خرید سکه کلکسیونی
تاریخ دریافت خبر:
محمد روح‌الامین گفت: هنر زمانی ارزشمند است که وجه رسانه‌ا‌ی خود را فدای پز روشنفکری نکند تا مخاطبی که سواد بصری پیشرفته‌ا‌ی ندارد هم بتواند بدون اجبار به رمزگشایی از کار هنرمند، خود را در محضر مفهوم مورد نظر ببیند.

به گزارش گروه رسانه های خبرگزاری تسنیم، محمد روح الامین یکی از هنرمندان جوان معاصر در زمینه طراحی پوستر و گرافیک است. او عضو انجمن طراحان و مدیران تبلیغات سینمای ایران است و تا امروز در کارنامه کاری خود، طراحی گرافیک و پوستر فیلم های سینمایی «اینجا بدون من»، آلزایمر»، «33 روز»، «روزهای زندگی»، «ملکه»، «رخ دیوانه»، «در دنیای تو ساعت چند است؟»، «نهنگ عنبر»، «خنده های آتوسا»، «آرایش غلیظ»، «استراحت مطلق»، «ایستاده در غبار»، «برادرم خسرو»، «رگ خواب» و... را ثبت کرده است. روح الامین در زمینه طراحی گرافیک و پوستر در تئاتر نیز فعال است. او طی ماه های اخیر، طراحی نشان نمایش «اعتراف» به کارگردانی شهاب حسینی را نیز به عهده داشته است. نشان کنسرت نمایش «سی» را نیز روح الامین طراحی کرده است. چندی پیش در آیین برگزاری جشنواره فیلم شهر از این هنرمند تقدیر شد. با او درباره حوزه طراحی گرافیک در سینما و هنرهای تجسمی به گفت وگو نشسته ایم.

طراحی پوستر در این سال ها چقدر توانسته در مقایسه با دیگر شاخه های هنرهای تجسمی پیشرفت کند؟
شاید من مرجع درستی برای پاسخ بی نقص به این سوال شما نباشم ولی به طور کلی دریافت خودم را از این موضوع می گویم. پوستر یک رسانه است که در گذشته از مسئولیت و رسالت بیشتری برخوردار بود. هرچه جلوتر آمدیم، به دلیل ورود رسانه ها و ابزارهای مدرن، مسئولیت پوستر کمرنگ تر شد. شاید بهتر است بگویم به فراخور ظهور رسانه های جدید، مسئولیتش تغییر کرد. مهم ترین مولفه پوستر ایجاز است. هنرمندی که در این عرصه کار می کند باید به مدد ایجاز و در یک فریم، پیام مورد نظر را با مخاطب به اشتراک بگذارد. در مجموع هنرمندانی در این سال ها در عرصه طراحی پوستر فعالیت کرده اند که توانسته اند آثار مطلوب و ارزنده ای از خود به جا بگذارند.

برخی براین باورند گرافیک ما در چند سال گذشته به شدت درگیر فرم بوده است. شما چقدر این نظر را قبول دارید؟
شاید به خاطر اینکه منبع الهام ما در زمینه طراحی پوستر و گرافیک همیشه مکتب پوستر لهستان بوده است. این مکتب با توجه به وفاداری به مکاتب فلسفی و هنری، یک وجاهت جهانی و پذیرفته شده را برای همه علاقه مندان طراحی پوستر در محافل آکادمیک و هنری به وجود آورد. هنرمندان تاثیر گرفته از این مکتب، بیش از توجه به مولفه های تبلیغی به فرم و مولفه های هنری فاخر پرداخته اند تا جایی که می توان گفت در مواقعی تماما متاثر از این شیوه عمل کردند و می کنیم. استادان و پیشکسوتان ما در پنج دهه اخیر در حیطه طراحی پوستر بیشتر به نظر مخاطب خاص تکیه داشته اند و فرض شان تولید یک اثر هنری بود تا یک رسانه موثر. به نظر من گرافیکی می تواند «رسانه تر» باشد که درعین رعایت استاندارد هنری، مفهوم را سریع، جذاب و ماندگار منتقل کند. آمریکا و برخی از کشورهای اروپای غربی و به بیان ساده تر کشورهای کاپیتالیستی در مقایسه با آثار گرافیکی کم تاثیر هنری و مخاطب خاص، در زمینه طراحی پوسترهای مفهومی و جذاب عملکرد موفق تری داشته اند. با این وجود گرافیک ما در این سال ها بیشتر برای مخاطب خاص بوده است تا عموم مردم.

