تاریخ دریافت خبر:
زندگی در شب یازدهمین و تا امروز (زمان تحریر مقدمه) آخرین اثر دنیس لیهان به شمار می رود. این کتاب در پاییز سال ۲۰۱۲ در نیویورک چاپ و در کوتاه زمانی به بیش از بیست زبان مهم دنیا ترجمه شد. این اثر اندکی بعد از انتشار برنده ی جایزه ی ادبی مهم ادگار آلن پو به عنوان «بهترین رمان سال ۲۰۱۲» شده است؛
این کتاب در ژانر ادبی «سیاه» و در ادامه ی نهضت بازیابی و تجدید حیات آثار معمایی ادبیات امریکا نگاشته شده است.
از مشخصه های سبک سیاه تکیه ی نویسنده بر ملموس کردن فضای داستان و پرهیز از ارتفاع گرفتن روایت از سطح آدم های واقعی است. در این سبک قهرمان داستان الزاماً پلیس یا کارآگاه یا شخصیت مثبت کتاب نیست. در بسیاری مواقع این قهرمان خود قربانی یا یکی از مظنون ها یا کسی است که مرتکب گناه و اشتباه شده است. به عبارت دیگر، قهرمان ضدقهرمان است. در این ژانر قهرمان فوق بشری وجود ندارد که با هوش یا نیروی خارقالعاده گره از کار فروبسته ی داستان بگشاید، بلکه قهرمان داستان خود آدم های مفلوک و مصیبت زده ای هستند که در آخر کار هست و نیست خود را از دست می دهند یا کشته می شوند و از صفحه ی روزگار محو می گردند. سبک سیاه به دنبال یافتن قاتل نیست، بلکه به دنبال ژرف نگری و عمیق شدن در دلایل و زمینه های قتل و کشتار و پلیدی است.
در این جاست که بسیاری اوقات قاتل خود ماییم، قاتل جامعه ای است که روی خود را از حقایق عریان برگردانده و با آن که می داند اوضاع بد اقتصادی نتیجه ای جز فحشا و دزدی و خودفروشی و تبهکاری ندارد، به جای پرداختن به ریشه های مشکل، وقت و انرژی خود را با پرداختن به مصادیق هدر می دهد. از دیگر مشخصه های مهم شخصیت های ادبیات سیاه نداشتن یقین و باور به کاری است که می کنند. ایشان مانند بسیاری از ما میان درست و غلط، خیر و شر یا روز و شب معطل و معلق اند. آن ها در بسیاری مواقع می دانند که این کار خطاست اما چاره ای جز تن دادن به آن ندارند، چرا که شرایط به این کار مجبورشان می کند. از همین جا است که اهمیت و دشواری کار نویسندگان این سبک خود را نمایان می کند.

   #نیویورک