تاریخ دریافت خبر: نظر بینندگان
ی
تازه ترین دوره نمایش فیلم های کوتاه و مستند با نمایش مستند «زنبورک در گام مینور» ساخته مریم سپهری فعالیت خود را آغاز کرد.

به گزارش ایسکانیوز از مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی، در ابتدای این جلسه که با حضور کارگردان فیلم و هم چنین مجید اسلامی، منتقد مهمان جلسه برگزار شد.

در این جلسه ناصر صفاریان، مسئول جلسه های نمایش فیلم و مجری برنامه، حضور چشم گیر علاقه مندان سینمای مستند در سالن سینماحقیقت را نشان دهنده رضایت نسبی مخاطبان از برگزاری این گونه جلسه های نقد و بررسی دانست و افزود: «امیدوارم تماشاگران و مخاطبان سینمای مستند، در سال جدید نیز به حمایت خود از برنامه های فرهنگی ادامه داده و به رونق این نوع نمایش ها و هم چنین نقد و بررسی فیلم ها کمک کنند.»

در بخش بعدی ، مریم سپهری که در فیلم «زنبورک در گام مینور» به برش هایی از زندگی شخصی و حرفه ای دکتر حمید نفیسی پرداخته، در پاسخ به پرسش مجری برنامه درباره ی ایده ی ساخت فیلم گفت: «دکتر نفیسی را نخستین بار چند سال قبل و زمانی که برای نمایش یکی از مستندهایم در آمریکا حضور داشتم ملاقات کردم. آن فیلم در دانشگاه شیکاگو به نمایش درآمده بود و دکتر نفیسی هم که مثل همیشه اخبار و برنامه های سینمایی را دنبال می کنند، به همراه همسر خود در محل نمایش فیلم حضور داشت.»

وی افزود: «در دیدارها و ملاقات های بعدی، شناخت بیش تری از شخصیت فرهنگی و برجسته ی ایشان پیدا کردم و با توجه به این که قرار بود تا چند ماه بعد نیز در آمریکا بمانم، به ذهنم رسید که ساخت یک مستند پرتره درباره ی زندگی دکتر نفیسی احتمالاً می تواند ایده ی جذابی باشد و به همین خاطر موضوع را با ایشان در میان گذاشتم.»

بخش بعدی جلسه به صحبت های منتقد مهمان اختصاص داشت. مجید اسلامی در پاسخ به پرسش ناصر صفاریان درباره ی تاثیر مستند مورد بحث بر شناخت مخاطبان از دکتر نفیسی گفت: «وی اوایل دهه ی ۱۳۷۰ سفر کوتاهی به ایران داشت. آن زمان دانشجوی رشته ی سینما بودم و ایشان را در جلسه ای که برای سخنرانی به دانشکده ی سینما تئاتر آمده بود از نزدیک ملاقات کردم. رویکرد دکتر نفیسی در آن سخنرانی به شدت آکادمیک بود و از آن جا که سلیقه ی من سازگاری چندانی با مسائل آکادمیک ندارد، می توان گفت حرف های ایشان حتی باعث شد کمی سرخورده شوم!»

وی از این زاویه «زنبورک در گام مینور» را «یک مستند تاثیرگذار در ارائه ی اطلاعات درباره ی دکتر نفیسی» دانست و افزود: «تصویری که این فیلم از دکتر نفیسی ارائه می دهد، با تصویری که احتمالاً از طریق آشنایی با فعالیت ها و مطالعه ی کتاب های ایشان در ذهن مخاطبان ایجاد می شود، بسیار متفاوت است و این مهم ترین کاری است که مستند مورد بحث انجام می دهد.»

اسلامی گفت: «در این فیلم آدمی را با یک نوع طنز خاص، بازیگوشی و البته آمادگی کامل برای آشکار کردن وجوه پنهان خود می بینیم که می توان گفت برای یک مستند پرتره، موضوع بسیار خوب و ایده آلی است.»

وی افزود: «تماشای این فیلم ثابت می کند گاهی وقت ها مرور آثار مکتوب یک نویسنده و مثلاً پی گیری سخنرانی هایش به قصد آشنا شدن با شخصیت واقعی او چه قدر می تواند ناقص و حتی گمراه کننده باشد.»

اسلامی در بخش دیگری از صحبت های خود گفت: «فیلم «زنبورک در گام مینور» از نظر ارائه ی اطلاعات منحصر به فرد از دکتر نفیسی یک مستند تکان دهنده است؛ فیلمی که می توان آن را یک مستند مثال زدنی در زمینه ی سینمای پرتره دانست.»