به نظر شما برای آنکه طراحی پوستر و گرافیک از حالت فرم گرایی خارج و به دیدگاه عامه مردم نزدیک شود باید چه راهکاری در پیش گرفت؟
بهترین راه این است که پیش از هرچیز در زمینه طراحی پوستر به سمت رعایت مولفه های زیبایی شناسی و رسانه ای آن برویم و تلاش کنیم به فراخور موضوعی که در اختیار داریم مفهوم را به شکلی ساده و بسیار جذاب در کوتاه ترین بازه زمانی به مخاطب منتقل کنیم. موضوعی که به اعتقاد من در مقطعی ازسال های پایانی دهه 50 و اوایل دهه 60 به واسطه حضور تفکر انقلابی و وقوع انقلاب و جنگ اتفاق افتاد. انقلاب در آن زمان برهمه هنرها تاثیر گذاشت و گرافیک هم از این قاعده مستثنی نبود.

شما در بخشی از گفت وگو به محفلی شدن آثار گرافیکی و توجه بیشتر هنرمندان به مخاطبان خاص اشاره کردید، اگرممکن است در این باره بیشتر توضیح دهید؟
اغلب پوسترهایی که امروز مشاهده می کنیم بیش از آنکه در معرض دید مخاطبانی از اقشار مختلف جامعه قرار بگیرند، نزد دوستان و همکاران و علاقه مندان، طراحان پوستر به معرض نمایش گذاشته می شوند. طراحی پوستر در سال های اخیر به جای آنکه حالت کاربردی در جامعه داشته باشد، شکل و شمایل محفلی یافته است. پوسترها فقط طراحی می شوند تا در معرض دید عده ای خاص از هنرمندان و روشنفکران قرار بگیرند. بروز چنین مساله ای یک آسیب جدی به شمار می رود. نه تنها در حوزه پوستر که در حال حاضر در دیگر عرصه هایی چون سینما و نقاشی و سایر اشکال هنر هم چنین اتفاقی افتاده است. البته این مساله نافی فاخر بودن آثار هنری نیست. همه حرف من این است که پوستر و به طور کلی هنر زمانی ارزشمند است که وجه رسانه ا ی خود را فدای پز روشنفکری نکند تا مخاطبی که سواد بصری پیشرفته ا ی ندارد هم بتواند بدون اجبار به رمزگشایی از کار هنرمند، خود را در محضر مفهوم مورد نظر ببیند. در واقع هنر گرافیک امروز ما خون ندارد و بی جان است و تنها با کمک جشنواره ها، بینال ها و برنامه های خاص برای افراد خاص سرپاست.

اصلا محفلی شدن پوستر و گرافیک از چه زمانی شروع شد؟
اگر بخواهم به طور مشخص درباره پوسترهای سینمایی صحبت کنم، باید بگویم از زمانی که سینمای موج نو ایران در پیش از انقلاب به وجود آمد و هنر مندان گرافیست و سینماگر همفکر و از فرنگ آمده، ترجیح دادند از هنر خود اعاده حیثیت کنند و آن را از سینمای عامه پسند جدا کنند. از آن زمان این مکتب ادامه دارد و هنوز هم گاهی کارگردان های سینما تمایل دارند علیرغم فضای غیر روشنفکری فیلم هایشان، وجه فاخری از فیلم خود را به نمایش بگذارند تا مورد توجه محافل روشنفکری قرار بگیرد. در نتیجه این تفکر، نه تنها فیلم هایی که می ساختند بلکه پوسترهایی هم که برای این فیلم ها طراحی می شده فقط به جمع علاقه مندان شان محدود می مانده و در معرض دید مردم قرار نمی گرفته است. اما چیزی که آن روزگار درست بود، این بود که هنرمند طراح و سینما گر به واقع توانا بود و بیش از رفتار هنرمندانه، تخصص و مهارت داشت. درحالی که امروز نه توانایی اصیلی وجود دارد و نه فهم درستی از روشنفکری.

