تاریخ دریافت خبر: نظر بینندگان
داستانهای کودکانه برای بزرگسالان
شاید آن چه داستان های کودکانه را برای بزرگ ترها دلخواه می کند، عطش همیشگی آن ها برای شنیدن حقیقت به زبانی ساده و صادقانه است. داستان هایی که لحن کودکانه آن ها برای بچه ها داستان را قابل فهم و برای بزرگ ترها صورت نمادین یا شاید حتی کنایه آمیز پیدا می کند تا به آن ها بگوید چیزی را که در بزرگ سالی نایافته آن هاست، باید جایی در دنیای کودکان جست و جو کنند. در این مطلب به معرفی چند نمونه از محبوب ترین داستان های کودکانه ای پرداخته ایم که مورد استقبال بزرگ ترها واقع شده است.

بابا لنگ دراز
جودی از آن آدم هایی است که ممکن است هرآن آرزو کنید که یک نمونه از اصلش را در کنارتان داشته باشید! دختری جسور، رک و شیرین زبان که ماجرای سال های تحصیلش در کالج را درقالب نامه هایی خطاب به جرویس پندلتن، حامی مالی اش، نوشته است. جودی برای بیان زشتی بعضی رفتارها عموما به خودش خرده می گیرد، گاهی هم لحنش ناصحانه می شود و در قالبی تمثیلی به بابالنگ دراز و در حقیقت خطاب به مخاطبان کتاب، جمله هایی ساده و در عین حال پر مغز می گوید. مثل وقتی که در یکی از نامه ها در مذمت مصرف گرایی و تجمل می نویسد: «بابالنگ دراز عزیز: شرم آور است که آدم پولش کم باشد و کت هایش زیاد!» درواقع می توان گفت بابالنگ دراز رمانی نامه نگارانه است که «جین وبستر»، نویسنده این کتاب، برای بیان منظورش از این شیوه بهره گرفته و اتفاقا بابالنگ دراز موفق ترین اثر اوست. داستانی که اولین بار در یک مجله آمریکایی منتشر شد و سرانجام در سال 1912 به صورت کتاب درآمد. وبستر در سال 1915 «دشمن عزیز» را به عنوان دنباله ای برای بابالنگ دراز نوشت.
قصه های خوب برای بچه های خوب

این مجموعه داستانی توسط «پدر ادبیات کودک و نوجوان» نوشته شده است. «مهدی آذر یزدی» این کتاب را در سال 1336 نوشت و در سال 1342 برای همین کتاب موفق به دریافت جایزه یونسکو شد. قصه های خوب برای بچه های خوب داستان های کهن را به زبانی ساده و قابل فهم بیان می کند و شاید به همین دلیل مورد استقبال بزرگ ترها هم قرار گرفته است. این داستان تا کنون به چهار زبان زنده دنیا ترجمه شده است: اسپانیایی، ارمنی، چینی و روسی. این اثرشامل هشت جلد است که در هرکدام یکی از داستان های کهن به تفصیل بیان شده است: کلیله و دمنه، مرزبان نامه، قابوس نامه، مثنوی و... .
شازده کوچولو

حدود هشتاد سال دارد اما وقتی حرف می زند، کودک ده ساله ای می شود که در قصه های کودکانه اش جانوران بی زبان از آدم های اطرافش همزبان ترند یا جوان بیست و چند ساله ای که سرسختانه دنیا را شبیه ایده آل های ذهنی خودش می خواهد. گاهی هم عاقل مردی چهل ساله می شود که پشت مفاهیم ساده و پر تکرارش گوشه های دنج و دست نخورده ای از مفاهیم عمیق دارد. «شازده کوچولو» کتابی است که با لحن کودکانه اش عناوین مهمی را برای تمام سنین بیان می کند و مخاطبش در هر سنی که باشد، مفهوم مد نظر «آنتوان دوسنت اگزوپری»، نویسنده این کتاب، را به تناسب ظرف ادراکش دریافت می کند.
از دسامبر 1943 که شازده کوچولو منتشر شد تا اکنون که حدود هشتاد سال از انتشارش می گذرد، بیش از 200 میلیون نسخه از این کتاب به چاپ رسیده و توسط بیست نفر از مترجمان ایرانی ترجمه شده است. داستان محبوبی که ایده اولیه اش زمانی در ذهن سنت اگزوپری شکل گرفت که هواپیمای او به ناچار در صحرای آفریقا فرود آمد و همان طور که در داستان هم می خوانیم، شخصیت اصلی داستان در اولین مواجهه اش با زمین به صحرای آفریقا می رسد و با یک مار همزبان می شود.
شازده کوچولو زبان دغدغه مندی های سنت اگزوپری است برای بیان فلسفه خاص خودش از عشق و دوست داشتن به شیوه ای سوررئالیستی. اگزوپری در این داستان زیر چتر واژه «آدم بزرگ ها» تمام خلقیات بد آدم ها را با زبانی ساده، روان و دلپذیر به باد انتقاد گرفته است. او تمام کتاب هایش را برمبنای تجربیات شخصی و احساسات درونی خودش نوشته است و شاید بتوان گفت چیزی که او را برای اولین بار به عنوان یک نویسنده مطرح کرده، انتشار کتاب «پرواز شبانه» اش با مقدمه «آندره ژید» بوده است. با این حال، بدون شک باید گفت بار زنده نگه داشتن نام او در تمام این سال ها روی دوش شازده کوچولو بوده است.

