تاریخ دریافت خبر: نظر بینندگان
18-4-15-172221behshtepur41.jpgجهان > آمریکا - حسن بهشتی پور - کارشناس مسائل بین الملل:چندین روز درگیری لفظی میان روسیه و آمریکا بر سر احتمال هدف قرار دادن خاک سوریه، سرانجام سحرگاه دیروز به ایستگاه حمله رسید؛

حمله ای که به بهانه کاربرد سلاح های شیمیایی از سوی دولت سوریه علیه ساکنان دوما انجام شده است. درباره این حمله، توجه به چند نکته ضروری است:

1- روسیه پیش از حمله آمریکا، انگلیس و فرانسه به خاک سوریه، دست به یک مجموعه اقدامات دیپلماتیک زد تا مانع از چنین حمله ای شود. روس ها در شورای امنیت 2قطعنامه پیشنهاد دادند که هر دو از سوی آمریکا وتو شد. بنابراین اقدامات آنها به منظور جلوگیری از حمله موشکی در سطح سازمان بین الملل بی نتیجه ماند.

مسکو از سوی دیگر با سازمان منع سلاح های شیمیایی (OPCW) وارد مذاکره شد تا آنها را برای اعزام یک هیأت حقیقت یاب به سوریه متقاعد کند. این هیأت چند روزی است به سوریه اعزام شده و قرار است چگونگی حمله شیمیایی در دوما را مورد بررسی قرار دهد. روسیه پیش از این حمله حتی به زبان تهدید نیز متوسل شد تا شاید مانع انجام آن شود.

اکنون که حمله انجام شده اما به نظر نمی رسد روس ها به دنبال دامن زدن به بحران و کشاندن آن به تقابل نظامی باشند. روسیه در بحران سوریه، کشش ورود به یک درگیری تمام عیار نظامی دیگر را ندارد؛ به خصوص با توجه به این حقیقت که انگلیس و فرانسه نیز در این حمله آمریکا را همراهی کرده اند؛ چنین درگیری ای به ضرر هر دو طرف خواهد بود.

بر این اساس، اقدام بعدی روسیه احتمالا باید بیشتر یک اقدام سیاسی باشد تا نظامی. نهایی شدن بازرسی های OPCW می تواند به روسیه برای اقدام سیاسی علیه آمریکا در سازمان های بین الملل ازجمله در سازمان ملل کمک کند؛ چرا که هنوز شواهد محکمی مبنی بر انجام حمله شیمیایی از سوی دولت سوریه در دست نیست.

2- خبرهای مرتبط با حمله اخیر، از یک اختلاف نظر دیگر میان دولتمردان آمریکایی پرده برداشت. وزارت دفاع آمریکا بر ضرورت نهایی شدن بررسی های OPCW و سازمان ملل درباره حمله شیمیایی دوما تأکید داشت اما ترامپ و چهره های افراطی همچون جان بولتون بر انجام یک عملیات ضربتی اصرار داشتند.

حمله آمریکا به سوریه بدون وجود یک گزارش فنی و مستدل در مورد حمله شیمیایی دولت سوریه، ضربه به پرستیژ بین المللی واشنگتن به شمار می رود. دولت سوریه در دوره اوباما سلاح های شیمیایی خود را به OPCW تحویل داده و طبق تأیید این سازمان طی این مدت سلاح شیمیایی در اختیار نداشته است.

OPCW از نظر فنی یک مرجع رسمی در زمینه سلاح های شیمیایی به شمار می رود و از نظر حقوقی زیرنظر سازمان ملل فعالیت می کند. در شرایط کنونی، اساسا انجام حمله از سوی دولت سوریه، همچنان یک سؤال جدی است. فارغ از اینها، احتمال ادامه حملاتی مشابه آنچه دیروز روی داد وجود ندارد اما به هر حال، ترامپ نشان داده که فردی غیرقابل پیش بینی است و نمی توان رفتارهای او را از قبل تحلیل کرد.

3- همسویی فرانسه و انگلیس با دونالد ترامپ، اقدامی عجیب بود که دست کم در انگلیس برای نخست وزیر این کشور تبعاتی به دنبال خواهد داشت. فرانسه به دلیل سابقه استعماری که در سوریه داشته، طی سال های اخیر همیشه تلاش می کرد در تعامل میان غرب و دولت بشار اسد، نقش «پلیس خوب» را بازی کند. تغییر موضع فرانسه و پیوستن به حمله به دولت سوریه از تغییر سیاست پاریس در قبال این کشور حکایت دارد.

فرانسه و انگلیس با توجه به حضور داعش و گروه های تکفیری جهادی در سوریه، پیش ازاین اعلام کرده بودند که اولویت شان در این کشور مبارزه با تروریسم است و به دنبال تغییر رژیم نیستند. اکنون با پایان کار داعش و تضعیف دیگر گروه های تروریستی، به نظر می رسد این دو کشور به دنبال از میان برداشتن دولت اسد باشند. چنین رفتاری، بازگشت به عقب در سیاست های خاورمیانه ای فرانسه و انگلیس است.

   #سوریه #فرانسه #انگلیس #روسیه #سازمان ملل #داعش #واشنگتن #تروریسم #پاریس #حکایت