تاریخ دریافت خبر:
خبرگزاری فارس: نمایشگاهی از جنس هزاران سال خاطره

گروه جامعه خبرگزاری فارس: همواره عادت داشته ایم که نمایشگاهی از آثار باستانی ما در کشورهای دیگر به نمایش درآید. اما این بار قاعده عوض شد و نمایشگاه مشترک آثار باستانی ایران – ارمنستان تحت عنوان « خاطره یک سرزمین» از 26 مهر ماه در محل موزه ملی ایران به نمایش درآمد. نمایشگاهی با 103 اثر از ارمنستان و 200 اثر از ایران که کنار هم قرار گرفتن این آثار تاریخ و تمدن مشترک بین دو کشور را نشان می دهد و با استقبال قابل توجهی از سوی مردم و اهالی فرهنگ مواجه شده است.

طرح اولیه برگزاری این نمایشگاه طی سفر سال گذشته ی رئیس جمهور به ارمنستان و به دنبال انعقاد تفاهم نامه ای فرهنگی و اقتصادی بین دو کشور تدوین شد. با انعقاد این تفاهم نامه مقرر شد که بیش از 100 اثر از کشور ارمنستان به مدت سه ماه از 26 مهر امسال تا 27 دی به امانت در موزه ملی ایران به نمایش گذاشته شود.

« جبرئیل نوکنده» رئیس موزه ملی، در خصوص اهمیت برگزاری این نمایشگاه در گفت و گو با فارس می گوید: در طول 80 سال تاریخ موزه ملی ایران، تنها 4 بار میزبان 4 اثر از کشورهای دیگر بوده ایم وامسال اولین باراست که موزه ملی ایران میزبان بیش از 100 اثر باستانی از کشور ارمنستان است. مهم ترین اثری که این نمایشگاه به دنبال دارد، نشان دادن امنیت کشور ایران به جهانیان است. برگزاری این نمایشگاه نشان دهنده استاندارد موزه ملی و اعتماد دیگر کشورها به ایران است.

هم چنین « محمد رضا کارگر» مدیر کل موزه ها و اموال منقول فرهنگی تاریخی نیز در گفت و گو با فارس با اشاره به نتایج برگزاری این نمایشگاه و با بیان اینکه ایجاد ثبات پایدار تنها از طریق سیاسی محقق نمی شود گفت: وقتی کشوری آثارش را به امانت به کشور دیگری می دهد، این پیام را به دیگر ملت ها می دهد که آن کشور دارای امنیت بوده و استاندار های موزه داری لازم را نیز دارد.

نمایشگاه « خاطره یک سرزمین» روایتگر تاریخ مشترک دو کشور

آیین افتتاح این نمایشگاه با حضور و سخنرانی «علی اصغر مونسان» معاون رئیس جمهور و رئیس سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری، « آرمین امیریان» وزیر فرهنگ ارمنستان، «جبرئیل نوکنده» مدیر موزه ملی ایران، «گریگور گریگوریان» مدیر موزه ملی ارمنستان، جمعی از مردم ایران، ارمنستانی های مقیم ایران و جمعی از فعالین و دوست داران تاریخ و فرهنگ برگزار شد.

مونسان معاون رئیس جمهور و رئیس سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری در سخنرانی خود در مراسم افتتاح این نمایشگاه با بیان اینکه دو کشور ایران و ارمنستان بنا بر شواهد باستانی طی 5 هزار سال گذشته ارتباطات فرهنگی قوی داشته اند گفت: نمایشگاه ارمنستان و ایران، «خاطره یک سرزمین» همچنان که از عنوان آن برمی آید، روایتگر بخشی از تاریخ یک سرزمین و تأکید دوباره بر بازگویی آن برای نسل امروز و فردای هر دو کشور است تا چندهزار سال پیشینه مشترک تاریخی و علائق فرهنگی اقوام کهن را بازشناسد.

در بخش دیگری از این مراسم گریگوریان، مدیر موزه ملی تاریخ ارمنستان گفته بود: این نمایشگاه نگاهی به گذشته کلی دو کشور است و امیدواریم برگزاری این نمایشگاه گامی برای ادامه همکاری ها در آینده باشد.

