تاریخ دریافت خبر: نظر بینندگان
پسوریازیس یکی از بیماری های مزمن پوستی است که بر اثر حمله سیستم ایمنی به بافت سالم پوست ایجاد می شود و لک هایی قرمزرنگ با پوشش صدفی ایجاد می کند.
چگونه با بیماری پسوریازیس کنار بیاییم؟
ستاره محمد|

۹. مراقب چشم هایتان باشید
یووئیت یا تورم دردناک چشم در افراد مبتلا به آرتریت پسوریاتیک بیشتر دیده می شود. این بیماران نباید ویزیت های منظم چشم را فراموش کنند. تشخیص و درمان به موقع یووئیت می تواند از آسیب بینایی جلوگیری کند.

۱۰. در انتخاب کیف و جواهرات دقت کنید
ابتلا به آرتریت پسوریاتیک به معنی خداحافظی با کیف ها یا جواهرات مد روز نیست، اما باید کیفی را انتخاب کنید که کوچک باشد و وزن و فشار اضافه بر مفاصل وارد نکند. به جای گرفتن کیف با دست بهتر است آن را روی دوش خود حمل کنید تا به مفاصل ظریف دست آسیبی وارد نشود. استفاده از کیف های کمری و کیف هایی که روی دوش و تنه به صورت مورب قرار می گیرند نسبت به کیف های دستی و شانه ای بهتر است.

۱۱. از دارو ها کمک بگیرید
استفاده درست و مناسب از دارو ها در بهبود علائم آرتریت پسوریاتیک و جلوگیری از تخریب مفاصل در آینده نقش بسیار مهمی ایفا می کند. از دارو های ضدالتهاب غیراستروئیدی بدون نسخه (NSAIDs) مثل آسپیرین و ایبوپروفن گرفته تا دارو های مخصوص بیماری های روماتیسمی (DMARDs)؛ امروزه گروه های مختلف دارویی برای این بیماری در دسترس هستند. اغلب افراد مبتلا به این بیماری با مصرف دارو بیماری خود را تحت کنترل درمی آورند. درمورد دارو های مناسب برای خود با پزشکتان مشورت کنید.

۱۲. از درمان ناامید نشوید
هر یک از گروه های مختلف دارویی آرتریت پسوریاتیک برای گروهی از افراد مناسب هستند. ممکن است شما با مصرف یک یا دو نوع دارو جواب نگیرید. این موضوع دلیل نمی شود که از درمان ناامید شوید، بلکه باید تحت نظر پزشک کلاس های مختلف دارویی را امتحان کنید تا در نهایت داروی مناسب خود را بیابید. متخصصان معمولا دارو های رده اول، دوم و سوم را به ترتیب برای بیماران تجویز می کنند تا مشخص شود به کدام بهتر جواب می دهند. خوشبختانه اغلب بیماران در نهایت داروی مناسب خود را پیدا می کنند.

بخوانید: باور های اشتباه در مورد سلامتی
۱۳. در گروه های حمایتی عضو شوید
ابتلا به آرتریت پسوریاتیک یا هر بیماری مزمن دیگر می تواند باعث گوشه گیری، انزوا و افسردگی افراد شود. درد و ناراحتی حاصل از این بیماری خیلی اوقات افراد را از بیرون رفتن و تفریح کردن دور می کند. به همین دلیل روابط اجتماعی این بیماران معمولا محدود است. عضو شدن در یک گروه حمایتی برای بیماران آرتریت پسوریاتیک یا آرتروز می تواند زندگی را لذت بخش کند. اعضای این گروه ها شما را به خوبی درک می کنند. امروزه با وجود اینترنت می توان به راحتی این گروه ها را پیدا کرد و در آن ها عضو شد. ﺍﻧﺠﻤﻦ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﭘﺴﻮﺭﯾﺎﺯﯾﺲ ایران می تواند در این زمینه شما را راهنمایی کند.

۱۴. مدیریت استرس را بیاموزید
استرس یکی از عوامل تحریکی شناخته شده پسوریازیس و حملات آرتریت پسوریاتیک است. این وضعیت می تواند تورم را تشدید کند. آشنایی با تکنیک های مدیریت استرس می تواند کیفیت زندگی این بیماران را ارتقا بخشد. تنفس عمیق، یوگای سبک و مدیتیشن در این زمینه بسیار کمک کننده هستند.

۱۵. مراقب فشارخون خود باشید
تحقیقات اخیر نشان داده اند افراد مبتلا به آرتریت پسوریاتیک در مقایسه با بیماران مبتلا به پسوریازیس، ۳۰ درصد بیشتر به فشارخون بالا مبتلا می شوند. پسوریازیس خود به تن هایی خطر بروز بیماری های قلبی- عروقی را افزایش می دهد، بنابراین افراد مبتلا به آرتریت پسوریاتیک در معرض خطر بسیار بیشتری برای ابتلا به این بیماری ها قرار دارند. اگر به این بیماری دچار هستید به طور منظم فشارخون و چربی های خونتان را بررسی کنید و آن ها را در اسرع وقت تحت کنترل قرار دهید.

