خرید سکه کلکسیونی

برای بمب های در خانه فکری باید کرد

تاریخ دریافت خبر:
برای بمب های در خانه فکری باید کرد

سلامت نیوز: پیشنهاد می شود داروخانه ها سطلی برای داروهای مصرف گذشته قرار دهند.

به گزارش سلامت نیوز، عصر ایران نوشت: تا چند سال پیش اگر کسی بحران محیط زیست ایران را یکی از اصلی ترین بحران های کشور عنوان می کرد، شاید تنها با یک لبخند و نگاه «عاقل اندر سفیه» بسیاری از ما ایرانیان روبرو می شد! امروز اما خوشبختانه به دلیل آگاه سازی مردم توسط رسانه ها، و شوربختانه به دلیل اسفناک شدن هر چه بیشتر وضعیت محیط زیست کشور، اگر کسی بگوید تهدید بحران محیط زیست برای ایران از تهدید داعش و امثالهم بیشتر است، کسی بر او بعید است خرده بگیرد.

به همین خاطر بیراه نیست اگر بگوییم هر شهروند ایرانی که بیشتر هوای محیط زیست کشور را داشته باشد، گویی در خط مقدم جبهه، با دشمنان این مرز و بوم می جنگد.

شاید تا قبل از اینکه وضعیت بحرانی محیط زیست در ایران به میزانی که امروز با آن روبرو است دچار شود، همینکه خودمان آسیبی به محیط زیست وارد نمی کردیم وظیفه ی خود را نسبت به کشور ادا کرده بودیم. اما امروز مسئولیت به مراتب سنگین تری نسبت به محیط زیست کشور داریم. به همین خاطر باید حتی نسبت به پیش پا افتاده ترین مسائل نیز خود را در قبال محیط زیست کشور مسئول بدانیم.

سخن گزافی نیست اگر بگوییم وضعیت محیط زیست امروز کشور در شرایطی است که میزان میهن دوستی هر فرد را از میزان اهمیتی که برای مسائل زیست محیطی کشور قائل می شود، سنجید. از مصرف صحیح آب و برق و ... گرفته تا رها نکردن زباله در طبیعت و حتی تفکیک زباله در منزل. از همه چیز مهم تر؛ بی تفاوت نبودن نسبت به مسائلی که شاید در ظاهر خطری برای محیط زیست کشور نداشته باشد اما در واقع خطری بزرگتر از بمب هسته ای می تواند باشد.

یکی از این موارد، شیرآبه ی زباله هایی است که در کشور به انحاء مختلف تولید و وارد چرخه ی طبیعی محیط زیست کشور می شود. شیرابه زباله ها مانند بمب خطرناکی هستند که به راحتی می توانند انواع و اقسام بیماری ها را به انسان و سایر موجودات زنده انتقال دهند. سرنوشت این مایع خطرناک به دو صورت است: یا این شیرابه مستقیم در آب ریخته می شود و آب را آلوده می کند و یا روی زمین می ریزد و با آلوده کردن آب های زیرزمینی مستقیم و غیر مستقیم به چرخه ی زندگی ما وارد می شود.

به گفته ی کارشناسان در هر میلی گرم شیرابه زباله ها، بیش از ۱۰۰ میلیون باکتری مضر وجود دارد که ناقل بیش از۱۱۸ نوع بیماری حاد است که سلامت انسان و محیط زیست را به شدت تهدید می کند. برای اینکه تصویری از ماهیت بمب گونه ی این مایع خطرناک داشته باشیم کافیست به این نکته اشاره شود که بر اساس پژوهش های صورت گرفته، کمتر از یک لیوان شیرابه ی زباله می تواند یک درخت تنومند را به کلی خشک کند. درست مانند یک بمب!

این بمب با کم توجهی ما، ممکن است به یک بمب میکروبی، شیمیایی و حتی هسته ای مهیبی تبدیل شود که آثار مخرب آن، محیط زیست ما و چندین نسل آینده ی کشور را متاثر کند: توسطِ «داروهایی که ما در خانه نگه می داریم و پس از گذشت تاریخ انقضا، آنها را در زباله های معمولی خود می اندازیم.» این داروها وارد شیرابه ی زباله ها می شود و با تجزیه شدن در آن، باعث خطرناک تر شدن هر چه بیشتر این مایع خطرناک می شود.

با وارد شدن این مایع خطرناک (که حالا به بمب مهیبی تبدیل شده)، به چرخه ی طبیعی محیط زیست کشور، قدرت تخریبی آن به میزانی خواهد رسید که اگر هر چه زودتر فکری به حال آن نشود، صدای انفجار آن را از همین الان نیز می توان شنید. فراموش نکنیم که آثار این بمب هسته ای تا دهه ها و حتی قرن ها در آب و خاک کشور می تواند باقی بماند.

اگر هر یک از ما ایرانی ها از همین امروز برای داروهایی را که در خانه داریم و هر چند وقت یک بار آنها را به زباله های معمولی خود می اندازیم، فکری بکنیم قطع به یقیین می توان گفت قدم بسیار بزرگی را برای محیط زیست کشور برداشته ایم. قدمی که می تواند نشان دهنده ی میزان تعلق خاطر ما به ایران عزیز نیز باشد.

همچنین لازم است مسئولان کشور به ویژه مسئولان حوزه بهداشت و سلامت نیز فکری برای این معضل بیاندیشند.

به همین جهت پیشنهادی که یک پزشک متعهد و دلسوز چندی پیش در همین مورد به نگارنده داد را در اینجا می آورم: دکتر «غلامرضا فوقی» پزشکی که طبابت در گوشه ای از این آب و خاک، در شهر ارومیه را به زندگی و تدریس در آلمان ترجیح داده پیشنهاد می کند: «وزارت بهداشت با همکاری سازمان های مردم نهاد در داروخانه های سراسر کشور سطل هایی مخصوص داروهای منقضی شده ی مردم قرار دهد تا مردم داروهای خود را به جای زباله های معمولی در این سطل های مخصوص بیندازند. در نهایت این داروها با هماهنگی کارشناسان این حوزه مانند سایر زباله های حساس در جای خاصی بازیافت شوند. ضمن اینکه لازم است سایر نهادها نیز در آگاه سازی مردم در ترغیب آنها به انجام این کار، وزارت بهداشت را یاری کنند.»