مدیر موزه تاریخ ارمنستان با اظهار خرسندی و علاقه کشور ارمنستان از برگزاری نمایشگاه مشترک با ایران بیان کرد: اشیای تاریخی مکشوفه از قرون 10، 13 و 14 میلادی بیانگر آن است که ایران و ارمنستان در این دوره روابط خوبی با هم داشته اند، نسخ خطی و دست نوشته هایی از ایران نیز در موزه تاریخ ارمنستان نگهداری می شود.

نمایشگاه مشترک ایران- ارمنستان و استقبال گردشگران

از روز بازگشایی نمایشگاه ایران- ارمنستان گردشگرانی با فرهنگ و آیین مختلف که با اشتیاق به تماشای آثار و تمدن ایران می پردازند، در محل نمایشگاه دیده می شوند. توریستهایی که با دقت آثار را تماشا کرده و با شوق فراوان با آن ها عکس یادگاری می گیرند. گردشگران با گذر از حیاط محوطه موزه ملی به ساختمان گالری موزه اسلامی که از چند روز پیش میزبان نمایشگاه آثار باستانی مشترک ایران و ارمنستان است، بر می خورند. توریست های داخلی و خارجی با عبور از پله های ساختمان موزه اسلامی، سالن هایی با آثار گوناگون تاریخی را پیش روی خود می بینند.

در این نمایشگاه آثار مربوط به هزاره چهارم پیش از میلاد تا سده یکم پیش ازمیلاد و به ویژه آثار مربوط به دوران اورارتویی به نمایش درآمده اند. (اورارتو یکی از مقتدر ترین دولت های شرق کهن محسوب می شده که در سده نهم پیش از میلاد در ارتفاعات ارمنستان تشکیل شده است. هسته مرکزی این حکومت در میان سه دریاچه ارومیه، سوان و وان قرار داشته، این حکومت پس از سه دهه نقش آفرینی در مرز های جغرافیایی سرزمین کنونی ارمنستان، ایران و ترکیه مغلوب ارمنی ها شده است. در سنگ نبشته های داریوش در بیستون نیز به منطقه ای به نام اوراشتو/ اورارتو اشاره شده است.)

آثار این نمایشگاه به تفکیک در سه سالن مجزا به نمایش درآمده و هر سالن مربوط به آثار دوران خاصی است. در میانه هر سالن نیز یک اثر شاخص قرار دارد که به عنوان اثر نفیس هر سالن محسوب می شود.

سالن اول و خودنمایی جام سیمین

سالن اول موزه بیشتر شامل ظروف سفالی است اما بازدید کنندگان در این سالن اثری شاخص نسبت به دیگر آثار را مشاهده می کنند. این اثر که توجه گردشگران را به خود جلب می کند، جامی از جنس نقره است که در میانه ی سالن و به صورت ویژه به عنوان اثر شاخص سالن به نمایش درآمده است. جام « سیمین کاراشام» اثری مربوط به دوره "مفرغ میانی" که با نقش ها و حکاکی های خاصی تزئین شده است. علت شاخص بودن این اثر، ظرافت ها، نقوش و تکنیک های خاصی است که بر روی آن اجرا شده شده است. بر روی این جام 6 ردیف نقش برجسته دیده می شود که هر کدام روایتگر داستان خاصی است. ردیف اول نقش شکار گراز ها را نشان میدهد. ردیف دوم دارای نقش های متعددی است. نقوشی که مضامینی همچون مراسم عروسی، وقوع یک جنگ، به اسارت گرفتن اسرای جنگی دشمن را نشان می دهد. تصویر دیگری که بر روی این جام دیده می شود، تصویری از یک موجود اسطوره ای به نام «آنزود» است که به عقیده گذشتگان این موجود در اساطیر سومری – اکدی، با دنیای بعدی مرتبط بوده است

