خرید سکه کلکسیونی
تاریخ دریافت خبر:
سینما و تلویزیون > رادیو و تلویزیون - فهیمه پناه‌آذر:
مجموعه تلویزیونی «گسل» که به روزهای آخر پخش رسیده، در برهوت برنامه‌سازی تلویزیون توانست برای چند هفته مخاطبان را سرگرم و با خود همراه کند.

بخشی از جاذبه این سریال طنز به موضوع سیاسی آن برمی گشت و بخشی هم به ترکیب بازیگرانش؛ از سام درخشانی و بیژن امکانیان که نقش هایی متفاوت ایفا کردند،گرفته تا جوانی که یکی، دو هفته ای است با دیوانه بازی هایش چشم ها را خیره کرده است. سامان دارابی درس خوانده بازیگری و کارگردانی در مقطع کارشناسی ارشد است و سابقه حضور در بیش از 30نمایش را در مقام بازیگر و کارگردان در کارنامه دارد. با او که این روزها با نقش شوکت به پدیده تلویزیون تبدیل شده، گپ زده ایم.

به نظرم تئاتر مادر رشته های بازیگری است. اگر بازیگری می خواهد تئاتر را خوب بشناسد، دست کم باید 10سال خاک صحنه بخورد. این را که می گویم از سر تعصب نیست اما بازیگران تئاتر متفاوت هستند و می توانند خلاقیت داشته باشند. آنها خطوط سفید بین متن را می بینند و می توانند همزمان با خواندن متن، نقش را خوب بفهمند و آن را ازآن خود کنند.

اصلا نمی توان جاذبه های دیده شدن را انکار کرد و بازیگران دوست دارند دیده شوند. شهرت جزئی از دنیای بازیگری است و نمی توان منکر آن شد اما نوع ورود به عرصه های تلویزیون و سینما هم باید درست و اصولی باشد. این روند باید طبیعی طی شود تا به کامل شدن بازیگر بینجامد. با 2سال کار در تئاتر و بعد ورود به سینما و تلویزیون نمی توان انتظار دیدن کار خوب داشت.

وقتی بازیگری تئاتر کار می کند، دوست دارد عرصه های دیگر را هم تجربه کند. مهم نیست کدام شاخه را انتخاب کنم، تنها دوست دارم کاری که می کنم تکراری نباشد؛ ضمن اینکه همچنان معتقدم بازیگر ریشه و منشأ واحد دارد.

من حتی در عرصه تئاتر هم سعی می کنم سر هر کاری نروم؛ نه به خاطر کم یا زیاد و اول و دوم بودن نقش بلکه به خاطر اینکه با پذیرش هر نقشی سعی کرده ام تجربه های خودم را بیشتر کنم. وقتی در مقام بازیگر بازی می کنم و خودم از نقش لذت می برم، به طور حتم تماشاگر هم از آن لذت خواهد برد. استاد حمید سمندریان همیشه می گفت: «نقش مانند کوه یخ در آب می ماند که تنها نوک آن دیده می شود و بازیگری توانمند است که بتواند قسمت زیر آب را هم به تماشاگر نشان بدهد».

همیشه سعی کرده ام به نقش هایی که انتخاب می کنم احاطه کامل داشته باشم و بتوانم چیزهایی به آن اضافه کنم. بازیگر می تواند نقشی کوچک را چنان خوب بازی کند که در ذهن تماشاگر بماند و گاهی یک نقش بزرگ را آنقدر بد ایفا می کند که کسی از آن یاد نکند؛ حالا می خواهد نقش جدی باشد یا کمدی.

نقش شوکت در یکی، دو هفته اخیر نسبت به قسمت های اول سریال بیشتر شد و همین دلیل دیده شدن آن بود. معتقدم این نقش می تواند بهتر از این هم باشد و شاید بتوان آن را کامل تر کرد. البته من همیشه سعی می کنم نقش ها تکراری نباشند اما اگر سریالی ظرفیت داشته باشد، می توان از زوایای دیگر هم نقش شوکت را بازی کرد.

بازیگرانی هستند که وقتی بازی می کنند- تفاوت نمی کند تئاتر باشد یا تلویزیون- ما فقط خود آنها را می بینیم. هر اندازه نقش از خود بازیگر دورتر باشد، برای تماشاگر جذاب تر است.

علیرضا بذرافشان، کارگردان سریال گسل یک نویسنده خوب هم هست. شخصیت شوکت برایم جذاب بود اما سعی کردم برحسب عادت خلاقیت هایی در طول کار داشته باشم. سر تصویربرداری بداهه پردازی هایی داشتم که بذرافشان آنها را پذیرفت. گاهی هم در به کار بردن جمله ها و کلمات کدگذاری می کردم و روی برخی حروف تأکید داشتم. در دورخوانی ها بازیگران پیشنهادهای خود را می دادند و بذرافشان با وجود سختگیری، تا 90درصد پیشنهادهای من را قبول می کرد.

لینک کوتاه: betanews.ir/n/930008

خبر فوق مربوط به رسانه همشهری آنلاین می باشد و جستجوگر خبر بتانیوز صرفا آن را بازنشر کرده است. مشاهده در سایت منبع : لینک مستقیم