سکه ها جشنواره تخفیف
تاریخ دریافت خبر:
چه کنیم تا دعاهایمان سریع به اجابت برسند؟

بزرگ‌ترین اشکال ما این است که مسائل دینی را با هم مخلوط می‌کنیم و با بکار بردن قانون توبه، انتظار داریم چیزی را به دست آوریم که مثلاً نتیجه کاربرد قانون ادب است.

به گزارش پارس نیوز،

دعا سیستم خاصی دارد که اگر، هر کس در آن قرار گرفته و دعا کند به اجابت خواهد رسید

در سیستم دعا، کسی که باور و ایمان قوی نسبت به قدرت نامحدود الهی داشته باشد و با تمام نیاز و تضرع، خود را به او وصل کند، همان وقت که در حال دعاست اجابت هم به دست آورده است. اصلاً همین باور قوی و نیاز شدید هر گاه باهم توأم شد، خود به خود اجابت هم حاصل می شود. مثل اینکه بگوییم هر گاه و آب باهم مخلوط شد خود به خود شربت هم آماده است. در ادامه این مطلب را به نقل از شهرسوال بخوانید.

برای تسریع در اجابت دعا چه کارهایی می توان انجام داد؟
پس دعا همان وقت که شرایط آن حاصل شد یعنی شخص، عجز خود و قدرت خدا را هردو باهم درک، و خواسته خود را مطرح کرد همان وقت اجابت می شود. حتی اگر ظاهر مادی این اجابت برای رخ نمودن، کمی زمان ببرد و یا با شکلی دیگر که مورد انتظار دعا کننده نبوده است، ظهور یابد.

البته گاهی دیر اجابت شدن هم به این دلیل است که ما دیر به آن باور مورد نیاز دست پیدا می کنیم. مثلاً برای خانه خریدن، اول به قوای خود تکیه می کنیم. بعد که از قدرت مادی خود و رویا پروازی هایمان نتیجه ای نگرفتیم و صد درصد از خودمان ناامید شدیم آنگاه به باور لازم برای دعا می رسیم آنگاه دعای چندین و چندساله ای که پشتوانه معنوی قوی برای اجابت نداشت، مستجاب می شود. در روایت است که فرمود:

هر گاه یکی از شما خواست که از خداوند چیزی درخواست نکند مگر اینکه به او ببخشاید، باید از تمام مردم نومید گشته، و جز به درگاه خدا- عزّوجلّ- امید نداشته باشد، پس هر گاه که خداوند چنین حالتی را در بنده مشاهده کرد، آن بنده چیزی درخواست نمی کند مگر اینکه به او عطا می فرماید. (آمالی شیخ مفید-ترجمه استاد ولی، متن، ص: ۳۷)

دعا سیستم خاصی دارد که اگر، هر کس در آن سیستم قرار گرفته و دعا کند، باشد یا کافر بنا بر قوانین سیستم به اجابت خواهد رسید.


در حالی که قانون توبه گناهان فرد را پاک می کند؛ قانون ادب محبوبیت اجتماعی فرد را زیاد می کند؛ توسل؛ موجب شفاعت در آخرت می شود؛ و ... قوانین معنوی هم مانند قوانین مادی تداخلی در هم ندارند چه و چه پولدار هر کدام دست در آب سرد فرو برند را حس می کنند و اگر دست در آب گرم فرو برند گرما را حس می کنند.

قوانین معنوی هم در کلیات خود تداخل نمی کنند. قانون دعا توسط هر کسی استفاده شود، تأثیر خود را خواهد گذاشت. مؤمن و گناهکار هر کدام دعا کنند اثر دعا را خواهند دید.

فقیر اگر چه نمی تواند به اندازه ثروتمند خرید کند، اما اگر هر دو از یک جنس خریداری کردند، آن جنس برای هر دو یک امتیاز و خاصیت خواهد داشت. فقیر و ثروتمند هر دو می توانند از آب سردکن های موجود در پارک شهر استفاده کنند.

مؤمن و عاصی هم هر دو می توانند از امتیازاتی که خداوند برای همه بندگانش مشترک قرار داده استفاده کنند. بلکه گناهکاران اگر زیرک باشند باید از این امتیازات استفاده بیشتری ببرند. خداوند خود در خطاب به همه بندگانش می فرماید: وَ إِذا سَأَلَکَ عِبادِی عَنِّی فَإِنِّی قَرِیبٌ أُجِیبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذا دَعان (سوره البقرة، آیه ۱۸۶): و، چون بندگان من از تو سراغ مرا می گیرند بدانند که من نزدیکم و دعوت دعاکنندگان را اجابت می کنم البته در صورتی که مرا بخوانند؛ " ادْعُونِی أَسْتَجِبْ لَکُمْ " (سوره مؤمن آیه ۶۰): با دعا کردن خودتان را مورد اجابت من قرار دهید.

آن چیزی که باعث می شود از این همه الطاف و امتیازات منحصر به فرد قانون دعا استفاده نکنیم، حال آنکه به شدت به آن محتاجیم، آن است که مسائل مختلف معنوی را با هم مخلوط می کنیم.

چون از گناهان خود خبر داریم رغبتی برای دعا کردن نداریم. وقتی وضعیت غفلت و دوری خودمان را از خداوند در نظر می گیریم باورمان از اجابت ضعیف می شود. گمان می کنیم که دعا امتیازی برای مؤمنان بی گناه است. در حالیکه ما در هر درجه و منزلتی که باشیم می توانیم دعا کنیم و همان طور که یک مؤمن دعا می کند ما هم خودمان را در سیستم دعا قرار داده و از آن بهره ببریم.

لینک کوتاه: betanews.ir/n/867201

خبر فوق مربوط به رسانه پارس نیوز می باشد و جستجوگر خبر بتانیوز صرفا آن را بازنشر کرده است. مشاهده در سایت منبع : لینک مستقیم