تاریخ دریافت خبر:

متأسفانه هفتهٔ گذشته به دلیل پوشش اخبار و مطالب نمایشگاه خودروی لس آنجلس، فرصت تهیهٔ قسمت دیگری از سری مطالب ماسل کارها فراهم نشد و بنابراین حالا با یک هفته وقفه ادامهٔ تاریخچهٔ فورد موستانگ را پی می گیریم. در قسمت قبلی تاریخچهٔ موستانگ تا سال 1969 و معرفی مدل جدید باس 302 پیش رفتیم و امروز به ادامهٔ ماجرا می پردازیم. گفتیم که باس 302 تنها عضو خانوادهٔ جدید باس نبود و در همان سال 1969 مدل دیگری هم به سری باس موستانگ اضافه شد. فلسفهٔ وجود این مدل نیز مشابه مدل باس 302 بود یعنی در ابتدا برای شرکت در مسابقات ساخته شد اما تفاوت اصلی در اینجا بود که این مدل جدید برای شرکت در مسابقات نسکار نظر گرفته شد بود. البته فورد در آن زمان با مدل تورینو در مسابقات نسکار حضور داشت اما قصد داشت موستانگ را هم روانهٔ این مسابقات کند.

Mustang Boss 429 1969

فورد در آن سال ها در بین پیشرانه های خود، موتور 7 لیتری V8 غول پیکری داشت. این موتور که 429 اینچ مکعب حجم داشت برای رقابت با موتورهای همی کرایسلر ساخته شده بود و حتی سر سیلندر آن نیز مانند موتورهای همی کرایسلر از نوع کروی بود. این موتور در آن زمان در مدل تورینو ارائه می شد اما فورد تصمیم گرفت موستانگ را هم برای شرکت در مسابقات نسکار به همین پیشرانهٔ 429 مجهز کند. البته این موتور 7 لیتری با پیشرانهٔ 7 لیتری 428 کبرا جت و سوپر کبرا جت که برای موستانگ ارائه می شد متفاوت بود؛ بنابراین عضو جدید خانوادهٔ باس با توجه به حجم موتورش، باس 429 نام گرفت؛ اما این پیشرانه به حدی بزرگ بود که در محفظهٔ موتور موستانگ جای نمی گرفت. به همین دلیل با ایجاد تغییراتی مانند انتقال باطری به درون صندوق بار، نهایتاً پیشرانهٔ 429 در سینهٔ موستانگ نصب شد. بدین ترتیب سرانجام در سال 1969 مدل باس 429 به عنوان عضو دوم خانوادهٔ باس برای شرکت در مسابقات نسکار معرفی شد.

Mustang Boss 429 1969

این مدل برخلاف باس 302 ظاهر معمولی و ساده ای داشت و صرفاً به یک اسپویلر جلو و دریچهٔ روی کاپوت مجهز شده بود؛ اما مانند باس 302، باس 429 نیز در تعداد محدودی برای فروش به بازار عرضه شد. این مدل در همان سال 1969 با قیمت 4925 دلار راهی نمایندگی های فروش شد یعنی 1400 دلار بیشتر از باس 302؛ بنابراین باس 429 خودروی بسیار گران قیمتی بود. فورد به طور رسمی قدرت این مدل را 375 اسب بخار اعلام کرده بود اما اندازه گیری های غیررسمی قدرتی بیش از 500 اسب بخار را نشان می دادند. باس 429 تنها طی دو سال 1969 و 1970 در تعداد فقط 1200 دستگاه ساخته شد و پس ازاین به دلیل کاهش حجم موتور در مسابقات نسکار، افزایش قیمت سوخت و قیمت بالا این مدل، فورد به تولید آن پایان داد اما باس 429 به عنوان یکی از افسانه ای ترین مدل های تاریخ موستانگ برای همیشه در یادها باقی ماند.

