تاریخ دریافت خبر: نظر بینندگان بازدید: 132
نوار زرد یک کارشناس سینمایی با اشاره به سریال پلیسی نوار زرد معتقد است منطق کاراگاهی این سریال مبتنی بر درایت و متانت بنا شده است.

به گزارش خبرگزاری تسنیم، حمید اندرزچمنی کارشناس امور سینمایی در خصوص سریال پلیسی نوار زرد با تحلیلی سینمایی و با در نظر گرفتن نگاه پلیسی این مجموعه سعی کرده زوایای پنهان و آشکار این سریال را در بوته نقد بگذارد؛ متن کامل نقد اندرزچمنی به شرح زیر است:

مجموعه تلویزیونی نوار زرد از یک ویژگی مهم برخوردار است و ان اینکه، مجموعه قابل تأملی است؛ در نوار زرد جنس نگاه کریم لک زاده رئالیسم پلیسی اجتماعی پررنگی از اتفاقات و حوادث بعضا پیش پا افتاده اجتماعی است. اما لایه هایی در آن عمیق تر شده اند که موضوع این نوشته است. خصوصا لایه ای از پی جویی هوشمندانه کاراگاهی با ویژگی های پلیس ایرانی که درام را در بستری آرام بر محور ادب و نزاکت، جستجو و کالبد شکافی پیش می برد. مجموعه تلویزیونی نوار زرد درباره اتفاقات و حوادثی است که با نگاه رئالیستی از پرونده های موجود در ادارات پلیس آگاهی بربال تخیل سوار شده و قرار است دراین پرواز آموزشی درمانی، ما را با ترفند ها و شگردهای مجرمین متعدد آشنا کند.

هرقسمت از مجموعه، پیامهای روشنی دارد آدم ها نه تنها برای اعمالشان بلکه به خاطر نیاتشان هم تقاص پس می دهند. اما نکته اینجاست که این پیرنگ ها با نظام رفتاری که در فرهنگ خود سراغ داریم کمی تا قسمتی فاصله دارد. مجموعه تلاش دارد برخی کلیدواژگان فضای تخیلی را با حوادث و اتفاقات به شدت واقعی محکی تصویری بزند. اما این فضای تخیلی در بعضی قسمتهای مجموعه نه در صورت بندی فرمی و نه در لایه های محتوایی کارکردی واقعی نمی یابد.

امیر آقایی در نقش کاراگاه پلیس آگاهی، وضعیت بسامانی در زندگی ندارد. چالشی که با رعنا زن گمشده خود دارد محکوم است تا حقیقتی پنهان از زندگی خصوصی خود را برای ببیندگان آشکار کند در چنین شرایطی تصمیم دارد بسراغ مردی برود که راننده اش در زمان خدمت در کرمان بود و اکنون قربانی یک دسیسه است وگرفتار در زندان قزلحصار، اما قاضی پرونده و بعضا فرمانده اش با این کار مخالف هستند.

در این گیرودار بنا به ضرورت شغلی هربار با اتفاقات و حوادثی روبرو می شود که بنوعی با زندگی اش گره می خورد. تا همین جای روایت از قسمت های دیده شده، علی رغم شباهت در جنس نگاه، خط فاصلی بین مجموعه تلویزیونی سرنخ کیومرث پور احمد و مجموعه نوارزرد به چشم می آید.

نوار زرد از مختصات یک خانه و خانواده و ماموریت یک کاراگاه فراتر رفته است. او مناسبات پلیسی توأمان و اغلب ناخواسته و چالش برانگیز بین اتفاقات و حوادث اجتماعی را هم چاشنی روایتش ساخته است. همین که شخصیت اول مجموعه کاراگاه پلیس است که برای مقابله با مجرمین و مخلین نظم وامنیت مردم همواره مواجهه و درگیر با آنهاست، نگاهی پلیسی اجتماعی در خود دارد.