سمت دیگر این سالن ظروفی با خطوط و طرح های ظریفی در قاب های شیشه ای قرار دارد. ظروفی سیاه رنگ که با تکنیک خاصی ساخته شده است. روش خاص ساخت این ظروف به این گونه است که سفال آن ابتدا پخت شده سپس نقوش بر روی آن ها به شکل شیار هایی روی ظروف طراحی شده و بعد ازآن به عقیده باستان شناسان، به وسیله رنگ ریزه و یا دوده ظرف ها با رنگ سیاه رنگ آمیزی شده است. انواع مختلفی از این ظروف در موزه دیده می شود که هر کدام کارکرد خاص خود را در گذشته داشته اما نوع استفاده ی برخی از آن ها هنوز روشن نیست. در میان این آثار، انواع کاسه ها، جام ها، لیوان ها و انواع دیگری از ظروف که برای استفاده ی موادغذایی و صرف نوشیدنی ها استفاده می شده وجود دارد. به علاوه ظروف دیگری به شکل خمره های کوچک با طراحی و اشکال خاص آن زمان نیز دیده می شود که برای نگهداری غلات و مواد غذایی استفاده می شده است.

سالن دوم نمایشگاه و آثار نفیس ارمنستان

در سالن دوم موزه نیز آثار نفیسی مختص به دوران اورارتویی به نمایش در آمده بودند.

در این سالن یافته هایی که حاصل کاوش های باستان شناختی طی سال های 1319 الی 1349 هجری شمسی هستند قرار دارند. این آثار در قسمت هایی از سرزمین ارمنستان و ایران یافت شده اند. غالب این آثار از مناطقی همچون قلعه تیشبانی، کارمیربلور ( به معنی تپه قرمز)، بنا های تاریخی اورارتویی و دیگر مناطق پراکنده در ارمنستان یافت شده است. از جمله مناطق مربوط به ایران که آثار مربوط به این تمدن در آن یافت شده، میتوان به محوطه های حسنلو، بسطام، قلاتگاه، دینخواه تپه، میرگه کاروان، کردلرتپه و منطقه هفتوان اشاره کرد.

در سمت راست ابتدای سالن، ابزارآلات جنگی وجود دارد. در این قسمت آثاری از جمله تیر های جنگی، تیردان، کلاه خود و سپرهایی از جنس آهن و مفرغ دیده می شوند. بر روی این آثار طراحی ها و نقش هایی به شکل ارابه های جنگی، جنگجویان و لشگرکشی ها نیز وجود دارد که قطعا چشم هر بیننده ای را به خود خیره می کند. در یکی از ویترین ها دوکلاه خود جنگی مخروط مانند با طراحی خاصی به چشم می خورد، این در حالی است که یکی از این کلاه خود ها در ایران و دیگری در ارمنستان کشف شده است، اما شباهت ساختاری و نقوش روی این دو نشان از هم خوانی فرهنگی هنری دو سرزمین است.

در ویترین بعدی این سالن، پیکرک های کوچک سنگی قرار دارد. پیکرک هایی که در ابعاد کوچک اما با جزئیات ریز طراحی شده اند. این پیکرک ها که حتی طرح های روی لباس هایشان هم به شکل ظریفی کنده کاری شده، بیشتر جنبه ی آیینی و تزئینی داشته اند.

در ویترین دیگری، تزئینات کاربردی برای اسب و و دیگر حیوانات به نمایش درآمده اند. آثاری از جمله زین، یراق اسب، زنگوله، نعل اسب، وسایلی شبیه به افسار اسب و سایر وسایل تزئینی در این قسمت دیده می شود. این تزئینات که از جنس آهن و استخوان اند، برای تزئین حیوانات، حفاظت از آن ها و به عنوان افسار اسب ها کاربرد داشته اند.

از دیگر آثار موجود در این سالن، سه کتیبه ی گران هایی هستند که در قسط میانی سالن قرار دارند. کتیبه هایی سنگی که مربوط به خاک ارمنستان و منطقه ی بسطام در ایران هستند. این کتیبه ها که اطلاعات تاریخی ارزشمندی را در اختیارمان می گذارند به خط میخی نوشته شده اند. تمدن اورارتو این خط را از همسایگان آشوری خود برگرفته بود. این کتیبه ها بیشتر مضمون سلطنتی داشته و بیان کننده احوال و شرایط آن دوران هستند.

