تاریخ دریافت خبر: نظر بینندگان
رضا برجیعکاس حوزه مقاومت گفت: ما باورمان نمی شود که در جنگ هستیم، اما باید این مسأله را بپذیریم که جنگ رسانه ای جدی راه افتاده است و نباید بنشینیم و منتظر فرمان باشیم، فعالان این حوزه باید خودشان اقدام و حرکت کنند.

به گزارش قدس آنلاین، آقای رضا برجی، جزو چهره های شاخصی است که بیش از سه دهه در حوزه جنگ، مقاومت، پیامدهای آن و... با عکس ها، مستندها و گزارش هایش فعالیت مستمر داشته و این روزها با دغدغه ای که در تمام این مدت او را در این مسیر هدایت می کند، همچنان به ساخت مستند و عکاسی در این حوزه مشغول است.

گاه هدف و دغدغه مندی افراد را به سمتی سوق می دهد که باعث می شود تا نام آنها همواره با بخشی از تاریخ همراه شود، رضا برجی نیز جزو چهره هایی است که از نوزده سالگی عکاسی را در جبهه ها آغاز کرد و از اواخر سال ۱۳۶۵ به گروه «روایت فتح» پیوست. او در کنار شهید آوینی در حوزه تولید مستند از جبهه های جنگ، آثاری را ارائه داد که جدا از تأثیرگذاری آنها در همان مقطع؛ این روزها نیز جالب توجه هستند. برجی همچنین با حضور در ۱۴ جنگ بین المللی موفق شد تا آنها را نیز در قاب هنر خود ثبت کند. امروز قرار است طی مراسمی از وی در مجتمع اسوه تقدیر شود.

سی ماه حضور مؤثر در افغانستان
وی در گفت وگو با «صبح نو» ابتدا درباره هدف و انگیزه ای که در تمام این سال ها باعث شد تا او پا در این مسیر پرفراز ونشیب بگذارد بیان کرد: یکی از اتفاقاتی که برای من در روایت فتح رخ داد، مسیری بود که در این سال ها با آن همراه شدم. در آن سال ها من از شهید آوینی بسیار یاد گرفتم، او همیشه می گفت که هیچ کاری نکن مگر آن که دغدغه ات باشد، در غیر این صورت به جایی نمی رسی، از همین رو در مقاطع گوناگون من دغدغه ای که لازم بود به آن پرداخت شود را دنبال کردم، به عنوان مثال درباره جنگ افغانستان از حدود سال ۱۳۵۸ تا ۱۳۶۶، فکر می کنم تنها یک فیلم چند قسمتی از تلویزیون پخش شد و بعد از آن دیگر اقدامی صورت نگرفت و گاه تولیدات آرشیوی از کشورهای دیگر را پخش می کردیم، این مسأله باعث شد تا ما به سراغ این موضوع برویم اما بار اول بعد از ۶ ماه که گروه مان را اسیر کردند، چیزی عایدمان نشد و نتوانستیم اثری جز کتابی که از نوشته هایم به جا مانده بود را داشته باشیم. در ادامه مرتضی آوینی بعد از آن شکستی که زحمات مان را ضایع کرد، بازهم خواست تا این موضوع را رها نکنیم و ما نیز داوطلبانه بازهم به سراغ آن رفتیم. به همین دلیل باید بگویم که تمام کارهایی که من در طول این سی و اندی سال انجام دادم دغدغه من بود. یعنی اگر حدود ۳۰ ماه در افغانستان رفت و آمد داشتم به واسطه همین مسأله بود. وی با اشاره به تأثیرگذاری تولیداتی که در آن زمان ها می ساختند ادامه داد: در همان ایام هر بار که من موضوعی را کار می کردم، بعد از مدتی شاهد رفع آن معضل بودیم، اتفاقی که نشان دهنده تأثیرگذاری فعالیت هایمان بود، آن هم در مقطعی که به دلیل چندپارچگی افغانستان به شدت رفتن به آن کشور دشوار شده بود. با این حال از سال ۶۶ تا الان افغانستان همیشه دغدغه من بود و است چرا که ظلم های بسیاری به آن شد.