در سال های اخیر شهرداری و به طور مشخص سازمان زیباسازی شهر چقدر توانسته به واسطه نمایش پوسترهای مختلف و مناسبتی در سطح شهر در شناسایی این عرصه نقش داشته باشد؟
قطعا حرکت هایی که شهرداری در این زمینه به مدد کمپین های موضوعی و بعد از آن، اکران آثار و نصب بیلبوردهای مختلف در سطح شهر انجام داده در شناخت تدریجی مردم نسبت به این هنر بی تاثیر نبوده است. به طوری که می توان گفت امروز مردم به فهم تازه ای از گرافیک، آن هم گرافیک تبلیغاتی در سطح شهر رسیده اند. یکی از ویژگی های طراحی گرافیک، سهل و ممتنع بودن است، یعنی طراحی تبلیغی و استاندارد درعین ساده بودن از پیچیدگی هایی هم برخورداراست. طبعا مخاطبی که در مواجهه با یک اثر گرافیکی قرار می گیرد، برداشت های ذهنی خودش را نسبت به آن دارد. بهتر است پوستری طراحی شود که در عین وفادار ماندن به عناصر زیبایی شناختی، پیام جامع ومانع را به اشتراک بگذارد تا مخاطب آن را بفهمد و فراموش نکند.

طراحی پوستر در سینما با چه معضلاتی مواجه است؟
امروز به واسطه ورود کامپیوتر و دیگر ابزارهای مدرن اتفاقات زیادی در این زمینه افتاده است. ابزارهای جدید به مثابه اسباب بازی هایی شده اند که در دست افراد قرار گرفته اند. بی اطلاعی سفارش دهندگان از موضوع طراحی گرافیک هم مزید برعلت این مساله شده است. این تصور باطل براساس توان نرم افزارها و کمک گرفتن از آنها به وجود آمده است. خیلی ها فکر می کنند که هر آنچه خروجی این ابزارهاست، اسمش طراحی گرافیک است و شأن عناوینی همچون پوستر را دارد. در اکثر مواقع اثری که به این ترتیب تولید شده در بهترین شکل عنوانش «اعلان» است و وجاهت پوستر را ندارد.

یکی از فعالیت های اخیر شما در سینما، طراحی پوستر «رگ خواب» است. این پوستر به لحاظ بصری خیلی مورد توجه قرار گرفته است. درباره طراحی این پوستر توضیح دهید؟
اگر این پوستر توانسته مورد قبول مخاطبان واقع شود پیش از هر چیز به مقدمات خوب آن از جمله دقت کارگردان و عکس خوب صحنه برمی گردد. در مجموع پوستر «رگ خواب» بعد از طراحی توانست با بازخوردهای مطلوبی از سوی مخاطبان مواجه شود. تنها کاری که همیشه تلاش کرده ام در حیطه طراحی پوستر انجام دهم این بود که از کیفیت گذر نکنم. پوستر فیلم «رگ خواب» هم از این قاعده مستثنی نیست. ضمن اینکه حمید نعمت ا... کارگردانی است که به حوزه کاری خود اشراف زیادی دارد. ما در زمینه کاری با یکدیگر وجه اشتراکات زیادی داریم و همین اشتراکات باعث شده تا با هم به همکاری بپردازیم. در فیلم «آرایش غلیظ» هم با یکدیگر همکاری و تعامل خوبی داشتیم. پوستر این فیلم هم مثل «رگ خواب» توانست با اقبال زیادی از سوی هنرمندان و مردم عادی مواجه شود.

خود شما در این سال ها در عرصه طراحی پوستر در سینما تلاش کردید به چه قواعدی پایبند باشید؟
هدف من در حوزه طراحی نشان و پوستر این بوده است که فاصله کارهای روشنفکری و کارهای عامه پسند را کمتر کنم.

منبع:فرهیختگان

انتهای پیام/

بازگشت به صفحه رسانه ها

لینک کوتاه: betanews.ir/n/867177

خبر فوق مربوط به رسانه تسنیم می باشد و جستجوگر خبر بتانیوز صرفا آن را بازنشر کرده است. مشاهده در سایت منبع : لینک مستقیم