آخرین آثاری که در این سالن قرار دارند، زیورآلاتی با طراحی خاص و اشکال مخصوص ادوار گذشته است. این زیور آلات که طراحی وچینش سنگ و مهره ها بر روی آن ها برای هر بیننده ای خیره کننده است، بیشتر از سنگ ها و مهره های تزئینی، طلا، نقره و استخوان ساخته شده اند و اغلب مورد استفاده طبقه اشرافی جامعه بوده اند. در میان این وسایل گردنبند، دستبند، النگو و گوشواره های تزئینی وجود دارد که توجه گردشگران را به خود جلب می کند.

سالن سوم و آثار دوران پسا اورارتو

آثار موجود در این سالن، علاوه بر دوران اورارتوها بیشتر به دوران پسا اورارتو مربوط است. در سالن سوم ظروفی از جنس سفال و بلور، نقوش حیوانات و اساطیر وجود دارد. گردشگران در این سالن، ظروف سفالی با پوشش قرمز رنگ و براقی را مشاهده می کنند که بیشتر جنبه نگهداری غلات و اذوقه داشته است. ظروفی در ابعاد و فرمهای گوناگون به شکل کاسه و کوزه های برگ شبدری که برای غذا، نوشیدنی و ابعاد کوچک آن ها برای عطر، زهر یا موارد دیگر کاربرد داشته است. یکی از ویژگی های منحصر به فرد این ظروف، جلا و براق بودن آن ها است که با وجود گذشت سالیان طولانی از ساخت آن ها، این ویژگی همچنان باقی است.

در ویترین دیگر، ظروف سیمی و سنگی قرار دارد که بر روی برخی از آن ها کتیبه هایی نیز نوشته شده است. اما یکی از این ظروف بیشتر از دیگر آثار خودنمایی می کند و آن ظرفی کوچک و سنگی که در منطقه گارمیربلور ارمنستان کشف شده است. بر روی این ظرف نقش دو انسان در دو طرف درخت زندگی وجود دارد که طرح بالدار اهورامزدا، نماد معروف دوره هخامنشی، در قسمت بالای این ظرف حکاکی شد است. این اثر به دلیل وجود نشان اهورامزدا، نماد دوران هخامنشی بر روی آن، دلیلی بر ارتباط نزدیک دوکشور و تمدن و فرهنگ مشترک آن ها محسوب می شود.

دیگر آثاری که در قسمت های انتهایی سالن مشاهده قرار دارند، مربوط به دوران پسا اورارتویی است که شامل 11 اثر می شود. این یافته ها بیشتر در پایتخت های کهن ارمنستان از جمله آرماویر و آرتاشات و برخی مناطق دیگر این کشور کشف شده اند. این آثار نشان دهنده ارتباط مستمر ایران و ارمنستان حتی بعد از تمدن اورارتویی است. در میان این یافته ها، آثاری همچون مجسمه های کوچک از جنس سنگ مرمر و گل رس، اشیا سفالی، زیورآلاتی از جنس طلا و نقره، سنگ نبشته هایی با خط میخی و زبان آرامی و اشیایی به نام ریتون ها که جام هایی به شکل حیوانات بوده و برای نوشیدن مایعات مورد استفاده قرار می گرفته، وجود دارد.

اثر دیگری که در این سالن قرار دارد، تکه ای از یک ظرف سفالی با نقشی خاص و عجیب بر روی آن است. بر روی این سفال نقش انسانی طراحی شده است که در دو طرف آن دو مار قرار دارد. به عقیده باستان شناسان، طرح موجود بر روی این سفال نشان دهنده تسلط انسان بر حیوانات غیر اهلی بوده و نشان از دست یابی انسان به قدرت های ماورایی در آن دوران بوده است.

شب گذشته مراسم اختتامیه این نمایشگاه با حضور تعدادی از مقامات ایران گردشگری ایران و سفارت ارمنستان در تهران برگزار شد.

گزارش از ساناز باقری راد، میثاق بدیعی مقدم

انتهای پیام/

خبرگزاری فارس: نمایشگاهی از جنس هزاران سال خاطره

گروه جامعه خبرگزاری فارس: همواره عادت داشته ایم که نمایشگاهی از آثار باستانی ما در کشورهای دیگر به نمایش درآید. اما این بار قاعده عوض شد و نمایشگاه مشترک آثار باستانی ایران – ارمنستان تحت عنوان « خاطره یک سرزمین» از 26 مهر ماه در محل موزه ملی ایران به نمایش درآمد. نمایشگاهی با 103 اثر از ارمنستان و 200 اثر از ایران که کنار هم قرار گرفتن این آثار تاریخ و تمدن مشترک بین دو کشور را نشان می دهد و با استقبال قابل توجهی از سوی مردم و اهالی فرهنگ مواجه شده است.