اتفاقاتی که مهجور مانده اند
برجی در پاسخ به عاملی که باعث شد تا او را به جنگ های گوناگون و مهم دنیا بکشاند نیز گفت: این مسأله نیز به همان صورت بحث برانگیز برمی گردد، به عنوان مثال در زمان جنگ چچن من دیدم که بعد از یک سال کسی به سراغ آن نرفته و به آن نپرداخته اند، به همین دلیل به دنبالش می رفتم، در کنار این موارد معتقد هستم که درباره بعضی موضوعات مثل لبنان، عراق، بوسنی و... هر چه کار کنند بازهم کم است. او همچنین با اشاره به کشمیر و مرگ مسلمانان آنجا که در زمان حمله به آن پرداخته نشد و کسی دنبالش نرفته بود، افزود: در این میان گفتم که من باید به همه خبر دهم که در این منطقه چه رخ داد و چطور شیعیان کشمیری به شهادت رسیدند. الان نیز به همین ترتیب ما باید در این مناطق حاضر شویم تا بتوانیم مشکلات را بگوییم. این مستندساز در ادامه پیرامون شیوه ای که در ساخت مستند در زمان جنگ داشتند و باعث جذابیت کارهایشان می شد، عنوان کرد: شیوه ساخت و پرداخت به این مسائل نیز جزو مواردی است که باید به آن توجه شود، مثلاً در زمان جنگ ما پیش از عملیات دوربین به دست، در بین گروه ها حاضر می شدیم و با رزمندگان آن قدر رفت و آمد داشتیم که در زمان عملیات دوربین دیگر برای آنها عادی می شد و بدون بیان جملات کلیشه ای، اتفاقات و صحبت ها به صورت طبیعی و عینی ثبت و ضبط می شدند نه آن که دوربین شخصیت هایشان را تغییر دهد، به همین دلیل تأثیرگذاری آنها نیز با بقیه کارها تفاوت داشت و دوربین به قول آوینی جزئی از وجود ما بود که حیرانی در حال وقوع را در لحظه ثبت می کرد. در کنار این ها مدیریت و اشراف آقا مرتضی هم جزو نکات اصلی است که تأثیر بسزایی در شکل گیری روایت فتح داشت.

کمبود حضور ایران در رخدادهای بین المللی
کاستی نیروهای رسانه ای ایران در مواقع لزوم به نسبت کشورهای دیگر، موضوعی بود که برجی با اشاره به آن گفت: امروز جنگ رسانه ها در حال وقوع است و ما از آن عقب هستیم، همین مسأله که حسرت عمیقی را برای من به جا گذاشته در زمان سقوط صدام وجود داشت، مقطعی که از کشوری مثل فرانسه حدود ۱۰۰ خبرنگار تنها در یک هتل حضور داشتند و از ایران فقط یک گروه بود. امروز نیز به همین ترتیب است، در حالی که باید حداقل الان ما باید ۱۰ اکیپ در سوریه داشته باشیم، اما چرا تنها یک جشنواره مقاومت برگزار می کنیم و می گوییم که تنها فیلم های لبنان، سوریه و عراق را نمایش می دهیم و در بخش دیگری از سال هیچ اتفاقی رخ نمی دهد.

جنگ، امروز ادامه دارد
برجی تصریح کرد: امروز اگر رسانه نباشد ما نمی توانیم عرض اندام کنیم، اما چرا بعد از این همه سال آقای خامنه ای همچنان می گویند که ما از این حوزه عقب هستیم، این مسأله جای تأسف دارد. ما در بحث مدیریت بحران مشکل داریم که طی آن تصمیم گیری های به موقع اتفاق بیفتد و پراکندگی که وجود را مرتفع کند. در حال حاضر در کنار کشورهایی که با قدرت در حال فرهنگسازی هستند، ما نیز به عنوان رسانه باید فعال تر باشیم، اما هنوز سؤال اینجاست که چرا باید مردم بگویند ما به چه دلیل باید در سوریه و... حضور داشته باشیم، این مشکل رسانه است که نتوانسته مواردی که باید را جا بیندازد و مردم همچنان آگاه نیستند. ما باورمان نمی شود که در جنگ هستیم، اما باید این مسأله را بپذیریم که جنگ رسانه ای جدی راه افتاده است و نباید بنشینیم و منتظر فرمان باشیم، فعالان این حوزه باید خودشان اقدام و حرکت کنند.

در دخل و خرج گروهمان مانده ایم
کمبودهایی که در توجه به شخصی مثل رضا برجی همچنان وجود دارد، عنوان دیگری بود که وی درباره اش بیان کرد: در این باره قصد داشتم که صحبت نکنم اما باید بگوییم که برخی ها در جریان باشند. متأسفانه ما در این فضا با مشکلاتی روبه رو هستیم، حتی امسال جای ناراحتی دارد که نمی توانستیم پول برخی ها که با ما کار کرده بودند را در حد دو یا سه میلیون تومان بدهیم، من به همراه آقای محمود جوانبخت که کارهای مشترکی با هم داریم، یکی از دغدغه های اصلی مان این است که این هزینه ها را چطور پرداخت کنیم. تمام این موارد مسائلی اند که لازم است تا برای حرکت در این نبرد رسانه ای به آن توجه شود و امیدوار هستم که این اتفاق هر چه زودتر رخ دهد. برجی در پایان درباره آخرین کاری که که مشغول آن است، خاطرنشان کرد: این روزها سوژه های بسیاری وجود دارد که من و محمود جوانبخت فعلاً «عراق سرزمین زخمی» را در دست داریم که احتمالاً تا سه ماه دیگر تکمیل می شود.

منبع: صبح نو

   #افغانستان #سوریه #مرتضی آوینی #فرانسه #شهادت #تلویزیون #عراق