تاریخ دریافت خبر: نظر بینندگان
حوادث رکنا: چشم هایش فکرم را حسابی مشغول کرده بود ، جلوی آ ینه می ایستادم و با خودم حرف می زدم. حس عجیبی بود، تمام هوش و حواسم به گوشی تلفن همراهم بود تا پیامی از او ببینم و لحظه شماری می کردم تا زنگ بزند.

اولین بار در آ ن جشن تولد شوم بود که پسر عمویم را دیدم. چند دقیقه ای با هم صحبت کردیم. با نگاهش دلم را لرزاند و لحن حرف زدنش برایم جذاب بود. بی مقدمه در همان مراسم به من ابراز عشق و علاقه کرد و خانواده هایمان را به باد ناسزا گرفت که چرا این همه سال ما را از هم دور کرده اند.

ارتباط من و پسرعمویم در فضای مجازی روز به روز حالت هیجانی تری به خود می گرفت. می گفت می خواهد دلش را به دریا بزند و مرا از مادرم خواستگاری کند.

قسمش دادم درباره حضورم در جشن تولد به کسی چیزی نگوید، چون بدون اطلاع خانواده ام به جشن تولد دختر عمویم رفته بودم. بعد از مرگ پدرم با عموها و عمه هایم قطع ارتباط کردیم. مادرم می گفت وقتی آ ن ها را می بیند حالت خفگی به او دست می دهد. من دختر عمویم را خیلی اتفاقی در فضای مجازی پیدا کردم. به او پیام دادم و بعد هم به جشن تولدش دعوت شدم و برادرش را دیدم.

انگار همه این اتفاق ها افتاد تا سرنوشت خودم را این طور داغون و سیاه کنم. پسر عمویم به خواستگاری آ مد. مادرم به شدت مخالف بود. خانواده عمویم نیز مخالف بودند. اما ما سماجت کردیم. کار به دعوا و تهدید کشید. ما در برابر بی تفاوتی خانواده هایمان ساکت نماندیم و تهدیدهایمان جدی تر شد. مادرم می ترسید بلایی سر خودم بیاورم، برای همین کوتاه آ مد و این ازدواج با وجود مخالفت خانواده عمویم انجام شد. شوهرم می گفت با خانواده اش قطع ارتباط می کند و به هیچ کس اجازه نخواهد داد در زندگی مشترکمان دخالت کند. البته مادرم دلهره داشت و ازهمان روز اول می گفت به عاقبت این ازدواج خوش بین نیستم.

چندماه از دوران عقد ما گذشت. خانواده عمویم کمی از تب و تاب لج بازی هایشان افتاده بودند و به ظاهر آ شتی کردند. حتی به خانه ما آ مدند و مادرم نیز با روی باز از آ ن ها پذیرایی کرد.

اما این خانه از پای بست ویران بود و لبخندهای ظاهری در آ تش کینه های قدیمی سوخت. کم کم اختلاف هایی بین من و شوهرم به وجود آ مد. اختلاف هایی که مسبب آن بزرگ ترهایمان بودند. یک بار دعوایمان شدید شد . شوهرم قهر کرد و به خانه شان رفت. حدود یک ماه هیچ خبری از من نگرفت. داشتم دیوانه می شدم. به سراغش رفتم و عذرخواهی کردم. او مرا به خانه رساند. همان روز وقتی می خواستم لباس هایش را بشویم یک بسته مشکوک پیدا کردم. از او درباره این بسته توضیح خواستم. سر و صدا راه انداخت و از خانه بیرون زد. حالش اصلا خوب نبود. با زن عمویم مشورت کردم. می گفت با دوستان لاابالی رفت و آ مد دارد و باید هرچه سریع تر سرخانه و زندگی خودتان بروید. این مسئله را هم از مادرم پنهان کردم و به هر بدبختی بود زندگی مشترک خود را آغاز کردیم. اما حالا فهمیده ام با یک معتاد Addicted بی مسئولیت که از نظر اخلاقی نیز تعهدی به من ندارد زندگی می کنم. چند ماه رفت و گم و گور شد. بعد هم برگشت و هیچ حرفی برای گفتن نداشت. من طلاق گرفتم و چون دچار افسردگی شدید شده بودم به مرکز مشاوره آ رامش پلیس Police خراسان رضوی آ مدم. کاش برای مشاوره قبل از ازدواج هم به اینجا می آ مدم.

متین نیشابوری

اخبار اختصاصی سایت رکنا را از دست ندهید:

   #خانواده #ازدواج #فضای مجازی #خراسان #حوادث