تاریخ دریافت خبر:
آخرین اثر سم شپرد به نام «جاسوس اول شخص» پرده از راز بیماری سختی که این نمایشنامه نویس آمریکایی در سال های آخر عمرش با آن دست و پنجه نرم می کرد، بر می دارد.
pixel.gifروایت جدال نویسنده مشهور با بیماری لاعلاجش
به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) به نقل از نیویورک تایمز - راوی بی نام «جاسوس اول شخص»، آخرین اثر سم شپرد نمایشنامه نویس آمریکایی، از بیماری دژنراتیو رنج می برد که باعث شده او بی حرکت بماند و ارتباطش با بدنش قطع شود. اما در عین حال به طرز دردناکی کاملا از اتفاقات پیرامونش آگاه باشد.او می نویسد: «به نظر می رسد حالا هیچ جای بدنم کار نمی کند. دست ها، بازوها، پاها، هیچ چیز. فقط اینجا دراز کشیده ام و منتظرم کسی پیدایم کند. فقط به آسمان نگاه می کنم.»

راوی دوم با بی تفاوتی عجیبی مرد بیمار را نگاه می کند که در تقلاست تا اعضای متمرد بدنش را کنترل کند. درجایی از کتاب می خوانیم: «او تمام روز پنیر و کلوچه می خورد. چای سرد. چایش را شیرین می کرد. اما متوجه شده ام با دستان و بازوهایش مشکل بخصوصی دارد. دستان و بازوانش خیلی کار نمی کند. از بازوهایش کمک می گیرد تا دستانش را به صورتش نزدیک کند که پنیر و کلوچه اش را بخورد.»

شپرد این کتاب را در ماه های آخر عمرش نوشت، وقتی که به خاطر ابتلا به سکلروز جانبی آمیوتروفیک که به آن بیماری لو گهریگ یا ALS هم می گویند، سلامتی اش به سرعت رو به زوال بود. او همیشه به شکلی باورنکردنی منزوی بود و نمی خواست زوال سلامتی اش را عمومی کند. وقتی که شپرد در جولای امسال در سن ۷۳ سالگی در خانه اش در کنتاکی درگذشت، بجز اعضای خانواده، دوستان بسیار نزدیک و همکارانش، کسی از بیماری او اطلاعی نداشت.

اما شپرد از طریق نوشتن، این وضعیت را با چنان نثر زنده و دقیقی کاوید که نشانه های رو به وخامت بیماری اش را بیشتر به شعر تبدیل کرد. او ابتدا مثل همیشه در دفترچه یادداشتش شروع به نوشتن کرد، اما وقتی شرایط بدتر شد دیگر نمی توانست دستانش را کنترل کند؛ برای همین با صدای بلند می گفت و ضبط می کرد.

نتیجه کار تصویری جلاخورده و صمیمی از مردی است که با پایان زندگی اش روبه رو می شود، کتاب همچنان که گذشته مرد را به خاطرش می آورد و می گوید که چطور بدنش به او خیانت کرده است.

سم شپرد که بیشتر به عنوان نمایشنامه نویس و بازیگر شناخته می شود، در بیش از ۵۰ فیلم بازی کرده و ۵۵ نمایشنامه از جمله «غرب حقیقی»، «حماقت برای عشق» و «کودک مدفون» را نوشته است، که این آخری برای او جایزه پولیتزر را به ارمغان آورد.

بیماری اسکلروز جانبی آمیوتروفیک یک بیماری نورون های حرکتی است که موجب تخریب پیشرونده و غیرقابل ترمیم در دستگاه عصبی مرکزی (مغز و نخاع) و دستگاه عصبی محیطی می شود. در حقیقت در ALS نشانه های فلج مرکزی و محیطی تواماً ایجاد می شود. این بیماری منجر به از دست رفتن تدریجی عملکرد عضلات می شود و با تضعیف ماهیچه ها به تدریج فرد به فلج عمومی مبتلا می شود. به طوری که توانایی هرگونه حرکتی از شخص سلب می شود. معمولاً مبتلایان به این بیماری مدت زمان زیادی زنده نمی مانند.

   #نیویورک تایمز #نیویورک #شعر