تاریخ دریافت خبر:
بیل گیتس چهره مشهور دنیای تکنولوژی و بنیانگذار مایکروسافت از پنج کتاب به عنوان بهترین کتاب هایی که سال ۲۰۱۷ خوانده نام برد.

به گزارش جام جم آنلاین از مهر، بیل گیتس که به عنوان یکی از علاقه مندان جدی کتاب شناخته می شود، هر از چند گاهی از بهترین کتاب هایی که خوانده است نام می برد و آنها را به دیگران معرفی می کند.

وی که از کودکی به طور متوسط هر هفته یک کتاب می خواند، می گوید: کتاب خواندن بهترین راه برای پاسخ دادن به کنجکاوی است. گرچه خیلی خوش شانس بوده ام که با افراد جالب زیادی آشنا شوم و جالب ترین جاها و مکان ها را در طول کارم ببینم، اما هنوز فکر می کنم کتاب ها بهترین راه برای کشف بهترین چیزهایی هستند که می تواند برای انسان جالب باشد.

گیتس جدیدترین فهرست کتاب هایی را که خوانده منتشر کرد و ۵ کتاب محبوبش در سال ۲۰۱۷ را معرفی کرده است.

در مجموعه ای که امسال مورد توجه او قرار گرفته یک کتاب زندگینامه ای، یک کتاب درباره مفهوم پناهندگی، کتابی درباره فقر آمریکایی ها از زاویه دید بحران در میلواکی و رمانی تاریخی درباره جنگ ویتنام جای دارند.

کتاب های محبوب بیل گیتس عبارتند از:

«بهترین کاری که می توانیم بکنیم» نوشته تای بوی

این رمان گرافیکی که گیتس آن را «پرزرق و برق» نامیده در اتاقی که نویسنده به دنیا می آید شروع می شود. مادر او، که قادر نیست تماشا کند، بیرون می رود. او که دختر پناهندگانی از ویتنام است که سال ۱۹۷۸ به آمریکا رفتند، با تولد فرزند خودش اطلاعات بیشتر و درک بیشتری درباره والدینش کسب می کند که مجبور شدند تا کشورشان را که توسط اشغال گران تصرف شده، ترک کنند. گیتس این رمان را ترکیبی عالی از تم های جهانی می داند و تجربیات نویسنده را تحسین می کند که می گوید؛ طبیعی است بسیاری از اختلالاتی که در کودکی او را دربرگرفته بود نتیجه مستقیم آن چیزی باشد که در ویتنام اتفاق افتاد.

«رانده شده: فقر و سود در شهر آمریکایی» نوشته متیو دزموند

این کتاب داستان فقر شدید کشور را از ورای داستان هایی از مردمی روایت می کند که قادر نیستند تا اجاره خانه هایشان را بپردازند و اغلب از خانه هایشان بیرون رانده می شوند. گیتس این کتاب را تصویری درخشان از زندگی آمریکایی ها در فقر می خواند. نویسنده کتاب، جامعه شناسی از دانشگاه پرینستون و بنیانگذار بنیاد گیتس است و جایزه پولیتزر کتاب غیرداستانی امسال را برای همین کتاب دریافت کرده است. وی ۱۸ ماه در دو محله فقیرنشین سفیدپوست و سیاهپوست میلواکی زندگی کرد تا بتواند به صورت مستند زندگی این مردم فقیر را تصویر کند. گیتس می نویسد: این کتاب درباره این است که وقتی خیلی فقیر هستی، پیدا کردن خانه و نگه داشتن آن چقدر سخت است.

«باورم کن: خاطراتی از عشق، مرگ و مرغ های جاز» نوشته ادی ایزارد

گیتس شگفت زده می نویسد: به تازگی کشف کرده ام که نقاط مشترک زیادی با یک فرد بامزه، کمدین، یکپارچه ساز، دونده خیلی سریع ماراتون و خلبان از بریتانیا دارم. بنیانگذار مایکروسافت مشابهت هایی با ایزارد می بیند: به عنوان یک بچه، ادی عجیب و غریب و ناخوشایند بود و دست خط وحشتناکی داشت ولی در ریاضی خوب بود، بسیار مشتاق یادگیری چیزهایی بود که برایش جالب بودند و در ۱۹ سالگی کالج را ترک کرد تا به رویاهایش جامه عمل بپوشاند و مادری دوست داشتنی داشت که وقتی خیلی جوان بود از بیماری سرطان درگذشت. با وجود همه مشابهت ها یا تفاوت های بین این دو، گیتس می گوید در چندین مورد وقتی داشت این کتاب را می خواند قاه قاه به خنده افتاد.

«هوادار» نوشته ویت تان نگوین

دیگر کتاب برنده جایزه پولیتزر این بار در بخش داستانی و نخستین تجربه رمان نویسی نویسنده اش، داستان یک کمونیست از ویتنام شمالی را روایت می کند که مامور دوجانبه و مرتبط با ارتش ویتنام جنوبی و متحدان آمریکایی آنهاست. پس از سقوط سایگون، او مانند بسیاری از ویتنامی ها در کالیفرنیا زندگی می کند و در میان پناهندگان دیگر به جاسوسی می پردازد و گزارش آنها را که با جوهر نامرئی نوشته شده برای رییس خود در ویتنام می فرستد. این کتاب تاثیری عمیق در گیتس گذاشته و او که نخستین بار ویتنام را سال ۲۰۰۶ دید، چشم انداز ویتنامی تری نسبت به جنگ پیدا کرد.

«انرژی و تمدن: یک تاریخ» نوشته واسلاو اسمایل

گیتس درباره این که هوادار کار پروفسور انرژی کانادایی- چک باشی کاملا شناخت دارد و می نویسد: من منتظر کتاب جدید اسمایل بودم ؛ همانطور که خیلی ها منتظر فیلم بعدی «جنگ ستارگان» هستند. وی می افزاید این کتاب نشان می دهد چگونه انسان ها نیاز به انرژی ای دارند که تاریخ را شکل داد و آینده را شکل می دهد و می گوید این یک کتاب حجیم است، اما او قول می دهد که «در انتها شما حس کنید فردی باهوش تر و با اطلاعات بیشتر درباره انرژی جدید و نوآوری هایی برای تمدن هستید».

   #سرطان #بریتانیا