تاریخ دریافت خبر:
مردی که با اسیدپاشی منجر به مرگ همسر و سوزانده شدن صورت دو دختر کوچک خود شده بود، پس از 6 سال به قصاص محکوم شد.
اتاق خبر 24:

اسیدپاشی یکی از حوادثی است که ادامه زندگی را برای قربانیان این حادثه، بسیار سخت و تلخ می کند و هزینه بسیاری را برای درمان قربانیان این حوادث در بر دارد.

فکرش را بکنید چهره ای را که هر صبح و شام، روبروی آینه به تماشای آن می ایستادید، طی یک حادثه با رنگ و بوی انتقام و در نهایت جهل و بی فکری از دست می دهید و حتی خودتان هم از دیدن چهره خود وحشت دارید؛ حتی تصورش هم تلخ و جانکاه است.

رعنا و نازنین، ۲ خواهری هستند که به همراه مادر جوان خود، در اثر حادثه اسیدپاشی که اردیبهشت ماه سال ۱۳۹۰، توسط پدرشان رقم خورده است، دچار سوختگی شدید به ویژه در ناحیه صورت شده و زیبایی چهره خود را از دست داده اند.

سمیه مادر رعنا و نازنین در اثر شدت جراحات، زیر عمل هایی که به گفته پزشکان باید روی پیکر این زن جوان انجام می شد طاقت نیاورد و در سال ۹۴ در جریان یکی از عمل ها درگذشت.

پس از آن که پدرم اسید را روی ما ریخت، موهایم را دسته دسته در میان دستانم می دیدم و گوشت تنم را تکه تکه لمس می کردم.

فاطمه دانشور عضو اسبق شورای اسلامی شهر تهران و مدیرعامل یکی از موسسات خیریه در پایتخت که از نخستین روزهای این حادثه در جریان وضعیت زندگی این دو خواهر قرار گرفته است، به تشریح وضعیت فعلی آن ها و اتفاق تلخی که مسیر زندگی شان را تغییر داده است، می پردازد.

دانشور می گوید: «رعنا افغانی پور» و «سمیه مهری» مادر و دختری هستند که در روستای همت آباد شهرستان بم از سوی پدر مورد اسیدپاشی قرار گرفتند.

وی دلیل وقوع حادثه را اینگونه بیان می کند: سمیه به دلیل وجود مشکلاتی چون اعتیاد همسر، بیکاری و اذیت و آزارهای متعدد از سوی او در زندگی مشترک، بحث طلاق و جدایی را با وی در میان می گذارد و با مخالفت شدید او مواجه می شود. همسر سمیه از خانه خارج شده و پس از گذشت ساعاتی، درست زمانی که سمیه به همراه 2 فرزند دختر خود در خانه خوابیده بودند، در اقدامی عجیب و غیرقابل باور، به همراه برادر خود یعنی عموی بچه ها با یک گالون اسید به خانه باز می گردد.

عضو اسبق شورای اسلامی شهر تهران در ادامه از قول دختر بچه های بی گناه رعنا که خواب چشمان معصومشان با ریختن اسید توسط پدر، به کابوسی ابدی تبدیل شد، می گوید: دختر کوچک یعنی رعنا، شب وقوع حادثه فقط یک دختر بچه 3 ساله بوده و در آغوش امن مادر خوابیده بود و نازنین خواهر بزرگتر او نیز با فاصله کمتری از آن ها به خواب رفته بود؛ همسر رعنا در حالی که زن و 2 دخترش در خواب بودند گالون اسید را به روی آن ها سرازیر کرد و از خانه متواری شد.

دانشور می گوید: جیغ و سر و صدای رعنای 3 ساله و خواهر و مادر او همسایه ها را به خانه آن ها کشانده است. رعنا چندی پس از حادثه می گفت:«پس از آن که پدرم اسید را روی ما ریخت، احساس کردم تمام بدنم در آتش می سوزد و وقتی که به صورتم آب می زدم تا از شدت سوزش آن کم شود و دست به سر و صورتم می کشیدم، موهایم را دسته دسته در میان دستانم می دیدم و گوشت تنم را تکه تکه لمس می کردم.»

وقتی همسایه ها به خانه سمیه آمدند با کمک یکدیگر مادر بیچاره و دختران او را به بیمارستان بردند. نیمی از صورت رعنا که در آغوش مادر بود به دلیل آن که در پناه دستان مادر بود، از اسید در امان مانده و نیمه دیگر صورتش اما به شدت آسیب دیده و بینایی یکی از چشمان خود را از دست داده است. به دلیل فاصله زیادی که بیمارستان شهر بم با محل زندگی این مادر و دخترها داشت، رسیدن آن ها به بیمارستان زمان زیادی را تلف می کند و در نهایت پس از رسیدن به آنجا نیز پزشکان دستور انتقال هر 3 بیمار را به تهران صادر می کنند.