طرح اولیه برگزاری این نمایشگاه طی سفر سال گذشته ی رئیس جمهور به ارمنستان و به دنبال انعقاد تفاهم نامه ای فرهنگی و اقتصادی بین دو کشور تدوین شد. با انعقاد این تفاهم نامه مقرر شد که بیش از 100 اثر از کشور ارمنستان به مدت سه ماه از 26 مهر امسال تا 27 دی به امانت در موزه ملی ایران به نمایش گذاشته شود.

« جبرئیل نوکنده» رئیس موزه ملی، در خصوص اهمیت برگزاری این نمایشگاه در گفت و گو با فارس می گوید: در طول 80 سال تاریخ موزه ملی ایران، تنها 4 بار میزبان 4 اثر از کشورهای دیگر بوده ایم وامسال اولین باراست که موزه ملی ایران میزبان بیش از 100 اثر باستانی از کشور ارمنستان است. مهم ترین اثری که این نمایشگاه به دنبال دارد، نشان دادن امنیت کشور ایران به جهانیان است. برگزاری این نمایشگاه نشان دهنده استاندارد موزه ملی و اعتماد دیگر کشورها به ایران است.

هم چنین « محمد رضا کارگر» مدیر کل موزه ها و اموال منقول فرهنگی تاریخی نیز در گفت و گو با فارس با اشاره به نتایج برگزاری این نمایشگاه و با بیان اینکه ایجاد ثبات پایدار تنها از طریق سیاسی محقق نمی شود گفت: وقتی کشوری آثارش را به امانت به کشور دیگری می دهد، این پیام را به دیگر ملت ها می دهد که آن کشور دارای امنیت بوده و استاندار های موزه داری لازم را نیز دارد.

نمایشگاه « خاطره یک سرزمین» روایتگر تاریخ مشترک دو کشور

آیین افتتاح این نمایشگاه با حضور و سخنرانی «علی اصغر مونسان» معاون رئیس جمهور و رئیس سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری، « آرمین امیریان» وزیر فرهنگ ارمنستان، «جبرئیل نوکنده» مدیر موزه ملی ایران، «گریگور گریگوریان» مدیر موزه ملی ارمنستان، جمعی از مردم ایران، ارمنستانی های مقیم ایران و جمعی از فعالین و دوست داران تاریخ و فرهنگ برگزار شد.

مونسان معاون رئیس جمهور و رئیس سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری در سخنرانی خود در مراسم افتتاح این نمایشگاه با بیان اینکه دو کشور ایران و ارمنستان بنا بر شواهد باستانی طی 5 هزار سال گذشته ارتباطات فرهنگی قوی داشته اند گفت: نمایشگاه ارمنستان و ایران، «خاطره یک سرزمین» همچنان که از عنوان آن برمی آید، روایتگر بخشی از تاریخ یک سرزمین و تأکید دوباره بر بازگویی آن برای نسل امروز و فردای هر دو کشور است تا چندهزار سال پیشینه مشترک تاریخی و علائق فرهنگی اقوام کهن را بازشناسد.

در بخش دیگری از این مراسم گریگوریان، مدیر موزه ملی تاریخ ارمنستان گفته بود: این نمایشگاه نگاهی به گذشته کلی دو کشور است و امیدواریم برگزاری این نمایشگاه گامی برای ادامه همکاری ها در آینده باشد.

مدیر موزه تاریخ ارمنستان با اظهار خرسندی و علاقه کشور ارمنستان از برگزاری نمایشگاه مشترک با ایران بیان کرد: اشیای تاریخی مکشوفه از قرون 10، 13 و 14 میلادی بیانگر آن است که ایران و ارمنستان در این دوره روابط خوبی با هم داشته اند، نسخ خطی و دست نوشته هایی از ایران نیز در موزه تاریخ ارمنستان نگهداری می شود.