۱۶. آزمایش قند خون بدهید
بیماران مبتلا به

۲۴. به جای کشیدن، هل دهید!
کیف ها، کیسه ها و حتی کوله پشتی و ساک مسافرتی روی مفاصل و ستون فقرات فشار وارد می کنند. کیف های چرخ دار برای افراد مبتلا به آرتریت پسوریاتیک بهترین انتخاب هستند. کیفی را انتخاب کنید که بتوانید آن را به جلو هل بدهید تا اینکه آن را روی زمین دنبال خود بکشید. کیف های ۴ چرخ در این زمینه عالی هستند، زیرا حین راه رفتن به راحتی با شما حرکت می کنند.

۲۵. وزن را تقسیم کنید
اگر می خواهید وسیله یا کیسه ای حمل کنید باید وزن آن را بین دو دست تقسیم کنید، نه اینکه تمام کیسه ها را در یک دست بگیرید. همچنین بهتر است وزن را روی مفاصل بزرگ تر بیندازید. مثلا به جای گرفتن کیسه یا کیف با انگشت ها آن را روی بازو بیندازید.

۲۶. از ادویه جات استفاده کنید
زردچوبه دارای خواص ضدالتهابی و آنتی اکسیدانی است، بنابراین می تواند به کنترل حملات التهاب در پسوریازیس و آرتریت پسوریاتیک کمک کند. غذا های خود را با این ادویه یا ادویه کاری طعم دار کنید. همچنین می توانید زردچوبه را به صورت کپسول شده یا مکمل استفاده کنید. برای انتخاب مکمل های ضدالتهاب حتما با پزشک مشورت داشته باشید.

۲۷. از دسته و دستگیره کمک بگیرید
برای آشپزخانه، قاشق ها و لوازمی را انتخاب کنید که دارای دسته بلند و بزرگی هستند، به خصوص اگر از درد مفاصل دست و مچ رنج می برید. دستگیره های در نیز بهتر است به سمت بالا و پایین حرکت کنند تا اینکه چرخشی باشند.

۲۸. وسایل خانه را تغییر دهید
تغییرات کوچک در خانه می تواند باعث تاثیرات بزرگ در کیفیت زندگی مبتلایان به آرتریت پسوریاتیک شود. برای مثال اگر قصد خرید ماشین لباسشویی دارید، ماشینی را بخرید که در آن از جلو بازمی شود و نه از بالا.

۲۹. از مصرف الکل دوری کنید
مصرف الکل می تواند به کبد آسیب جدی وارد کند، حتی اگر فرد کاملا سالم یا جوان باشد. الکل علائم پسوریازیس را تشدید می کند، بنابراین می تواند در تشدید درد و التهاب آرتریت پسوریاتیک نیز نقش داشته باشد. علاوه بر این، الکل در تاثیرگذاری بعضی از دارو ها اختلال ایجاد می کند.

۳۰. بیماری خود را مدیریت کنید
اگر به پسوریازیس مبتلا هستید و درعین حال از آرتریت پسوریاتیک رنج می برید، کنترل علائم پوستی نشان می دهد بیماری خود را تحت کنترل نگه داشته اید. خوشبختانه بسیاری از دارو های پسوریازیس برای آرتریت پسوریاتیک نیز تجویز می شوند. بعضی از عوامل تحریکی این دو بیماری نیز مشترک هستند؛ از جمله استرس، عفونت های پوستی و عفونت های استرپتوکوکی. آشنایی با عوامل تحریکی و راهکار های کنترل این دو بیماری می تواند کیفیت زندگی بیمار را به کلی تغییر دهد.

بخوانید: میکروب معده چیست؟
۳۱. خود را درگیر زندگی کنید
اگر قبل از تشخیص بیماری یک باغبان بودید، هنوز هم می توانید دست در خاک و گل کنید و از کار خود لذت ببرید. فقط ممکن است لازم باشد این کار را با نشستن روی صندلی انجام دهید تا اینکه روی زمین زانو بزنید. آرتریت پسوریاتیک نباید باعث شود از کار و زندگی روزمره خود دور بمانید. کافی است شیوه درست انجام فعالیت های مختلف را بیاموزید تا به زندگی قبلی خود بازگردید. پزشک در این مورد می تواند راهنمای خوبی باشد.

آرتریت پسوریاتیک چیست؟
آرتریت پسوریاتیک نوعی بیماری مزمن خودایمنی است که گاهی با روماتیسم مفصلی و استئوآرتریت (آرتروز) اشتباه گرفته می شود. در این بیماری، سیستم ایمنی بدن به بافت مفاصل، به خصوص انگشت ها، قوزک، زانوها، مچ و حتی گردن و ستون فقرات حمله می کند و باعث علائمی مانند درد، ورم و خشکی در مفاصل می شود.

