تاریخ دریافت خبر: نظر بینندگان
بوی ماه مهر چنان در کوچه و خیابان های شهر ها و روستاها می پیچید که هر کسی را وارد حال و هوای خاصی میکند. چه بسا خاطرات و آرزوهای زیادی برای همه ما در این روز زنده می شود. چه بهتر است که این واقعه ی مهم را با برنامه ریزی های دقیق خوشایندتر کنیم.
به گزارش خبرنگار اتاق خبر 24:

روز اول مهر باشکوه ترین روز برای سیستم آموزشی کشور است که تمام نوگلان باغ آموزش و پرورش به صف وارد مدارس می شوند. عطر فصل جدید آموزش چنان در کوچه و خیابان های شهر ها و روستاها می پیچید که هر کسی را وارد حال و هوای خاصی میکند. چه بسا خاطرات و آرزوهای زیادی برای همه ما در این روز زنده می شود.

پوستر اول مهر

دانش آموزان از حیث آمار جامعه ی گسترده ای را تشکیل میدهند که توجه به آن ها به همین سبب از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است. به عنوان مثال تنها در تهران آمار ثبت نام به تفکیک در دوره پیش دبستانی ۷۳۰۰ نفر، در دوره ابتدایی ۵۸۶ هزار، در دوره اول متوسطه ۲۶۶ هزار نفر و در دوره دوم متوسطه ۲۳۶ هزار نفر است.

آغاز سال تحصیلی و رفتن به مدرسه نیازمند آمادگی در زمینه های روانی، عاطفی، اجتماعی و ذهنی برای والدین و کودکان است و ایجاد این آمادگی نیازمند یک برنامه فرآیند مدار است تا در آن خانواده بتواند سازگاری بیشتری با شروع سال تحصیلی داشته باشد. خانواده اولین بستر و عامل رشد و پرورش قوای مختلف کودک به حساب می آید. این آمادگی و نیاز داشتن به یک برنامه مدون و حسابی مربوط به دستگاه آموزشی نیز می شود.

در این مرقومه نکات مهمی را راجعه به این سه رکن مطرح خواهیم کرد. دانش آموز، والدین و سیستم آموزشی.

کودکان و والدین

خانواده اولین بستر و عامل رشد و پرورش قوای مختلف کودک به حساب می آید. پدر و مادر با روش های تربیتی و ارتباطی خود شرایط و مقدمات پرورش استعدادهای درونی کودک را فراهم می کنند و هرچه خود را بیشتر به توانایی ها و مهارت های لازم برای فرزندپروری تجهیز کرده باشند بهتر و موثرتر از عهده این امر برخواهند آمد. ورود به مدرسه نیز نه تنها آمادگی کودک، بلکه آمادگی پدر و مادر را نیز طلب می کند؛ یعنی والدین آماده قادر به ایجاد آمادگی در کودک هستند.

با شروع مدرسه شاید اولین دغدغه ما فراهم آوردن لوازم تحریر برای فرزندانمان و تهیه کتاب و یا کتاب های درسی و همچنین تهیه لباس فرم مدرسه باشد. و شاید گاهی فراتر برویم و پیش بینی فصل سرما را بکنیم و برای دلبندانمان کاپشن گرم تهیه کنیم. اما شاید این کار ها برای شروع یک سال تحصیلی فرایند ناقصی باشد.

آغاز سال تحصیلی و رفتن به مدرسه نیازمند آمادگی در زمینه های روانی، عاطفی، اجتماعی و ذهنی برای والدین و کودکان است و ایجاد این آمادگی نیازمند یک برنامه فرآیند مدار است تا در آن خانواده بتواند سازگاری بیشتری با شروع سال تحصیلی داشته باشد. خانواده اولین بستر و عامل رشد و پرورش قوای مختلف کودک به حساب می آید.

پدر و مادر با روش های تربیتی و ارتباطی خود شرایط و مقدمات پرورش استعدادهای درونی کودک را فراهم می کنند و هرچه خود را بیشتر به توانایی ها و مهارت های لازم برای فرزندپروری تجهیز کرده باشند بهتر و موثرتر از عهده این امر برخواهند آمد. آمادگی روانی، ذهنی و فکری دانش آموزان در تمام مقاطع تحصیلی ضروری است و باید به گونه ای برنامه ریزی شود که دانش آموزان برای آغاز سال تحصیلی جدید، حضور در مدرسه، دستیابی به تجربه های جدید، یادگیری مطالب و مفاهیم جدید لحظه شماری کنند.

سیستم آموزشی

متولیان آموزش و پرورش که در اوایل انقلاب مشکل نظام آموزشی را در تعریف مقاطع تحصیلی دیده و مقطع راهنمایی را از متوسطه تفکیک کرده بودند بعد از حدود سه دهه آزمون و خطا، مقاطع نظام آموزشی گذشته را احیا کردند تا نگرش اشتباه خود را اصلاح کنند.