نمایشگاه مشترک ایران- ارمنستان و استقبال گردشگران

از روز بازگشایی نمایشگاه ایران- ارمنستان گردشگرانی با فرهنگ و آیین مختلف که با اشتیاق به تماشای آثار و تمدن ایران می پردازند، در محل نمایشگاه دیده می شوند. توریستهایی که با دقت آثار را تماشا کرده و با شوق فراوان با آن ها عکس یادگاری می گیرند. گردشگران با گذر از حیاط محوطه موزه ملی به ساختمان گالری موزه اسلامی که از چند روز پیش میزبان نمایشگاه آثار باستانی مشترک ایران و ارمنستان است، بر می خورند. توریست های داخلی و خارجی با عبور از پله های ساختمان موزه اسلامی، سالن هایی با آثار گوناگون تاریخی را پیش روی خود می بینند.

در این نمایشگاه آثار مربوط به هزاره چهارم پیش از میلاد تا سده یکم پیش ازمیلاد و به ویژه آثار مربوط به دوران اورارتویی به نمایش درآمده اند. (اورارتو یکی از مقتدر ترین دولت های شرق کهن محسوب می شده که در سده نهم پیش از میلاد در ارتفاعات ارمنستان تشکیل شده است. هسته مرکزی این حکومت در میان سه دریاچه ارومیه، سوان و وان قرار داشته، این حکومت پس از سه دهه نقش آفرینی در مرز های جغرافیایی سرزمین کنونی ارمنستان، ایران و ترکیه مغلوب ارمنی ها شده است. در سنگ نبشته های داریوش در بیستون نیز به منطقه ای به نام اوراشتو/ اورارتو اشاره شده است.)

آثار این نمایشگاه به تفکیک در سه سالن مجزا به نمایش درآمده و هر سالن مربوط به آثار دوران خاصی است. در میانه هر سالن نیز یک اثر شاخص قرار دارد که به عنوان اثر نفیس هر سالن محسوب می شود.

سالن اول و خودنمایی جام سیمین

سالن اول موزه بیشتر شامل ظروف سفالی است اما بازدید کنندگان در این سالن اثری شاخص نسبت به دیگر آثار را مشاهده می کنند. این اثر که توجه گردشگران را به خود جلب می کند، جامی از جنس نقره است که در میانه ی سالن و به صورت ویژه به عنوان اثر شاخص سالن به نمایش درآمده است. جام « سیمین کاراشام» اثری مربوط به دوره "مفرغ میانی" که با نقش ها و حکاکی های خاصی تزئین شده است. علت شاخص بودن این اثر، ظرافت ها، نقوش و تکنیک های خاصی است که بر روی آن اجرا شده شده است. بر روی این جام 6 ردیف نقش برجسته دیده می شود که هر کدام روایتگر داستان خاصی است. ردیف اول نقش شکار گراز ها را نشان میدهد. ردیف دوم دارای نقش های متعددی است. نقوشی که مضامینی همچون مراسم عروسی، وقوع یک جنگ، به اسارت گرفتن اسرای جنگی دشمن را نشان می دهد. تصویر دیگری که بر روی این جام دیده می شود، تصویری از یک موجود اسطوره ای به نام «آنزود» است که به عقیده گذشتگان این موجود در اساطیر سومری – اکدی، با دنیای بعدی مرتبط بوده است

سمت دیگر این سالن ظروفی با خطوط و طرح های ظریفی در قاب های شیشه ای قرار دارد. ظروفی سیاه رنگ که با تکنیک خاصی ساخته شده است. روش خاص ساخت این ظروف به این گونه است که سفال آن ابتدا پخت شده سپس نقوش بر روی آن ها به شکل شیار هایی روی ظروف طراحی شده و بعد ازآن به عقیده باستان شناسان، به وسیله رنگ ریزه و یا دوده ظرف ها با رنگ سیاه رنگ آمیزی شده است. انواع مختلفی از این ظروف در موزه دیده می شود که هر کدام کارکرد خاص خود را در گذشته داشته اما نوع استفاده ی برخی از آن ها هنوز روشن نیست. در میان این آثار، انواع کاسه ها، جام ها، لیوان ها و انواع دیگری از ظروف که برای استفاده ی موادغذایی و صرف نوشیدنی ها استفاده می شده وجود دارد. به علاوه ظروف دیگری به شکل خمره های کوچک با طراحی و اشکال خاص آن زمان نیز دیده می شود که برای نگهداری غلات و مواد غذایی استفاده می شده است.

