تاریخ دریافت خبر: نظر بینندگان
2345_3.jpg

واحد خبر mobile.ir : یکی از مهم ترین نقاط قوت اندروید در مقابل دیگر سیستم عامل های همراه هم چون iOS قابلیت شخصی سازی و انعطاف پذیری آن است. این سیستم عامل به جای محدود نمودن تمامی کاربران به چهارچوبی مشخص و یک سان، به آن ها اجازه می دهد تا ظاهر و ساختار کاری این سیستم عامل را تا حد زیادی بر اساس سلیقه و نیاز خود دست خوش تغییر نمایند. اما اندروید نیز به دلایل مختلفی از جمله حفظ امنیت و کارایی، محدودیت های مختلفی را در زمینه ایجاد تغییرات اساسی در سیستم عامل و دسترسی به منابع سخت افزاری دستگاه اعمال می نماید. به همین خاطر گروهی از کاربران برای رفع این محدودیت ها و به دست آوردن کنترل کامل روی دستگاه خود، اقدام به root نمودن سیستم عامل می نمایند.

Rooting Android Basics Overview

روت کردن به چه معناست؟

روت(root) کردن به زبان ساده عبارت است از دسترسی یافتن به دستورها، فایل های سیستمی و بخش هایی از حافظه که در حالت عادی برای کاربران ممنوع است. در واقع کاربر با عملیات روت کردن به مدیر ارشد سیستم بدل شده و به تمام اجزای آن دسترسی کامل می یابد. در این حالت کاربر با اختیارات ویژه ای که به دست می آورد، پتانسیل آن را خواهد داشت تا از تمامی محدودیت های سیستم عامل عبور نموده و آن را به دل خواه خود شخصی سازی نماید. روت کردن به طور معمول با هدف عبور از محدودیت های اعمال شده توسط تولیدکننده دستگاه و اپراتورهای مخابراتی صورت می گیرد. پس از روت کردن کاربر قادر خواهد بود اپلیکیشن های سیستمی و پیش فرض دستگاه را تغییر داده یا حذف نماید، اپلیکیشن های خاصی که نیاز به دسترسی های مدیریتی دارند را اجرا کند، سیستم عامل های غیر رسمی و متفرقه را روی دستگاه نصب نموده و فرمان های مدیریتی ویژه ای را به صورت مستقیم اجرا کند.

همان طور که احتمالا می دانید سیستم عامل اندروید مبتنی بر هسته لینوکس است. تمامی سیستم عامل های مبتنی بر لینوکس از سیستم فایلی با ساختار درختی بهره می برند. دسترسی کاربران عادی به یکی از زیرشاخه های این درخت محدود بوده و در نتیجه امکان مشاهده یا ایجاد تغییر در سایر قسمت های حافظه برای ایشان وجود ندارد. در این گونه سیستم عامل ها ایجاد تغییرات اساسی در سیستم از طریق ویرایش فایل های سیستمی انجام می گیرد که دست یابی به آن ها منوط به در اختیار داشتن دسترسی ریشه (root access) است. با اخذ دسترسی ریشه، کاربر کنترل کامل روی آن سیستم به دست خواهد آورد.

همان طور که روت کردن اندروید قدرت و اختیارات کاربر را به میزان قابل توجهی افزایش می دهد، به همان نسبت سطح ریسک و مسئولیت وی را نیز بالا می برد. بسیاری از محدودیت های اعمال شده روی سیستم عامل های همراه با هدف افزایش امنیت و کارایی سیستم تنظیم گردیده اند. با روت کردن سیستم عامل و عبور از این محدودیت ها، مسئولیت حفظ امنیت و کارایی سیستم بر عهده کاربر قرار می گیرد. با به دست آوردن دسترسی ریشه، کاربر می تواند به ویرایش انواع فایل های سیستمی بپردازد. حال آن که اعمال تغییرات نادرست یا حذف سهوی این فایل ها می تواند عملکرد سیستم عامل را با مشکلاتی جدی مواجه سازد. علاوه بر این، نصب و اجرای اپلیکیشن هایی که نیاز به دسترسی روت یا ریشه دارند با ریسک بسیار بالایی همراه است. چرا که چنین اپلیکیشن هایی قادر خواهند بود تا با دریافت دسترسی روت، در پشت پرده عملکرد ظاهری خود به سرقت اطلاعات، تخریب یا سوء استفاده از منابع دستگاه همراه کاربر بپردازند.

روت کردن اندروید بسیاری از مواقع با jailbreak (جِیل برِیک) کردن دستگاه های مبتنی بر سیستم عامل iOS شرکت اپل مقایسه می شود. درحالی که این دو مفهوم را نمی توان مشابه یک دیگر دانست. Jailbreak کردن عبارت است از دور زدن برخی ممنوعیت های اعمال شده توسط شرکت اپل برای کاربران از جمله نصب اپلیکیشن های تایید نشده و غیررسمی از طریق sideload کردن، ایجاد تغییر در سیستم عامل و اخذ دسترسی های ویژه مدیریتی. از این میان تنها آخرین مورد را می توان با روت کردن اندروید مقایسه نمود. چرا که دستگاه های مبتنی بر اندروید به طور معمول امکان نصب اپلیکیشن از منابع تاییدنشده و غیررسمی را با فعال سازی گزینه "Unknown sources" در قسمت تنظیمات یا از طریق گوگل، سونی، HTC، هواوی، ایسوس، وان پلاس و Nokia برای همه یا بخشی از دستگاه های همراه اندرویدی خود امکان بازکردن قفل bootloader و نصب سیستم عامل های شخصی سازی شده را به طور رسمی ارائه می نمایند. در نتیجه بخشی از کاربران اندروید حتی برای تغییر سیستم عامل و نصب ROMهای شخصی سازی شده نیز نیازی به روت کردن ندارند.

