تاریخ دریافت خبر: نظر بینندگان
به گزارش بلاغ، در ارتباطات اجتماعی باید شیوه های مختلفی را به کار گرفت؛ زیرا انسان ها و رفتارهایشان یکسان نیست. شخصیت شناسی، رفتارشناسی و مردم شناسی، نقش تعیین کننده ای برای دستیابی به وضعیت بهتر و برتر و نیز کسب موفقیت در ارتباط اجتماعی دارد.
در آیات قرآن، شیوه هایی بیان شده است تا پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله )، کنش و واکنش های اجتماعی خود را بر اساس آن تنظیم کند. از جمله اینها می توان به آیه 199 سوره اعراف اشاره کرد. خدا می فرماید: خُذِ الْعَفْوَ وَأْمُرْ بِالْعُرْفِ وَأَعْرِضْ عَنِ الْجَاهِلِینَ؛ عفو و گذشت را پیشه کن و به کار پسندیده فرمان ده و از جاهل روی بگردان.
1. عفو به معنای گذشت از حق است. این حق می تواند دینی، شخصی یا اجتماعی و مانند آن باشد. پیامبر به عنوان رهبر دینی و اجتماعی باید نسبت به رفتار های مردم، شیوه عفو را در پیش گیرد. در پیش گرفتن عفو به این معنا است که عفو باید یک واکنش دائمی باشد؛ از این رو به عنوان یک پیشه رفتاری در فارسی ترجمه می شود. گرفتن و اخذی که استوار و محکم است و در هیچ یک از شرایط پیش رو تغییر نمی کند.
2. عرف به بلندی گفته می شود که به چشم می آید، مانند برج میلاد یا قله دماوند که همگی به آسانی می توانند آن را ببینند. به ارزش های انسانی و اخلاقی که همه آن را می بینند و می شناسند، معروف گفته می شود. در مقابل، به امور زشتی که مردم آن را نمی شناسند و نمی پذیرند، منکر گفته می شود. قوم منکرون به معنای مردم ناشناس است. (حجر، آیه 62؛ ذاریات، آیه 25) از نظر آموزه های قرآنی پیامبر اکرم (ص) مامور است تا در رفتار اجتماعی خویش امر به معروف و عرف کند که ارزش اجتماعی است. به طور طبیعی فرمان دهنده به عرف، خود در صف اول عمل به آن است. البته شکی نیست که ارزش های اسلامی که در سطح مکارم اخلاقی قرار دارد، از مهم ترین و اساسی ترین مصادیق عرف است.
3. جاهل در آموزه های قرآنی به دو معنای سفاهت و بی خردی و نیز نادانی به کار رفته است. یعنی جهل گاه در مقابل عقل و گاه دیگر در مقابل علم به کار رفته است. به نظر می رسد که در آیه مد نظر، جهل در تقابل با عقل به کار رفته و مراد از آن، سفاهت و بی خردی است. اعراض از بی خردان به معنای عدم مجادله با آنان است ؛ زیرا سفیه و بی خرد، سخن برهانی و منطقی را نمی تواند بپذیرد، بنابراین سخن گفتن با آنان بیهوده و بی تاثیر هم چون میخ آهنین کوبیدن بر سنگ خارا است. از این روخدا در جایی دیگر می فرماید : وَعِبَادُ الرَّحْمَنِ الَّذِینَ یَمْشُونَ عَلَی الْأَرْضِ هَوْنًا وَإِذَا خَاطَبَهُمُ الْجَاهِلُونَ قَالُوا سَلَامًا؛ و بندگان خدای رحمان کسانی اند که روی زمین با آرامش و فروتنی راه مى روند و هنگامى که بی خردان آنان را طرف خطاب قرار مى دهند، در پاسخشان سخنانی مسالمت آمیز مى گویند، (فرقان، آیه 63) این سلام به معنای سلام خدا حافظی است. به این معنا که تو را به خیر و ما را به سلامت.
این بهترین واکنش نسبت به این دسته از افراد اجتماع است. خدا در جایی دیگر می فرماید: وَالَّذِینَ لَا یَشْهَدُونَ الزُّورَ وَإِذَا مَرُّوا بِاللَّغْوِ مَرُّوا کِرَامًا؛ و آنان که در مجلس غنا و دروغ پردازی و امور باطل حاضر نمىشوند و هنگامى که بر گفتار و کردار لغو مى گذرند، با کرامت، بزرگواری و متانت مى گذرند. (فرقان، آیه 72) ،پس واکنش درست نسبت به شخص بی خرد و سخن بی خردانه و لغو،گذشتن کریمانه است.

   #پیامبر اکرم #غنا #برج میلاد #اجتماع