیره ی هرمز را به آن ها نشان دادم بسیار تعجب کردند و گفتند؛ شما در ایران همه چیز دارید، چرا اصلا به خارج از کشورتان مسافرت می کنید. وقتی هم از قدمت سازه های آّبی شوشتر گفتم، خیلی شگفت زده شدند و گفتند؛ حتما باید به ایران بیایند.

شعبانلو درباره ی چگونگی تردد بین این کشورها نیز توضیح می دهد: ورود به ترکیه اصلا کار مشکلی نیست، به راحتی می توان اجازه ورود گرفت و مانعی هم برای ورود موتورسیکلت وجود ندارد. گرجستان هم همینطور، اما جمهوری آذربایجان سخت گیری های خاص خودش را دارد و برای گرفتن ویزای آن یا باید دعوت نامه داشته باشید یا رزرواسیون هتل که من به خاطر ارزان تمام شدن هزینه ی سفر نمی خواستم هتلی رزرو کنم، برای همین از طریق آژانس های توریستی ویزا گرفتم.



او درباره شرایط و موانع احتمالی ورود موتورسیکت اش به سایر کشورها، می گوید: هیچ مشکلی از این بایت نداشتم، برخوردها هم خیلی خوب بود. کلا مردمی که در این مناطق زندگی می کنند مثل ایرانی ها خونگرم هستند و رفتار خوبی با گردشگران دارند، هرچند در بعضی از این کشورها از جمله (جمهوری) آذربایجان که موتورسیکلت های کمی دارد، مردم نسبت به این وسیله بیشتر کنجکاوی نشان می دهند و مدام با آن عکس می گرفتند.

شعبانلو قصد دارد ماجراجوهای ارزان اش را ادامه دهد، البته پیش از آن باید سراغ موتورسیکلت دیگری برود. او می گوید: در پایان سفر، نزدیکی های تهران، موتورم خراب شد و مجبور شدم بالای ۵۰ کیلومتر همراه آن پیاده بروم. در اتوبان هیچ وانتی نگه نمی داشت، ضمن این که با آن همه باری که روی موتور سوار بود، اصلا امکان بلند کردن آن وجود نداشت، برای همین مجبور شدم بخشی از مسیر را پیاده بروم تا یک تعمیرگاه پیدا کنم. فکر نمی کنم با این موتور دیگر بتوانم سفر طولانی بروم، چون دیگر عمرش را کرده است.

این جهانگرد موتورسوار اظهار می کند: اگر بخواهم ماجراجویی هایم را با همین سبکی که شروع کردم ادامه دهم، باید موتورسیکلت بهتری تهیه کنم که در آن صورت فکر می کنم مقصد بعدی ام کشور تاجیکستان باشد.





لینک کوتاه: betanews.ir/news/394095

خبر فوق مربوط به رسانهالف می باشد و جستجوگر هوشمند بتانیوز صرفا آن را بازنشر کرده است. مشاهده در سایت منبع : لینک مستقیم