مدیر این موسسه خیریه از آمد و رفتن های سخت و دشوار سمیه و دختران وی در مسیر طولانی بم به تهران برای طی کردن روند درمانی اینطور می گوید: مادر به همراه رعنا و نازنین، در حالی راهی تهران شده بود که به دلیل وضعیت نامناسب اقتصادی مجبور بودند تا این مسیر 20 ساعته را با اتوبوس طی کنند و در نهایت تا فاصله عمل بعدی به شهر بم باز گردند و پس از وقفه ای مجددا به تهران سفر کنند. با همدلی و همکاری چند خبرنگار و مشارکت آن ها در بحث تامین هزینه اجاره خانه، سرانجام برای آن ها در شهر تهران منزلی اجاره شد که مجبور نباشند این مسیر طولانی را مدام در رفت و آمد باشند.

دانشور اظهار کرد: متاسفانه مادر بچه ها، در یکی از عمل ها جان خود را از دست داد، اما تاکنون برای درمان دخترانش که بی گناه قربانی جهل پدر شده اند، پزشکان توانمند و حاذقی را از کشور آلمان به ایران آورده ایم و مراحل درمانی آن ها به قوت ادامه دارد و بخشی از عمل ها نیز برای وقتی است که دو کودک سن رشد طبیعی خود را پشت سر بگذارند.

عضو پیشین شورای اسلامی شهر تهران تصریح کرد: حکم دادگاه کیفری شعبه یک شهرستان بم، روز گذشته هفدهم دی ماه صادر شد که به موجب این حکم پدر رعنا بعد از 6 سال انتظار محکوم به قصاص شد و اجرای آن مستلزم پرداخت نصف دیه یعنی پرداخت 100 میلیون تومان، از سوی ولی دم است.

از آنجا که پدر رعنا علاوه بر قصاص محکوم به پرداخت 150 میلیون تومان نیز بابت دیه رعنا شده است، می توان 100 میلیون تومان اول را تهاتر کرد و ولی دم نیاز نیست مبلغی پرداخت کند و احتمال دارد که پرونده به دیوان عالی کشور جهت رسیدگی به فرجام خواهی متهم ارسال شود.

دانشور از آینده روشنی که در انتظار رعنا و نازنین می بیند اینطور می گوید: در حال حاضر این دو کودک تحت نظر مشاور و روان شناس هستند و با روحیه فعلی که از این 2 کودک و به ویژه رعنا سراغ دارم به نظرم در آینده ای نه چندان دور، این دختر می تواند مدیر یک موسسه خیریه باشد و به عنوان یک فعال اجتماعی در جامعه فعالیت کند. رعنا حالا 9 ساله شده است و این روزها خوب نقاشی می کند، خوب حرف می زند و با تجربه رعنا در زندگی ای که سپری می کند، حرف های خوبی برای گفتن دارد.

در حال حاضر رعنا و نازنین تحت حمایت موسسه خیریه هستند و نزد پدربزرگ و مادربزرگ شان در شرایط مساعدی زندگی می کنند.

رعنا و نازنین در دنیای تلخ بی مادری قد می کشند و بزرگ می شوند و شب و روز می گذرانند؛ مردی که قرار بود شانه هایش تکیه گاه دخترانش باشد حالا در انتظار چوبه دار شب را به صبح می رساند و دست نوازشی از او نمانده است تا شیطنت ها و دلتنگی های دختران خود را با معجزه پدری در آغوشش آرام کند.

یک لحظه غفلت از خدا و گرفتن تصمیمی اشتباه و نابودگر، زندگی را از چشمان مادری که به دلیل اعتیاد و بیکاری همسر خود لب به شکایت باز کرده بود گرفت و داغ او را بر دل دختران بی پناهش نشاند.

آنطور که تجربه ثابت کرده است ادامه زندگی برای قربانیان حوادث اسیدپاشی، به سختی می گذرد و مشکلات فراوانی پیش روی آن ها قرار می دهد، همراهی و حمایت های همه جانبه روحی و روانی از این افراد جزء ضروریاتی به شمار می آید که نباید از آن غفلت شود.

برای مشاهده اخبار p_53.jpg?itok=j8eaLkXu

pic-162980-1515475524.jpg?itok=Z2m1q8Li
pic-162981-1515475524.jpg?itok=k-QvYcAH

   #همسر #اسیدپاشی #شهر تهران #حوادث #پایتخت #اتوبوس #نقاشی #آلمان