Rooting Android Basics Overview

مزایای روت کردن اندروید

روت کردن اندروید برای کاربر امکان کنترل کامل ظاهر و عملکرد سیستم عامل را فراهم می آورد. با دسترسی ریشه (root) کاربر به تمامی فایل های سیستمی دستگاه دسترسی یافته و امکان شخصی سازی تمامی جنبه های سیستم عامل را خواهد داشت. در این حالت سطح دانش و تجربه کاربر در برنامه نویسی و مهارت وی در کار با لینوکس است که سطح شخصی سازی و توانایی کنترل اجزای مختلف سیستم را تعیین خواهد نمود. در صورت آشنایی نداشتن کاربر با برنامه نویسی، مزایای حاصل از روت کردن اندروید برای وی محدود به شخصی سازی ها و ابزارهای مختلفی خواهد بود که توسط توسعه دهندگان مختلف در منابعی هم چون گوگل، HTC، وان پلاس، Essential، موتورولا و LG برای همه یا برخی از دستگاه های همراه خود امکان باز کردن قفل بوت لودر را به صورت رسمی فراهم می آورند. اما در مورد دیگر دستگاه ها این کار به طور معمول با استفاده از آسیب پذیری های کشف شده توسط توسعه دهندگان مستقل انجام می گیرد. در این حالت باز شدن قفل بوت لودر موجب خارج شدن دستگاه از گارانتی می شود. برای باز کردن بوت لودر این گونه دستگاه ها بهتر است به بخش مربوطه در انجمنdevelopers XDA مراجعه شود. عملیات باز کردن قفل بوت لودر چه به صورت رسمی و چه غیررسمی از طریق Fastboot انجام می گیرد.

روش ها و ابزارها

برای روت کردن دستگاه های همراه روش ها و ابزارهای مختلفی وجود دارد. این کار می تواند به صورت دستی و از طریق خط فرمان ADB انجام گرفته یا با استفاده از اپلیکیشن هایی ویژه به صورت خودکار و تنها با فشردن یک کلید صورت پذیرد. برای روت کردن اندروید بهتر است از دستورالعمل ها و ابزارهای تایید شده توسط XDA developers استفاده شود. دستگاه های مختلف یا حتی نسخه های مختلف از یک دستگاه می توانند مشخصات سخت افزاری متفاوتی داشته باشند. بنابراین انتخاب راهنما، فایل یا روش روت کردن اشتباه که مربوط به دستگاهی دیگر باشد، می تواند ریسک خرابی دستگاه را به همراه داشته باشد.

در سال های اخیر روش جدیدی با نام Systemless root برای روت کردن اندروید ارائه شده است. در این روش همان طور که از نامش قابل حدس است، دسترسی root بدون دست کاری پارتیشن سیستم (یا همان مسیر /system) به دست می آید. روش Systemless به جای این که مانند روش های عادی یا همان روش های مبتنی بر SuperSU به دست کاری پارتیشن سیستم متوصل شود، دسترسی روت را از طریق ایجاد تغییرات در Boot image یا همان bootloader دستگاه به دست می آورد. همین مساله مزایای مختلفی را با خود به ارمغان می آورد.

Rooting Android Basics Overview

دست نخوردن فایل های اصلی سیستم عامل از یک سو موجب کاهش ریسک های معمول عملیات روت کردن گردیده و از سوی دیگر باعث می شود تا روت شدن دستگاه از دید SafetyNet Google پنهان بماند. سرویس SafetyNet با چک کردن پارتیشن سیستم، دست کاری شدن فایل های سیستمی را تشخیص داده و فعالیت اپلیکیشن هایی هم چون Google Pay ،Netflix و Pokemon GO که برای حفظ امنیت خود از این سرویس بهره می گیرند را متوقف می کند. به این ترتیب Systemless root به کاربران اجازه می دهد تا بتوانند در کنار به دست آوردن دسترسی ریشه، از این اپلیکیشن های محبوب نیز استفاده نمایند. مزیت دیگر این روش ساده تر بودن عملیات unroot کردن دستگاه و نصب به روزرسانی های رسمی است. برای unroot کردن دستگاه در این روش کافی ست boot image اصلی روی دستگاه فلش شود. علاوه بر این، در روش Systemless root حتی یک Factory Reset ساده نیز موجب خارج شدن دستگاه از حالت روت خواهد شد. البته این خاصیت شمشیری دو لبه محسوب گردیده و می تواند یک مزیت یا یک عیب به شمار آید. بهترین و پرکاربردترین ابزاری که برای روت کردن به روش Systemless مورد استفاده قرار می گیرد، Magisk نام دارد. اطلاعات دقیق تر در مورد Magisk و نحوه استفاده از آن در انجمن XDA Developers ارائه گردیده است.

در حال حاضر ابزارهای متعددی برای روت کردن دستگاه های همراه مبتنی بر اندروید وجود دارند که این کار را به شکلی بسیار ساده برای کاربر انجام می دهند. از جمله مهم ترین و پرطرفدارترین این ابزارها می توان به Kingo Root ،OneClickRoot ،Frameroot ،KingRoot ،CF-Auto-Root ،Magisk Root و BaiduRoot اشاره نمود. توصیه می شود پیش از به کارگیری هر یک از این ابزارها دستورالعمل های مربوطه را به دقت مطالعه نموده و از پشتیبانی شدن دستگاه همراه خود توسط آن ابزار اطمینان حاصل فرمایید.

   #سیستم عامل #اندروید #اپلیکیشن #اپل #افزایش امنیت

محتوای خبر «آَشنایی با مفهوم روت کردن دستگاه های مبتنی بر اندروید» را در سایت «موبایل» ببینید