از قضا پیام اصلی مجموعه را هم مجرمینی که با کاراگاه در پی جویی پرونده ها درگیر شده اند لابه لای حرف هایشان خطاب به کاراگاه ودستیارش البته تماشاچیان می زنند؛ من یک آن طمع کردم، نتیجه اش این شد... یا اگر هولش نمی دادم اون اتفاق نمی افتاد... در واقع آنها با این حرفها، این نهیب را به کاراگاه می زنند که تصمیمی اشتباه از سر طمع و غفلت، تبعات سخت و گاه جبران ناپذیری برای آنها به دنبال خواهد داشت کما اینکه پیش از این هم دچار این تبعات شده اند. مجموعه در لابه لای قسمت های خود این پیامهای از روی جهل و عدم اگاهی از عواقب تلخ وناگوار جرایم را به طنین اخلاقی بارهای بارها متذکر می شود.

در مجموعه نوار زرد قدرت اختیار وانتخاب با بینندگان است ما نمی دانیم و نمی فهمیم، سرگرد کاوه با نقشه هایی که برای دستگیری مجرمین دارد چه خواهد کرد. فیلمساز هم نمی خواهد شگردهای کاراگاهی را به ما بگوید، برعکس خواست او این است که ما همراه شخصیت کاراگاه در گره گشایی معماهای پیش روی او مداخله کنیم.

این که آیا کاراگاه کاوه در کنار پی جویی هوشمندانه پرونده های پیش رو به گمشده اش یعنی رعنا خواهد رسید یا نه داستان دیگری است که دغدغه کارگردان نیست، او از ما می خواهد با توجه به جرایمی که در قسمتهای مختلف مجموعه بوقوع می پیوندد نسبت به گره گشایی پرونده ها وپیامهای آموزشی درمانی لازم که در بده بستانهای دراماتیک وجود دارد همراه و همگام با کاراگاه باشیم و از قافله حل معماهای نفس گیر و نتیجه گیری عقب نمانیم.

مجموعه تلویزیونی نوار زرد در ساختار روایی خود، محتوایی پلیس جنایی اجتماعی دارد. شخصیت های مجرمین مواجهه یا کنشی تعمدی بر ارتکاب جرم ندارند. یا بهتر است بگوییم، اشاراتی محدود دال بر روساختی ضد اجتماعی از خود بروز می دهند.

مجموعه نوار زرد یکی از معدود اثاری هست که بر منطق متانت، ادب و آداب یک پلیس ایرانی تاکید فراوان دارد که خود می تواند یک بسته آموزشی مناسبی برای ماموران پرونده بگیرش در رفتارسازی تعالی سازمان و ماموریت هایش باشد. سکانس دستگیری دختری مجرم در بانک و نزاکتی که در رفتار بکار می برد به اندازه یک کارگاه اموزشی کاربرد دارد و نمونه هایی از این جنس که به وفور دیده می شود.

مجموعه پوریا آذربایجانی و فیلمنامه کریم لک زاده در لحظه ها ی درست روایت در ژانر پلیسی قرار گرفته اند. اینکه چطور می توان از واقعیتها به وجوه درام پیوند زد و جهانی واقعی با بن مایه های تخیلی ترسیم کرد. آیا با این جنس نگاه، می توان رئال را از خلال درام دید؟ این مجموعه نشان داد پیوستار معناداری را می توان بین این دو عنصر برقرار کرد.

به هررو پای مفاهیم اخلاقی، حقوق شهروندی، ادب و فهم و نزاکت آن هم از نوع پلیس ایرانی در مجموعه نوار زرد که اولین مجموعه سازی اذربایجانی انهم در ژانر پلیسی است و نیز در فیلمنامه کریم لک زاده باز شده است و این فی نفسه امر مبارکی است مشروط بر اینکه نگاه عمیق تر و جامع تری به مشارکت های مردمی در ماموریت های تخصصی پلیس و برملاساختن شگردهای جدید مجرمین در کار باشد نه صرفا معادل سازی های هالیوودی و تقلید گرایانه از بن مایه های تخیلی دربازی و میزانسن و...

انتهای پیام/

   #حوادث #نقشه #خانواده