سالن دوم نمایشگاه و آثار نفیس ارمنستان

در سالن دوم موزه نیز آثار نفیسی مختص به دوران اورارتویی به نمایش در آمده بودند.

در این سالن یافته هایی که حاصل کاوش های باستان شناختی طی سال های 1319 الی 1349 هجری شمسی هستند قرار دارند. این آثار در قسمت هایی از سرزمین ارمنستان و ایران یافت شده اند. غالب این آثار از مناطقی همچون قلعه تیشبانی، کارمیربلور ( به معنی تپه قرمز)، بنا های تاریخی اورارتویی و دیگر مناطق پراکنده در ارمنستان یافت شده است. از جمله مناطق مربوط به ایران که آثار مربوط به این تمدن در آن یافت شده، میتوان به محوطه های حسنلو، بسطام، قلاتگاه، دینخواه تپه، میرگه کاروان، کردلرتپه و منطقه هفتوان اشاره کرد.

در سمت راست ابتدای سالن، ابزارآلات جنگی وجود دارد. در این قسمت آثاری از جمله تیر های جنگی، تیردان، کلاه خود و سپرهایی از جنس آهن و مفرغ دیده می شوند. بر روی این آثار طراحی ها و نقش هایی به شکل ارابه های جنگی، جنگجویان و لشگرکشی ها نیز وجود دارد که قطعا چشم هر بیننده ای را به خود خیره می کند. در یکی از ویترین ها دوکلاه خود جنگی مخروط مانند با طراحی خاصی به چشم می خورد، این در حالی است که یکی از این کلاه خود ها در ایران و دیگری در ارمنستان کشف شده است، اما شباهت ساختاری و نقوش روی این دو نشان از هم خوانی فرهنگی هنری دو سرزمین است.

در ویترین بعدی این سالن، پیکرک های کوچک سنگی قرار دارد. پیکرک هایی که در ابعاد کوچک اما با جزئیات ریز طراحی شده اند. این پیکرک ها که حتی طرح های روی لباس هایشان هم به شکل ظریفی کنده کاری شده، بیشتر جنبه ی آیینی و تزئینی داشته اند.

در ویترین دیگری، تزئینات کاربردی برای اسب و و دیگر حیوانات به نمایش درآمده اند. آثاری از جمله زین، یراق اسب، زنگوله، نعل اسب، وسایلی شبیه به افسار اسب و سایر وسایل تزئینی در این قسمت دیده می شود. این تزئینات که از جنس آهن و استخوان اند، برای تزئین حیوانات، حفاظت از آن ها و به عنوان افسار اسب ها کاربرد داشته اند.

از دیگر آثار موجود در این سالن، سه کتیبه ی گران هایی هستند که در قسط میانی سالن قرار دارند. کتیبه هایی سنگی که مربوط به خاک ارمنستان و منطقه ی بسطام در ایران هستند. این کتیبه ها که اطلاعات تاریخی ارزشمندی را در اختیارمان می گذارند به خط میخی نوشته شده اند. تمدن اورارتو این خط را از همسایگان آشوری خود برگرفته بود. این کتیبه ها بیشتر مضمون سلطنتی داشته و بیان کننده احوال و شرایط آن دوران هستند.

آخرین آثاری که در این سالن قرار دارند، زیورآلاتی با طراحی خاص و اشکال مخصوص ادوار گذشته است. این زیور آلات که طراحی وچینش سنگ و مهره ها بر روی آن ها برای هر بیننده ای خیره کننده است، بیشتر از سنگ ها و مهره های تزئینی، طلا، نقره و استخوان ساخته شده اند و اغلب مورد استفاده طبقه اشرافی جامعه بوده اند. در میان این وسایل گردنبند، دستبند، النگو و گوشواره های تزئینی وجود دارد که توجه گردشگران را به خود جلب می کند.