اگر آرتریت پسوریاتیک به موقع تشخیص داده نشود و بدون درمان باقی بماند منجر به آسیب دائمی در مفاصل خواهد شد. این بیماری معمولا در سنین ۳۰ تا ۵۰ سالگی ظاهر می شود، اگرچه در کودکی هم می تواند آغاز شود. آقایان و خانم ها هر دو به یک اندازه در معرض خطر ابتلا به آرتریت پسوریاتیک قرار دارند. در حال حاضر برای این بیماری درمان قطعی وجود ندارد، اما علائم آن قابل کنترل است. در صورتی که آرتریت پسوریاتیک منجر به تخریب مفاصل شود، فرد باید جراحی تعویض مفصل انجام دهد.
چگونه با بیماری پسوریازیس کنار بیاییم؟
ارتباط این بیماری با پسوریازیس: آرتریت پسوریاتیک معمولا در افراد مبتلا به پسوریازیس دیده می شود. پسوریازیس نوعی بیماری مزمن پوستی است که بر اثر حمله سیستم ایمنی به بافت پوست ایجاد می شود و لک های قرمز پوشیده شده با فلس های نقره ای روی پوست ایجاد می کند. درواقع، حدود ۳۰ درصد از مبتلایان به پسوریازیس به آرتریت پسوریاتیک نیز مبتلا می شوند. در بیشتر این افراد، درگیری مفصلی حدود ۵ تا ۱۰ سال بعد از ظهور علائم پوستی دیده می شود.

البته در بعضی موارد درگیری مفصلی قبل از علائم پوستی پسوریازیس اتفاق می افتد. در ۱۰ درصد از افراد نیز پسوریازیس و آرتریت پسوریاتیک همزمان ایجاد می شوند. شدت پسوریازیس بیانگر شدت آرتریت پسوریاتیک نخواهد بود. گاهی علائم آرتریت پسوریاتیک بسیار خفیف هستند.

علائم آرتریت پسوریاتیک: مفاصل افراد مبتلا به آرتریت پسوریاتیک معمولا قرمز و در لمس دردناک هستند. خشکی صبحگاهی مفاصل از مشکلات شایع این افراد است. مانند دیگر بیماری های خودایمنی، علائم این بیماری به صورت دوره ای خاموش می شود و مجدد شدت می یابد. درد آرتریت پسوریاتیک اغلب غیرمتقارن است.
برای مثال یکی از زانو ها ممکن است دچار مشکل شود، اما دیگری سالم بماند در صورتی که درد های ناشی از روماتیسم معمولا دوطرفه هستند. تورم انگشت های دست و پا یکی از نشانه های خوب برای افتراق آرتریت پسوریاتیک از دیگر بیماری های مفصلی مثل روماتیسم است. این حالت در ۴۰ درصد از افراد مبتلا به آرتریت پسوریاتیک دیده می شود. بدشکلی انگشت ها نیز در ۵ درصد از بیماران بروز پیدا می کند.

آرتریت پسوریاتیک علاوه بر مفاصل می تواند باعث درد و التهاب نقاط دیگر مثل محل اتصال تاندون یا لیگامان با استخوان شود. این علائم در پا ممکن است با خار پاشنه (پلانتار فاشیاتیس) اشتباه گرفته شود. در بعضی موارد، ناخن ها نیز بر اثر این بیماری رنگ پریده و دچار نقاط ریز فرورفته می شوند. حتی گاهی ناخن می افتد.
البته این حالت در مرد ها شایع تر از خانم ها است و فقط در ۵ درصد از بیماران دیده می شود. مبتلایان به آرتریت پسوریاتیک معمولا درد های پشت را هم تجربه می کنند.

این درد می تواند در محل خشکی و التهاب مفاصل ستون فقرات، گردن، لگن یا تاندون ها و لیگامان های متصل به ستون فقرات ایجاد شود. درواقع، از هر ۵ فرد مبتلا ۱ نفر دچار درد در مفاصل ستون فقرات می شود. در ۵ درصد از بیماران نیز درد ستون فقرات تنها علامت آرتریت پسوریاتیک است.

آرتریت پسوریاتیک مانند دیگر بیماری های خودایمنی، می تواند باعث خستگی و بی حالی شود. این موضوع دلایل زیادی دارد. تحقیقات نشان داده اند افرادی که دچار درد و ناتوانی جسمی یا استرس روانی هستند، بیشتر احساس خستگی را تجربه می کنند.
التهاب ناشی از این بیماری از دیگر دلایل ایجاد خستگی است. خوشبختانه دارو های آرتریت پسوریاتیک معمولا این وضعیت را بهتر می کنند. یکی دیگر از علائم این بیماری، تار شدن، قرمزی و حساسیت چشم به نور است. البته این علائم در دیگر بیماری های خودایمن مثل روماتیسم مفصلی و ام اس نیز دیده می شوند.
منبع: هفته نامه سلامت

   #فشارخون #سلامت #اینترنت