تاریخ دریافت خبر:
وظیفه سینما کتاب نوشتن تصویری نیست / روایت خسرو سینایی از چهار فیلم مستند خود درباره هنرمندان تجسمی خسرو سینایی معتقد است روایت سینما به زبان سینماست نه ادبیات روی کاغذ و این دو از هم متفاوت هستند.

سرویس سینمایی هنرآنلاین: اولین دوره اکران فیلم های هنرمندان تجسمی با نمایش آثار خسرو سینایی در خانه هنرمندان ایران برگزار می شود.

در این دوره چهار فیلم از خسرو سینایی با نام های "شرح حال" درباره ژازه تباتبایی محصول سال 47،"حاج منصور الملکی" درباره حاج منصور الملکی محصول سال 51،"گیزلا" درباره گیزلا وارکا سینایی محصول سال 72 و"میان سایه و نور" درباره فرح اصولی محصول سال 82 در خانه هنرمندان ایران به نمایش درخواهد آمد.

سینایی در گفت وگو با خبرنگار هنرآنلاین درباره این فیلم ها گفت: اولین این فیلم ها در سال 47 ساخته شد و آخرین آن در سال 82 بوده است. من در قالب این فیلم ها می خواهم نشان دهم که ساخت فیلم از سوی فیلمساز در ارتباط با یک هنرمند، یک خلاقیت مشترک است و فیلمساز اجراکار هنرمند نیست، بلکه برداشت خودش را از زندگی و آثار آن هنرمند در فیلم خود مطرح می کند. درواقع این اصل را بپذیریم که همکاری فیلمساز با یک هنرمند بده بستان فکری مشترک بین این دو است.

وی ادامه داد: فیلم مستند این نیست که فیلمساز حرف هایی که در یک کتاب می تواند زده شود در فیلم خود مطرح کند، چرا که برخی از موضوعات را می توان در یک کتاب هم دید. البته اگر تصاویر خاصی در ارتباط با سینما از زندگی آن هنرمند داشتید و خواستید از آنها در فیلم استفاده کنید آن صحبتش جداست، اما امروز بیشتر آثار مستند تبدیل به یکسری فرم خاص شده است که بیشتر نشات گرفته از نمایش آن در تلویزیون است و آن هم به این شکل که هنرمند در مقابل دوربین از زندگی خود می گوید و در خلال آن یکسری از تصاویر و عکس ها هم منتشر می شود که از نظر من این را دیگر نمی توان فیلم مستند نامید، بلکه بیشتر یک گزارش است که از زندگی یک فرد ارائه می شود.

کارگردان "عروس آتش" در ادامه بیان کرد: فیلم مستندی که متکی بر تعامل بین هنرمند و فیلمساز نباشد، مستند نیست. سال هاست من و برخی از دوستانم سعی کردیم این موضوع را جا بیندازیم که فیلمساز را اجراکار ندانند چرا که هنرمند خلاقی است که تبادل ذهنی مشترک آن با سوژه تبدیل به فیلم می شود و این آن چیزی است که من در این چهار فیلم در چهار شکل مختلف با چهار هنرمند مختلف انجام دادم. اتفاقی که در قالب همیشگی نیست و کاملاً متفاوت است و برداشت من به عنوان فیلمساز از زندگی این آدم هاست که نشان داده می شود.

سینایی درباره اکران این فیلم ها نیز اظهار کرد: این فیلم ها پیش از این بارها اکران شده اند ولی چون فیلم کوتاه هستند، بیشتر در محافل اکران شده اند.

وی در پاسخ به این سؤال که آیا فیلم هایش مستند پرتره هستند، عنوان کرد: پرتره با گزارش فرق دارد. ممکن است شما حرف خاصی داشته باشید اینکه چطور دیدید و کدام جنبه از زندگی آن هنرمند را زیر ذره بین گذاشته اید مهم است. آنچه از مستند پرتره امروز مطرح است، همانطور که گفتم گزارش است و یک فرم ثابت که در همه آثار شبیه به هم هستند. باید دید شما به عنوان فیلمساز فضای زندگی و شخصیت هنرمند را چگونه دیده اید و چه برداشتی از او داشته اید. فیلم های من کاملاً متفاوت هستند و من تمام تلاشم را کردم تا این اتفاق رخ دهد.

کارگردان "تهران امروز" درباره زمان تقریبی هرکدام از فیلم ها نیز گفت: طولانی ترین فیلم" میان سایه و نور" با 25 دقیقه زمان است که به زندگی فرح اصولی می پردازد، بعدی "گیزلا" با 23 دقیقه زمان که به زندگی گیزلا وارگاسینایی پرداخته، فیلم "حاج منصورالملکی"17 دقیقه و آخرین 12 دقیقه است که "شرح حال" نام دارد و راجع به آثار و مجسمه های ژازه تباتبایی است.

سینایی همچنین در ادامه درباره اثر "شرح حال" عنوان کرد: من خودم اصلاً به مفهوم متداول مستند نمی شناسم چرا که مستند مفهوم درونی اش استناد به یک چیز است و این اشتباه مطلق است. هر فیلمی که داستان، بازیگر، انیمیشن و... نداشته باشد و ابزار کارش واقعی باشد مستند می گوئیم. در صورتی که این فیلم ها در مرز مستند حرکت می کنند، ولی شرح حال کاملاً تجربی هستند براساس زندگی و کار آن هنرمند مانند مجسمه های ژازه؛ من عنوان سینمای مستقل را برای آنها ترجیح می دهم.

این هنرمند در ادامه در پاسخ به این سؤال که تا چه اندازه می توان این فیلم ها را مستقل دانست، اظهار کرد: انواع و اقسام فیلم ها را در طی این سال ها ساختم. من کاملاً آزاد بودم آنچه می خواهم را کار کنم و ماحصل آن مستقل است، اما وقتی سفارش مطرح است خلق اثر به قابلیت و خلاقیت شما بر می گردد که چطور بتوانید آن را با هنر خود درآمیخته کنید و اثری وابسته یا اثری کاملاً مستقل خلق کنید.

سینایی درخاتمه در پاسخ به این سؤال که آیا این فیلم ها روایتی نوشته شده دارند یا خیر، نیز گفت: ما نمی گوییم سینما روایت ندارد، اما روایت آن به زبان سینماست نه ادبیات روی کاغذ. این دو از هم متفاوت هستند. وظیفه سینما کتاب نوشتن تصویری نیست. سینما حالت روایتش خاص خودش است و نمی شود آن را روی کاغذ نوشت و این همان کاری است که من تلاش کردم در این فیلم ها داشته باشم.

برنامه نمایش فیلم های هنرمندان تجسمی به روایت خسرو سینایی چهارشنبه 27 دی ساعت 18:30 در تالار استاد شهناز خانه هنرمندان ایران برگزار خواهد شد. ورود برای عموم علاقمندان آزاد و رایگان است.

   #هنرمندان #سینما #خسرو سینایی #تلویزیون