Mustang Boss 429 1969

اما از باس ها که بگذریم، باید به شلبی های سال 1969 بپردازیم. همان طور که در قسمت های قبلی به طور کامل شرح دادیم، موستانگ شلبی برای اولین بار با مدل GT350 در سال 1965 یعنی یک سال پس از معرفی موستانگ متولد شد و بعداً در سال 1967 مدل شلبی GT500 هم به آن اضافه شد. این دو مدل تا سال 1968 توسط شرکت شلبی ساخته می شدند اما در تابستان سال 1969 کارول شلبی به قرارداد خود با فورد پایان داد و به همین دلیل فورد خودش اقدام به تولید مدل های شلبی نمود؛ اما با اینکه در سال 1969 تولید موستانگ های شلبی توسط خود فورد انجام گرفت، از لحاظ ظاهری کاملاً با موستانگ های معمولی متفاوت شدند چراکه هم زمان با جابجایی تولیدکننده، در ظاهر دو مدل GT350 و GT500 هم تغییراتی ایجاد شد. عمدهٔ این تغییرات در نمای جلویی خودرو انجام گرفته بود به نحوی که چراغ ها، جلوپنجره و به طورکلی دماغهٔ خودرو به طور کامل تغییر کرده و به کلی با قبل متفاوت شد. بدین ترتیب موستانگ های شلبی مدل 1969 در ظاهر از نسخه های معمولی موستانگ نیز متمایز شدند و آن شباهت کلی که قبلاً بین این مدل ها وجود داشت از بین رفت.

Mustang Shelby GT350 1969Mustang Shelby GT350 1969

علاوه بر این، فورد در شلبی GT350 پیشرانهٔ 4.7 لیتری 310 اسب بخاری قبل را با یک نمونهٔ 5.8 لیتری V8 جایگزین کرد که البته قدرت کمتری معادل 290 اسب بخار تولید می کرد. از طرف دیگر، مدل GT500 نیز پیش ازاین از پیشرانهٔ 7 لیتری V8 کبرا جت استفاده می کرد که قدرت آن توسط شلبی به 360 اسب بخار رسیده بود اما با توجه به قطع همکاری شلبی با فورد، در سال 1969 فورد از همان نسخهٔ معمولی و استاندارد موتور کبرا جت خود در شلبی GT500 استفاده کرد که در مدل های GT و مک وان هم ارائه می شد و 335 اسب بخار قدرت داشت. بدین ترتیب شلبی GT500 مدل 1969 از لحاظ پیشرانه و قدرت هیچ تفاوتی با موستانگ GT 428 و مک وان 428 کبرا جت نداشت.

Mustang Shelby GT500 1969Mustang Shelby GT500 1969

اما این سال را می توان دوران افول موستانگ های شلبی دانست چراکه کاهش قدرت و انتقال تولید از شلبی به فورد موجب کاهش فروش آن ها شد. به همین دلیل مدل های شلبی GT350 و GT500 توسط فورد تنها در دو مدل 1969 و 1970 به بازار عرضه شدند و سپس تولید و عرضهٔ آن ها پایان یافت. البته کل شلبی های مدل 1969 و 1970 همگی در سال 1969 توسط فورد تولید شدند و حتی یک دستگاه از آن ها هم در سال 1970 ساخته نشد. داستان ازاین قرار بود که به دلیل کاهش فروش مدل های شلبی در سال 1969، تعداد 789 دستگاه از نمونه های تولید سال 1969 فروش نرفتند. به همین دلیل فورد با تغییر شمارهٔ وین، آن ها را با مدل 1970 به بازار عرضه کرد. همچنین در شلبی های مدل 1970 دو تغییر ظاهری جزئی هم اعمال شد که عبارت بودند از تغییر اسپویلر جلو و ایجاد دو خط مشکی رنگ روی کاپوت. این آخرین مدل موستانگ های شلبی کلاسیک بود و پس ازاین غیبتی طولانی در ساخت مدل های شلبی حادث شد تا جایی که به مدت 35 سال خبری از آن ها در بین مدل های موستانگ نبود.

