کتاب سکه های ماشینی قاجار

از بستنی۴۰۰هزاری تا همبرگر۲۵۰هزارتومانی

تاریخ دریافت خبر:
گروه جامعه: لاکچری‌ها به تازگی با یک جریان تازه خبری بار دیگر فضای رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی را تحت تاثیر قرار داده‌اند. نه با بوگاتی و پورشه که با یک ساندویچ همبرگر.
«طبقه پولدار ایرانی در جامعه ای که بیش از ۷۴ میلیون نفر از جمعیت ۷۹ میلیون نفری آن خود را مستحق دریافت یارانه می دانند، همواره خبرساز می شوند. اینجاست که کالاهای مصرفی این طبقه بازتاب خبری وسیعی را از آن خود می کند. داستان اما داستان رژ لب ۲۰۰ هزار تومانی و عطر ۱۰ میلیون تومانی و ساعت ۲۰۰ میلیونی تومانی نیست. قصه وقتی به قسمت جذاب خود می رسد که نه کالایی مصرفی اما ماندگار که کالایی با ماندگاری اندک قیمتی سرسام آور از آن خود می کند. کمتر کسی است که آوازه بستنی ۴۰۰هزار تومانی برج میلاد را که با ورقه طلای خوراکی سرو می شد، نشنیده باشد. همان بستنی ای که در هجوم بهت و حیرت شهروندان خیلی سریع جای خالی داد و تنها به مثلی در محاوره های مردمی تبدیل شد. هر چند شهرداری تهران ساعاتی پس از آن که خبر فروش بستنی ۴۰۰هزار تومانی در برج میلاد از قول مسئول رستوران گردان برج میلاد روی خط رفت، واکنشی شدید نشان داد و خوردن طلا را دارای حرمت شرعی دانست و تاکید کرد از این اقدام پیشگیری خواهد شد اما خبر کار خود را کرده بود. مردمی که کم کم به دامان تحریم می خزیدند، سال پس از انتشار این خبر یعنی سال ۱۳۹۱، بیش از پیش داستان را با آب و تاب تعریف می کردند؛ گویی عده ای را در حال خوردن بستنی های چهار صد هزار تومانی رویت کرده بودند.در همین شرایط است که تلاش های دولت برای نپرداختن یارانه به حداقل بیست میلیون نفر از جمعیت ایران با بن بست روبه رو می شود و تمایل اجتماع ایران به دریافت یارانه چنان بالاست که برخی عوارض حذف را از مواهب آن بسیار بیشتر می دانند.

همبرگر ۲۵۰ هزارتومانی
این بار اما خبر فروش همبرگر ۲۵۰هزار تومانی در لواسان است که کاربران شبکه های اجتماعی را به خود مشغول کرده است. یک همبرگر استثنایی در حالی که گران ترین همبرگرها در تهران، این کلان شهر مملو از فست فود، در حدود ۲۰ هزار تومان قیمت دارد.سازنده این همبرگر تاکید دارد برای خرید این همبرگر گرانقیمت، باید از روز قبل سفارش داده شود. این بار اما خاویار است که مهم ترین دلیل گرانی است. محتویات این ساندویچ لاکچری را ۱۲ گرم خاویار، تخم بلدرچین، پنیر بولچز، پنیر پرولون، جوانه شبدر و سس مخصوص و ... تشکیل می دهد.

به این ترتیب یک ساندویچ قیمتی برابر با یارانه بیش از ۵ نفر در ماه را دارد و حالا صفی که مقابل این ساندویچ فروشی تشکیل می شود، به مراتب خبری مهم تر از فروش آن در همین نزدیکی هاست. به نظر می رسد مشتریان همبرگر ۲۵۰ هزار تومانی به مراتب جذاب تر از خود آن هستند؛ کسانی که جامعه ایران همواره با حساسیت و نوعی عصبیت اخبار مربوط به آنها را دنبال می کنند.قصه خورد و خوراک لاکچری تنها به همبرگر ۲۵۰هزار تومانی ختم نمی شود. میوه فروشی های لوکس شمال و غرب تهران را بگردید به نمونه های عجیب برمی خورید. کاهوهای فرانسوی با قیمت هایی استثنایی. یک تکه کاهوی دو رنگ فرانسوی بیش از ۳۰ هزار تومان قیمت دارد. وزن این تکه نیز به مراتب کمتر از یک کیلوست. سوپرمارکت ها در این دست از مناطق شهری دست پرتری دارند. شیشه های کوچک مربا با قیمت هایی در حدود ۳۵ هزار تومان. در کشوری که خود داعیه تولید مربا و ترکیباتی از این دست را دارد

آب معدنی های لاکچری
اگر به رستوران های لوکس تهران سری بزنید، می توانید آب معدنی های لاکچری که بعضا تا ۶۰ هزار تومان در هر بطری قیمت دارند را ببینید. ماجرا وقتی جالب تر می شود که مقایسه ای میان قیمت آب معدنی ایرانی با مشابه نروژی - سوییسی آن صورت گیرد. آب معدنی های کوچک در بازار ایران به قیمتی در حدود ۷۰۰ تا ۱۵۰۰ تومان فروخته می شود و بطری بزرگ نیز بین هزار تا ۱۵۰۰ تومان، بستگی به محل عرضه قیمت دارد.بعدی ویژه از زندگی لاکچری در تهران طعنه با پول آتش زدن می زند؛ سیگاری با روکش طلا در بازار تهران وجود دارد که نخی ۶۰ هزار تومان قیمت دارد. قیمت یک پاکت از این سیگار به حدود ۸۰۰ تا یک میلیون تومان می رسد.

آنها که روزگاری ساعت های چند صد میلیونی و خانه های قصرگونه و خودروهای لوکس زیرپایشان برای طبقه متوسط و جامعه ایران خبر بود، امروز حالا خورد و خوراکشان زیر ذره بین قرار گرفته است. موضوع مهم اینجاست که کالاهای پیش گفته در هر شرایطی قابلیت تبدیل به پول را دارند اما همبرگر ۲۵۰ هزار تومانی و آب معدنی ۶۰ هزار تومانی و دویست گرم مربای ۳۵ هزار تومانی امکان تبدیل دوباره به پول را ندارند.ارزیابی های مراکز معتبر اقتصادی در سطح بین المللی حکایت از آن دارد که بازار ایران مستعد افزایش قابل توجه فروش کالاهای مصرفی لوکس در سال های پیش روست. لاکچری ها دیگر به خانه و ماشین و لباس و ساعت بسنده نمی کنند. آنها در خورد و خوراک نیز باید تفاوت هایشان را به رخ بکشند.»