وی هم چنین با اشاره به وجوه ناشناخته ا ی از دکتر نفیسی که در مستند مورد بحث معرفی شده گفت: «نکته این جاست که «زنبورک در گام مینور» تنها درباره ی دکتر حمید نفیسی نیست. وی در این فیلم، نمونه و مثالی از یک مفهوم گسترده تر است و شاید همین نکته باعث شده فیلمی که درباره ی او ساخته شده این قدر موثر و تکان دهنده جلوه کند.»

در ادامه ی جلسه، ناصر صفاریان، مستند «زنبورک در گام مینور» را فیلمی درباره ی «یک نمونه از ایرانیان ساکن خارج از کشور» دانست که به گفته ی او در برخی موارد می توانند حرف های مشابه و یکسانی داشته باشند. مریم سپهری در پاسخ به این نکته گفت: «دکتر نفیسی نماد یک جمعیت پر تعداد و نسل پر شماری است که سال هاست با موضوع مهاجرت درگیر هستند و خود این موضوع، فراتر از خود شخص و یک مستند پرتره درباره ی اوست. به همین دلیل تصمیم گرفتم تمام تلاش خودم را به کار بگیرم تا در فیلم به چنین مفهومی نزدیک شوم.»

سپهری سپس با اشاره به مستندهای پرتره ی قبلی خود گفت: «آن مستندها به دلیل اختلاف سلیقه با شخصیت های محوری آن فیلم ها و هم چنین واضح نبودن مرزهای تعهد اخلاقی در این باره، برایم تجربه های خوب و شیرینی محسوب نمی شدند. به همین دلیل وقتی با چنین تجربه ای وارد ساخت فیلم درباره ی دکتر نفیسی شدم، فکر نمی کردم فقط قرار است درباره ی شخصیت خود ایشان و اطلاعات مربوط به زندگی شان فیلم بسازم.

وی افزود: در دنیای امروز، اطلاعات بسیار گسترده ای درباره ی زندگی و دیدگاه های دکتر نفیسی وجود دارد و اگر کسی تصمیم داشته باشد زندگی آکادمیک ایشان را دنبال کند، در این زمینه به منابع گسترده و مختلفی دست پیدا خواهد کرد.»

وی «جمع آوری و نگهداری دقیق از تمام اشیای خاطره انگیز زندگی» و هم چنین «اهمیت دادن به جزییاتی که در گذشته رخ داده» را «فقط بخش کوچکی از شخصیت فرهنگی و فرهیخته دکتر نفیسی و خانواده ی او» دانست و افزود: «ایده ی جداسازی اطلاعات مربوط به ایشان و دسته بندی آن ها بسیار پیچیده و حتی می توان گفت ترسناک بود. پرداختن به زندگی هفتاد ساله ی فردی که هر لحظه ی آن بسیار پر برکت و پر بار بوده می توانست مهم ترین عامل بازدارنده در ساخت این فیلم باشد.»

سپهری در بخش دیگری از این جلسه ی نمایش فیلم در پاسخ به پرسشی درباره ی نام فیلم گفت: «انتخاب زنبورک برای نام فیلم به دلیل ساده و صمیمی بودن این ساز و ارتباط مستقیم آن با درون نوازنده انجام شده است. این ساز به قدری ساده است که نمی توان آن را در گام و آن هم گام مینور نواخت. اشاره به گام مینور در عنوان این فیلم نیز تاکید بر اندوه و غم و غصه ی موجود در این گام از موسیقی است که می تواند فضای نوستالژی حاکم بر موضوع فیلم را نیز تکمیل کند.»

پایان بخش این برنامه ی نمایش فیلم، صحبت های منتقد مهمان جلسه بود. مجید اسلامی گفت: «به نظر می رسد بخشی از تاثیرگذاری فیلم بر مخاطبان خود، از مفهوم مهاجرت ناشی شده و این موضوعی است که شاید وسوسه و دغدغه ی ذهنی بخش عمده ای از تماشاگران این فیلم را به خود اختصاص داده باشد.»

وی گفت: «من به عنوان یکی از مخاطبان چنین موضوعی، در آینه ی این فیلم خودم را دیدم که شاید اگر مهاجرت را به ماندن در وطن ترجیح داده بودم، الآن چه وضعیتی داشتم. به نظر می رسد اندوهی که بر سرتاسر فیلم سایه انداخته و در لایه های پنهان آن نفوذ کرده، در تضاد با موفقیت چشم گیر و خیره کننده ی دکتر نفیسی در خارج از کشور قرار دارد و از این نظر می توان گفت پیچیدگی احساس فیلم در تضاد با ابراز رضایت سوژه ی فیلم از وضعیت و زندگی فعلی خود قرار گرفته است. موضوعی که مهم ترین و کلیدی ترین نکته ی مستند مورد بحث به شمار می آید.»

   #سینما #همسر #خانواده