تاریخ دریافت خبر: نظر بینندگان
به سمت نظارت اجتماعی بر پزشکی وکیل ملت: می پرسم: اسنپ؟ در جلو را باز می کنم و می نشینم. به آرامی سرش را تکان می دهد. جوان است. حدود 20 ساله. لباس مشکی پوشیده و موهایش آشفته است. ترافیک شدید است. آه می کشد. به جایی مبهم در آن دورترها خیره شده است.

سر صحبت را باز می کنم. راه نمی دهد. طول می کشد تا اعتماد کند و «بگوید». اهل یکی از استان های غربی است. سه ماه پیش نامزد کرده بوده. یکی دو ماه بعد، نامزد جوانش برای بیماری نسبتاً ساده ای به بیمارستان می رود. پزشک تشخیص می دهد که عمل ساده ای باید انجام شود. عمل به خوبی پیش می رود. اما پس از عمل، مشکل عفونی ساده ای پیش می آید. می گفت رسیدگی خوب نبوده. عفونت بیشتر می شود و یک ماه قبل نامزد جوانش از دنیا می رود... می گفت نمی دانسته به کجا شکایت ببرد. شکایت ببرد که چه بشود؟ چه کسی می شنود؟ به مقصد رسیده ایم. اما دلم نمی خواهد پیاده شوم... فقط می توانم بگویم: خدا صبر بدهد... چقدر ناتوانند کلمه ها.
همسرم گوش درد شدیدی گرفته. تحمل می کند اما بی تاب است. به درمانگاه محل مان می رویم. نوبت می شود و در اتاق دکتر را باز می کنیم و می نشینیم. صدایش آرام است. پزشکی با موهای جوگندمی و حدود 50 ساله. با حوصله گوش می کند. بعد دست می برد به ابزارش و با دقت و بی عجله معاینه می کند. هیچ عجله و غروری ندارد. لبخند محوی هم روی لب هایش هست. بعد توضیح می دهد که احتمالات مختلف بیماری چیست. اطمینان قلب می دهد، توصیه های دقیقی می کند و نسخه را می نویسد. برای پیگیری زمان دیگری می دهد. موقع رفتن، در جواب تشکر، می گوید: نگران نباشید. درمان کاملاً جواب داده. دو هفته بعد، برای پیگیری، اما با یک سی دی موسیقی کادو شده می رویم مطبش. با لبخند نگاه می کند و می گوید: ممنون. عادت به تشکر نداشتیم.

از این قاب ها این روزها فراوانند. پزشکانی که از پزشک بودن، تنها نامش را یدک می کشند و تجارتی پر سود را در پیش گرفته اند. تاجرانی که احساس می کنی به هیچ کجا پاسخگو نیستند و جان و سلامتی عزیزانت را به دست کسی سپرده ای که به تو احساس امنیت روانی نمی دهد. گردش مالی عظیمی در پزشکی که تحقیقات نشان می دهند با کمتر کشوری از جهان قابل مقایسه است. اما پاسخگویی.... از سوی دیگر، پزشکان و کادر درمانی شریفی که جور بخش دیگر را می کشند. از سلامت و آرامش شان می گذرند تا سلامتی و آرامش را به جامعه برگردانند. بی چشمداشت ِ ناحقی و بی توقع تشکری حتی. سختی ها را به جان می خرند و احساس می کنی پی «چیزی دیگر»اند. چیزی از جنس اخلاق و معنا. «طبیب»ی از جنس آنکه باید باشد. از دسته نخست کجا شکایت باید برد؟ حس قدردانی از دسته ی دوم را چگونه باید بیان کرد؟ چه نظارتی مؤثرتر از نظارت خود جامعه؟ حالا گروهی از پزشکان دسته ی دوم دست به کار شده اند تا نظارت جامعه را بر نظام سلامت و رفتار و تخصص کادر درمانی بیشتر کنند. کاری کنند که جامعه احساس کند پناهی دارد، گوش شنوایی دارد، کسی صدایش را می شنود و برای احساس از مراجعه به پزشک و بیمارستان ارزش قائل است. اگر شما، یا نزدیکانتان، دردی از مراجعه تان به پزشک در روح تان مانده، اگر برخوردی با شما شده که احساس می کنید حق تان پایمال شده، اگر پزشک و پرستاری چنان حال تان را خوب کرده که دلتان می خواهد امثال او بیشتر شوند، پیام تان را برای «پژواک» تندرست نیوز بنویسید. پیامتان را در این راه ها می توانید برایمان بفرستید:


آی دی تلگرام: @tandorostnews1 شماره تلگرام: 57 74 093 921 98+
نشانی ایمیل: sardabir@tandorostnews.com
تلفن تماس: 02122133505 فکس: 02122374576
نشانی جهت ارسال پستی: تهران ، شهرک غرب ، بلوار فرحزادی ، کوچه بهار ، پلاک 3

   #سلامت