Mustang Shelby GT350 1970

Mustang Shelby GT500 1970

درهرحال سال های 1969 و 1970 را می توان سال هایی دانست که خانوادهٔ موستانگ بیشترین تنوع را داشت چراکه مدل های مختلف موستانگ در این سال ها شامل پایه، GT، مک وان، باس 302، باس 429، شلبی GT350 و شلبی GT500 می شدند. این تنوع فوق العاده هیچ گاه در سال های بعد تکرار نشد. همچنین در این سال ها در بین مدل های موستانگ همچنان سه نسخه کوپه هادتاپ، کوپه فست بک و کابریولت وجود داشت. در سال 1970 اما فورد بار دیگر تغییراتی را در ظاهر موستانگ اعمال کرد. در این سال فورد ترجیح داد که ظاهر موستانگ کمتر تهاجمی باشد. به همین دلیل چهار چراغ جلوی قبلی جای خود را به دو چراغ معمولی در طرفین بدنه دادن و جلوپنجرهٔ زیبای سابق هم با یک نمونهٔ ساده جایگزین شد. برخی معتقدند ظاهر فوق العاده تهاجمی موستانگ مدل 1969 موجب کاهش فروش آن شده بود و به همین دلیل فورد سریعاً دست به کار شده و درحالی که تنها یک سال از فیس لیفت عمدهٔ موستانگ می گذشت، اقدام به اصلاح دماغهٔ خودرو و دیگر المان های ظاهری آن نمود. بااین حال با وجود ایجاد این تغییرات، فروش سال 1970 از سال 1969 هم کمتر شد.

Mustang Mach 1 Super Cobra Jet 1970Mustang Mach 1 Super Cobra Jet 1970

در سال 1970 علاوه بر تغییر کامل نمای جلویی، ورودی های هوای روی گلگیرهای عقب هم حذف شده و پانل چراغ های عقب نیز از حالت مقعر مدل 1969 به صورت تخت درآمد اما آپشن های داخلی عمدتاً بدون تغییر باقی ماندند. همچنین علاوه بر تغییرات ظاهری، فورد در سال 1970 پیشرانهٔ جدیدی را هم برای موستانگ ارائه کرد. این موتور که Cleveland نام داشت، از نوع 5.8 لیتری V8 بود و در دو نسخهٔ مختلف ارائه می شد. یکی از این نسخه ها دارای کاربراتور دو دهنه بود و دیگری به کاربراتور چهار دهنه مجهز شده بود. نمونهٔ اول این موتور، 250 اسب بخار قدرت و دومی 300 اسب بخار قدرت داشت. در این پیشرانه، از عناصر عملکردی موتور باس 302 استفاده شده بود که ازجملهٔ آن ها می توان به سوپاپ های زاویه دار و تکنولوژی ریخته گری نازک دیوارهٔ پیستون ها اشاره کرد. در سال 1971 اما نسل اول موستانگ آخرین فیس لیفت عمدهٔ خود را تجربه کرد که در قسمت بعدی به آن خواهیم پرداخت. با ما همراه باشید.

Mustang Boss 302 1970Mustang Boss 429 1970

مقایسهٔ مشخصات فنی تعدادی از نسخه های مختلف موستانگ مدل 1969

پایه

مک وان 428

باس 302

باس 429

شلبی GT350

شلبی G500

پیشرانه 3.3 لیتری I6 7 لیتری V8 4.9 لیتری V8 7 لیتری V8 5.8 لیتری V8 7 لیتری V8
قدرت 115 اسب بخار 360 اسب بخار 290 اسب بخار 375 اسب بخار 290 اسب بخار 335 اسب بخار
گشتاور 258 نیوتن متر 597 نیوتن متر 393 نیوتن متر 664 نیوتن متر 522 نیوتن متر 597 نیوتن متر
وزن 1285 کیلوگرم 1597 کیلوگرم 1450 کیلوگرم 1600 کیلوگرم 1633 کیلوگرم 1746 کیلوگرم
گیربکس 3 سرعته دستی 4 سرعته دستی 4 سرعته دستی 4 سرعته دستی 4 سرعته دستی 4 سرعته دستی
صفرتاصد 14.4 ثانیه 5.5 ثانیه 6.7 ثانیه 5.3 ثانیه 6.8 ثانیه 6.6 ثانیه
400 متر 19.8 ثانیه 14.2 ثانیه 15.2 ثانیه 14 ثانیه 15.4 ثانیه 15.1 ثانیه

   #مدل جدید #قیمت سوخت #افزایش قیمت #استاندارد