تاریخ دریافت خبر: نظر بینندگان
هفته ملی کودکان است؛ هفته ای که می تواند لحظات شادی را برای کودکان فراهم کند و تلاش هایی هم در این جهت شده است. از یک سو کانون و برخی نهادهای عمومی برنامه های خاص کودکان دارند و از سوی دیگر دست اندرکاران ان جی اوها هم برای آشنایی کودکان با صلح و دوستی کارگاه ها و نمایشگاه هایی برپا می کنند.
382692_249.jpg

شعار سال: دست اندرکاران و فعالان حوزه کودک هم برنامه های تخصصی برگزار می کنند؛ از پرداختن به جنبه های تنهایی کودکان تا بررسی ادبیات کودک و حقوق ازدست رفته کودکان. عده ای دیگر از خیریه ها و سرپرستی های کودکان برای این روز و هفته برنامه های نشست و گردهمایی در نظر گرفته اند و با بردن بچه ها به تئاتر و سینما یا دعوت از افراد مشهور سعی می کنند ساعت های خوشی را برایشان فراهم کنند. البته توجه به این روز در بخش هایی از جامعه پررنگ است اما در سازمان ها و نهادهای دولتی و عمومی خیر!. وقتی مرور می کنید نه آموزش وپرورش علاقه داشته برای دانش آموزان برنامه ای تدارک ببیند و نه حتی بهزیستی برای مهدکودک ها و مکان هایی که کودکان در آنها مستقر هستند کاری می کند. این سؤال بارها مطرح شده و هنوز بی جواب مانده است که آیا آموزش وپرورش که بیشترین ارتباط را با دانش آموزان و کودکان دارد، در برنامه ریزی های متعددش همکاری با هنرمندان و اهالی فرهنگ را هم گنجانده است؟ یا قرار است تمام مسئولیت ها بر دوش خانواده ها باشد؟ خانواده هایی که شاید اولویت چندم آنها مسائلی غیر از آموزش باشد. در این میان بسیاری مواقع هم فراموش می شود که همه چیز فقط تهران نیست. همه اتفاق ها قرار نیست برای کودکان پایتخت نشین برنامه ریزی شود. ما هزاران کودک در استان های مرزی کردنشین داریم، هزاران کودک ترکمن داریم، هزاران کودک بلوچ و سیستانی با تمام مسائلشان داریم. ما در ایران با قومیت ها و تنوع های مختلفی روبه رو هستیم که به نظر می رسد مسئولان فراموش کرده اند و اگر مسئولی در آموزش وپرورش می توانست به این موضوع توجه کند، گام بلندی بود. هرچند کسانی که در حوزه کودک ونوجوان فعال هستند، سعی می کنند نکته هایی را بیان کنند. مانند بیانیه گروه داوری لاکپشت پرنده درباره روز جهانی کودک که با تأکید بر تنوع فرهنگی منتشر شده است. در این بیانیه به ماده 17 کنوانسیون حقوق کودک که کشور ما نیز به آن پیوسته است، اشاره شده که طبق آن دسترسی کودکان به منابع و اطلاعات را جزء حقوق آنان برشمرده و از کشورهای عضو کنوانسیون خواسته است، آن دسترسی را تضمین کنند و موارد زیر را نیز توصیه کرده است: «همکاری های بین المللی برای تولید، مبادله و انتشار اطلاعات و مطالب از منابع گوناگون فرهنگی ، ملی و بین المللی»، «تولید و انتشار کتاب های کودکان» و «توجه خاص به نیازهای فرهنگی و زبانی را که به گروه های اقلیت تعلق دارند. در بیانیه گروه داوران لاک پشت پرنده آمده است: «با اینکه فقط کتاب های فارسی کودک ونوجوان را داوری می کنند اما با حضور شش ساله خود در داوری کتاب های کودکان و نوجوانان ایران کمبود کتاب های باکیفیت به زبان ها و گویش های رایج در ایران را به عنوان یکی از آسیب های فرهنگی ارزیابی می کنند. برخورداری از تنوع فرهنگی، زبانی و گویشی یکی از ویژگی های سازنده ایران عزیز ماست. زبان فارسی در تعامل سازنده با زبان ها، گویش ها و فرهنگ های دیگر رشد و گسترش یافته است. غفلت از این ویژگی حتی اگر به قصد کمک به زبان فارسی باشد، نتیجه اش برعکس خواهد شد. در دورانی که تنوع فرهنگی قربانی گسترش رسانه های یکسان ساز می شود، حفاظت از تنوع فرهنگی و از جمله زبان ها و گویش های متنوع ایران ضرورتی انکارناپذیر است. گروه داوران لاکپشت پرنده در چنین وضعیتی تألیف و انتشار کتاب به زبان ها و گویش های ایرانی را ضروری دانسته و از نویسندگان، ناشران و کنشگران فرهنگی دعوت می کند تا با توجه به این نکته مهم در تولید و انتشار آثار به زبان ها و گویش های رایج در ایران برای کودکان و نوجوانان بکوشند. همچنین از نهادهای عمومی و دولتی نیز انتظار دارد بستر و زمینه تولید و انتشار ادبیات و کتاب های کودکان و نوجوانان به زبان ها و گویش های رایج در ایران را فراهم کنند. بدیهی است که این اتفاق خجسته به نفع انسجام ملی، زبان فارسی و غنای ادبیات کودک ونوجوان ایران خواهد بود».حالا باید دید که دیگران، مسئولان، علاقه مندان، دلسوزان و... نیز قرار است گام هایی در این زمینه بردارند یا خیر؟

شعار سال، با اندکی تلخیص و اضافات برگرفته از روزنامه شرق، تاریخ انتشار 17 مهر97، شماره: 3263


   #زبان فارسی #داوری #خانواده #دانش آموزان #گردهمایی #پایتخت #سینما #نمایشگاه #هنرمندان

محتوای خبر «تنوع فرهنگی؛ کمبود این روزهای کودکان» را در سایت «شعار سال» ببینید