سالن سوم و آثار دوران پسا اورارتو

آثار موجود در این سالن، علاوه بر دوران اورارتوها بیشتر به دوران پسا اورارتو مربوط است. در سالن سوم ظروفی از جنس سفال و بلور، نقوش حیوانات و اساطیر وجود دارد. گردشگران در این سالن، ظروف سفالی با پوشش قرمز رنگ و براقی را مشاهده می کنند که بیشتر جنبه نگهداری غلات و اذوقه داشته است. ظروفی در ابعاد و فرمهای گوناگون به شکل کاسه و کوزه های برگ شبدری که برای غذا، نوشیدنی و ابعاد کوچک آن ها برای عطر، زهر یا موارد دیگر کاربرد داشته است. یکی از ویژگی های منحصر به فرد این ظروف، جلا و براق بودن آن ها است که با وجود گذشت سالیان طولانی از ساخت آن ها، این ویژگی همچنان باقی است.

در ویترین دیگر، ظروف سیمی و سنگی قرار دارد که بر روی برخی از آن ها کتیبه هایی نیز نوشته شده است. اما یکی از این ظروف بیشتر از دیگر آثار خودنمایی می کند و آن ظرفی کوچک و سنگی که در منطقه گارمیربلور ارمنستان کشف شده است. بر روی این ظرف نقش دو انسان در دو طرف درخت زندگی وجود دارد که طرح بالدار اهورامزدا، نماد معروف دوره هخامنشی، در قسمت بالای این ظرف حکاکی شد است. این اثر به دلیل وجود نشان اهورامزدا، نماد دوران هخامنشی بر روی آن، دلیلی بر ارتباط نزدیک دوکشور و تمدن و فرهنگ مشترک آن ها محسوب می شود.

دیگر آثاری که در قسمت های انتهایی سالن مشاهده قرار دارند، مربوط به دوران پسا اورارتویی است که شامل 11 اثر می شود. این یافته ها بیشتر در پایتخت های کهن ارمنستان از جمله آرماویر و آرتاشات و برخی مناطق دیگر این کشور کشف شده اند. این آثار نشان دهنده ارتباط مستمر ایران و ارمنستان حتی بعد از تمدن اورارتویی است. در میان این یافته ها، آثاری همچون مجسمه های کوچک از جنس سنگ مرمر و گل رس، اشیا سفالی، زیورآلاتی از جنس طلا و نقره، سنگ نبشته هایی با خط میخی و زبان آرامی و اشیایی به نام ریتون ها که جام هایی به شکل حیوانات بوده و برای نوشیدن مایعات مورد استفاده قرار می گرفته، وجود دارد.

اثر دیگری که در این سالن قرار دارد، تکه ای از یک ظرف سفالی با نقشی خاص و عجیب بر روی آن است. بر روی این سفال نقش انسانی طراحی شده است که در دو طرف آن دو مار قرار دارد. به عقیده باستان شناسان، طرح موجود بر روی این سفال نشان دهنده تسلط انسان بر حیوانات غیر اهلی بوده و نشان از دست یابی انسان به قدرت های ماورایی در آن دوران بوده است.

شب گذشته مراسم اختتامیه این نمایشگاه با حضور تعدادی از مقامات ایران گردشگری ایران و سفارت ارمنستان در تهران برگزار شد.

گزارش از ساناز باقری راد، میثاق بدیعی مقدم

انتهای پیام/


-----------------------------------------------------------------------------
تذکر: کاربر محترم؛ انتشار مطالب دیگر رسانه ها از سوی هشدار نیوز لزوما به معنای صحت و تایید محتوای آنها نیست و صرفا جهت اطلاع کاربران از فضای رسانه ای بازنشر می شود. در ضمن شما می توانید اخبار و مطالب وزین خود را که تا کنون در هیچ رسانه ای منتشر نشده است از طریق بخش "تماس با ما" برای ما ارسال نمایید تا در صورت دارا بودن مولفه های لازم، در بخش ویژه منتشر گردد.


   #نمایشگاه #موزه ملی ایران #آثار باستانی #رئیس جمهور #حکومت #صنایع دستی #پایتخت #اثر باستانی #استاندارد #ترکیه