اما آیا مشکل نظام آموزشی ایران بودن یا نبودن مقطع راهنمایی است؟ مشکل نظام آموزشی ایران بسیار بزرگ تر از تغییر مقاطع تحصیلی است و چنان که مسئولان آموزش و پرورش و همچنین مسئولان آموزش عالی بخواهند تحول مثبتی در حوزه مسئولیت خود ایجاد کنند باید اصلاحات کلان تری را مدنظر قرار دهند.

معضل اساسی آموزش در ایران هدفمند نبودن سیستم آموزش و ناکارآمد بودن روش های آموزشی است. اگر سوال شود هدف از آموزش هایی که در مقاطع مختلف تحصیلی به کودکان و نوجوانان ما داده می شود چیست و قرار است این آموزش ها آنها را به چه مسیری سوق دهد جواب روشنی برای این سوال وجود ندارد.

وقتی در ابتدای دوران جوانی دیپلمه ما از دبیرستان فارغ التحصیل می شود به دلیل آموزش های بی هدفی که طی دوران تحصیل به وی تحمیل شده سردرگم است و نمی داند قرار است به چه حرفه ای مشغول شود. مدارس کار و دانش نیز این معضل را حل نکرده اند چون دیپلمه کار و دانش ما هم از مهارتهایی که او را به بازار کار وارد کند بی بهره است.

چند نقد به سیستم آموزشی فعلی

به مناسبت روز اول شروع ماراتن آموزشی کشور یعنی اول مهر با استفاده از تجارب معلمان، خانواده ها و دانش آموزان و استفاده از نظرات کارشناسان حوزه آموزش سعی کردیم چند مورد از اساسی ترین مشکلات نظام و آموزش کشور که مستقیما بر دانش آموزان تاثیر می گذارد را بررسی کنیم:

حجم بالای کتاب های درسی

بالا بودن حجم کتاب های درسی دانش آموزان در تمام مقاطع موضوعی است که همواره مورد بحث بوده است؛ تا جاییکه دانش آشتیانی در همان ابتدای وزارت خود بر متناسب سازی کتب درسی تاکید کرد. بسیاری از کارشناسان آموزشی اعتقاد دارند حجم زیاد مطالب و سنگین بودن محتوای کتاب ها علاوه بر اینکه موجب خسته گی و دلزدگی دانش آموزان می شود عملا فرصتی برای آموزش عمیق مطالب باقی نمی گذارد.

عدم جذابیت محیط مدرسه و کلاس

یکی دیگر از عواملی که موجب دلزدگی دانش آموزان از مدرسه می شود محیط خشک و بدون جذابیت آن است. بسیاری از مدارس محیطی فرسوده و با معماری خشک دارند و از نظر فضای سبز، تزئینات و رنگ آمیزی و نورگیر بودن کلاس ها در وضعیت نامطلوبی به سر می برند. اما مهم تر از این ها فضای خشک و یکسویه کلاس هاست، تدریس به شیوه ای سنتی، تک گویی معلم، الزام پذیرش بی چون و چرای دانش آموز و برگزاری کلاس بدون گفتگو و نشاط جمعی از بزرگترین ضعف های سیستم آموزشی کشور است.

شروع کلاس ها در صبح زود

یکی دیگر از عواملی که موجب عدم رغبت دانش آموزان برای حضور در کلاس ها و بی علاقگی آن ها به مدارس می شود برگزاری کلاس های صبح زود است که علاوه بر تاثیراتی که بر سلامتی بچه ها دارد آن ها را از مدرسه بیزار می کند.

در کشور ما ساعت شروع کار مدرسه ۷.۳۰ صبح است که گاهی به دلیل مسافت طولانی مدرسه تا خانه، دانش آموز باید صبح بسیار زود در تاریکی از خواب بیدار شود و به مدرسه برود.

بر اساس یک مطالعه دانش آموزان به خاطر اجبار به شرکت در کلاس های ابتدای صبح به طور متوسط حدود ۱۰ ساعت در هفته کمبود خواب دارند.

برخورد یکسان با دانش آموزان بدون در نظر گرفتن تفاوت های ذاتی

یکی از ضعف های سیستم آموزشی ما بی توجهی به تفاوت ها و استعداد های گوناگون دانش آموزان است. بچه هایی که وارد مدرسه می شوند از طبقات اجتماعی متفاوت و با استعداد های گوناگون هستند، اما در مدارس کشور امکان پرورش بسیاری از توانایی های هنری، ورزشی و ... دانش آموزان وجود ندارد. همین امر سبب می شود دانش آموز با درس های مشترکی که همه دانش آموزان وادار به یادگیری آن هستند، با بی میلی برخورد کند و در صورت توانایی مالی و ... علاقه خود را در موسسات خصوصی دنبال کند.

   #دانش آموزان #خانواده #دانش آموز #مدارس کشور

محتوای خبر «دانش آموزان، اولیا و سیستم آموزشی» را در سایت «اتاق خبر» ببینید