پینوکیو

شاید «کارلو کلودی» این کتاب را بر مبنای این فرضیه نوشته باشد که هر عمل ناپسند یک نمود خارجی دارد! پینوکیو یک عروسک چوبی است که پدر ژپتو برای فرار از تنهایی او را ساخته است. یک شب آرزو می کند که پینوکیو پسر واقعی او باشد و آرزویش توسط فرشته ای برآورده می شود. پینوکیو جان می گیرد اما همیشه از این که جسمی متفاوت با پسربچه های همسن و سالش دارد، رنج می کشد و برای این که به پسربچه ای واقعی بدل شود، حاضر به انجام هرکاری است. یکی از عادات رفتاری او دروغ گویی است و با این که همیشه دراز شدن بینی اش دروغش را فاش می کند اما باز هم وفادارانه پای این عادت می ایستد!
شاید کارلو کلودی دراز شدن بینی پینوکیو را به عنوان نمود خارجی عمل ناپسندی مثل دروغ معرفی می کند. پینوکیو پسربچه جسوری است که عاقبت چوب جسارتش را می خورد و در دام گربه مکاری می افتد و در این بین ماجراهای متفاوتی را از سر می گذراند. کلودی روزنامه نگار، منتقد و مترجم ایتالیایی است که آثار محبوبی همچون شنل قرمزی، گربه چکمه پوش و زیبای خفته را به زبان ایتالیایی ترجمه کرده است. او طی سال های فعالیتش در روزنامه ها و نشریات مطرح ایتالیا به شهرت رسید و با خلق پینوکیو در سال 1883 یکی از برجسته ترین نویسنده ها در حوزه ادبیات کودک و نوجوان شد.
سرود کریسمس

وقتی اسم «چارلز دیکنز» در میان باشد، روشن است که با داستانی خوب و جان دار طرفیم. نویسنده ای که بیشتر آثار خوب در حوزه کودک و نوجوان متعلق به اوست: الیور توئیست، دیوید کاپرفیلد، داستان دوشهر، آرزوهای بزرگ و... سرود کریسمس از آن دست داستان هاست که در ذهن مخاطبانش بیشتر با نام شخصیت اصلی داستان یعنی «اسکروج» نقش بسته است. اسکروج تاجر ثروتمند، خسیس و بداخلاقی است که با پا درمیانی سه روح، راهی را که در طول عمر چند ده ساله اش نرفته است یک شبه می رود. وجه تسمیه این داستان که در سال 1843 نوشته شده، این است که همه چیز از صبح کریسمس آغاز می شود.
وقتی خواهر زاده اسکروج برای جشن کریسمس او را دعوت می کند اما اسکروج با بد خلقی دعوتش را رد می کند و علاوه بر آن به کارمندش هم مرخصی نمی دهد و وادارش می کند سرکار بماند. حوالی غروب اسکروج به خانه می رود و ناگهان با روح شریک قدیمی اش مواجه می شود. روح شریکش به او می گوید امشب منتظر سه روح دیگر باشد که هرکدام پیام هایی برای او دارند. اسکروج توسط این سه روح حوادثی را در گذشته، حال و آینده مشاهده می کند. حوادثی که شخصیت او را به کلی تغییر می دهد و از او مردی سخاوتمند، مهربان و اجتماعی می سازد. دیکنز در این داستان مخاطبانش را به عاقبت اندیشی دعوت می کند و با بیان فرصت کوتاه زیستن در کنار هم ارزشمندی محبت را به شیوه ای دلپذیر برای مخاطب کودک و بزرگ سالش تصویر می کند.
قصه های مجید

نوستالژی ویژه دهه هفتادی ها! خاطرات روزمره مجید، پسر نوجوان اصفهانی که با مادربزرگش، بی بی، در یکی از خانه های قدیمی و اصیل اصفهان زندگی می کند. لهجه شیرین، بیان صریح و نگاه بی ملاحظه مجید به اتفاقات پیرامونش از جذابیت های خاص شخصیتی اوست که وقتی با لهجه شیرینش می آمیزد جلوه طنازانه ای به داستان می بخشد. «هوشنگ مرادی کرمانی» این کتاب را در سال 1364 آفرید و «کیومرث پوراحمد» با ساخت سریالی برمبنای همین کتاب در دهه هفتاد، خاطره قصه های شیرین این کتاب را برای سال های سال ماندگار کرد.

   #کریسمس #اصفهان

محتوای خبر «داستانهای کودکانه برای بزرگسالان» را در سایت «مردم سالاری» ببینید