کتاب سکه های ماشینی قاجار
تاریخ دریافت خبر:
نردبان روزنامه‌نگاری و موج‌سواری‌های تازه دفاع از جامعه روزنامه‌نگاری امروز بهانه‌ای شده برای کسانی که از قبل آن به دنبال ماهی گرفتن‌های تازه برای خود هستند. کسانی که بعد از گذشت سال‌ها از بسته شدن انجمن صنفی روزنامه‌نگاران ایران تازه یادشان افتاده که انجمنی نیز بوده که می‌توانسته مدافع حقوق صنفی روزنامه‌نگاران باشد.

روزنامه نگارانی که گرچه صدای خاموش دفاع از حق و بیان مطالبات اقشار مختلف جامعه هستند، اما خود دیوارشان کوتاه بوده تا به سادگی و آسانی تمام و با هر بهانه ای عذرشان خواسته شود و مرجعی نیز نباشد که از حق و حقوق شان دفاع کند.

هر چند که البته تا به امروز و با وجود تمام ناملایمت ها و بی توجهی ها روزنامه نگاران با سیلی نیز که شده صورت خویش را سرخ نگه داشته اند و اجازه نداده اند مصائب و مشکلات، آنان را از رسالت راستین خویش در برافروختن چراغ روشنگری دور سازد، اما بدتر از همه ژست عده ای است که خود به دفعات از نردبان روزنامه نگاری بالا رفته و در بالای نردبان قدرت نیز یاران و همکاران خویش را ندیده اند تا امروز که انجمن صنفی روزنامه نگاران 11 سال است تعطیل شده و فعالیتی ندارد، با موج سواری دوباره به دنبال این باشند که بدون در نظر گرفتن تمام تلاش ها و رایزنی های صورت گرفته در راه بازگشایی و فعالیت انجمن صنفی روزنامه نگاران، توپ مسائل و مشکلات موجود بر سر راه فعالیت دوباره انجمن را به زمین وزیری بیندازند که خدماتش طی این همه سال بر جامعه کارگری پوشیده نیست.

روی سخن من با علی نظری، نماینده دوره ششم مجلس شورای اسلامی است که در این مجال نمی خواهم اشاره کنم که او چه سان به خانه ملت پا گذاشت و صد البته پیش از آن در هفته نامه «ارزش» با حمله یکطرفه و بی وقفه به یکی از ارکان و شخصیت های نظام، برای خود شرایطی را فراهم نمود تا به هر طریقی شده پایش به مجلس باز شود که البته حرف و حدیث پیرامون آن نیز زیاد است و در این مجال جای پرداختن بدان نیست.

در اینجا باید از علی نظری پرسید که به نوبه خود چه کاری را برای صیانت از حق و حقوق روزنامه نگاران انجام داده است؟ تا آنجا که به ما مربوط می شود و از همکاران مستقیم ایشان شنیده ایم، وی حتی حق مطلب را در تامین حق و حقوق همکاران خویش در دوره فعالیت مطبوعاتی به جای نیاورده و چه بسیار کسانی که تا امروز از ایشان طلبکار بوده و دست شان نیز به جایی نرسیده و بعضا نیز دستشان از دنیا کوتاه است. اصلا چرا راه دور برویم، ایشان که امروز داعیه دفاع از انجمن صنفی روزنامه نگاران را دارد، هیچ از خود پرسیده است که چرا در دوره فعالیت این انجمن به عضویت آن درنیامد؟!

بدیهی است کسی که خود عضو انجمن نبوده و قدمی نیز در جهت اهداف آن و صیانت از حق و حقوق صنفی روزنامه نگاران برنداشته، امروز نمی تواند مدعی دفاع از آن باشد!

در خاتمه باید خدمت این همکار قدیمی عرض کنم که روزنامه نگاران حقیقی کسانی هستند که با وجود تمام تنگناها و سختی های کار و به رغم تمام فرصت های پیش آمده در راه چرخیدن به سمت منابع قدرت و ثروت، ماندن و ساختن با مصائب و کمبودها را به جان و دل خریده اند تا چراغ نقد و روشنگری هیچگاه در حرفه روزنامه نگاری خاموش نشود.

نویسنده: نادر ملک پور

لینک کوتاه: betanews.ir/n/866847

خبر فوق مربوط به رسانه خبرگزاری برنا می باشد و جستجوگر خبر بتانیوز صرفا آن را بازنشر کرده است. مشاهده در سایت منبع : لینک مستقیم