تاریخ دریافت خبر:
رئیس جمهور آمریکا در اقدامی روز چهارشنبه «قدس» را پایتخت رژیم صهیونیستی اعلام کرده و گفت که به دولتش دستور داده فرایند انتقال سفارت این کشور از تل آویو به آن شهر را آغاز کند.

به گزارش صاحب نیوز؛ «دونالد ترامپ»، رئیس جمهور آمریکا در اقدامی روز چهارشنبه «قدس» را پایتخت رژیم صهیونیستی اعلام کرده و گفت که به دولتش دستور داده فرایند انتقال سفارت این کشور از تل آویو به آن شهر را آغاز کند.

این تصمیم ترامپ با موج گسترده ای از محکومیت ها در سطح جهان مواجه شد و بسیاری از سران دنیا اعلام کردند تصمیم رئیس جمهور آمریکا را به رسمیت نمی شناسند.

اهمیت قدس در آن است که پیروان سه دین ابراهیمی آن را شهر مقدس خود می دانند. این شهر برای یهودیان یکی از مقدس ترین شهرهای مذهبی و برای مسلمانان، پس از مکه و مدینه سومین شهر مقدس است که به آن«قبله اول مسلمانان» می گویند. برای مسیحیان هم این شهر مقدس ترین شهر جهان است.

قدس غربی، قدس شرقی

رژیم صهیونیستی، بخش شرقی قدس را در پایان جنگ سال 1967 با سوریه، مصر و اردن اشغال کرد. این رژیم، در جنگ سال 1948 با اعراب هم بخش غربی شهر را به اشغال خود درآورده بود. با تشکیل رژیم صهیونیستی در سال 1948، بخش شرقی قدس به اردن واگذار شد. واگذاری این بخش از شهر به اعراب باعث شد تا تشکیلات فلسطینی به مرور مراکز اصلی خود را به آنجا منتقل کنند و شمار اعراب ساکن در این منطقه افزایش یابد. پس از جنگ شش روزه، اسرائیل موفق شد تا بیتالمقدس شرقی را به طور کامل از دست اردن گرفته و ضمیمه اشغالگری خود کرده و در عین حال آن دسته از اعرابی که هنگام جنگ از سرزمینهای خود گریخته بودند را از بازگشت به خانه هایشان منع کند.

اشغال قدس شرقی باعث شد تا رژیم صهیونیستی به صورت غیررسمی کنترل این شهر را عملاً در اختیار بگیرد و با انجام اقداماتی نظیر اخراج ساکنان اصلی، غصب املاک و زمین های ساکنان، تلاش برای تغییر ترکیب جمعیتی، ویران کردن اماکن مقدس اسلامی و تعرض به مسجدالاقصی برای تثبیت کنترل خود بر این شهر تلاش کند.

واکنش جامعه بین المللی

با وجود این، جامعه بین الملل اشغالگری رژیم صهیونیستی را به رسمیت نمی شناسد. مجمع عمومی سازمان ملل متحد در 29 نوامبر 1947 (18 آذر 1326) طرحی را به تصویب رساند که خواستار تقسیم فلسطین به دو بخش عرب نشین و یهودی نشین و واگذاری اداره بیت المقدس به مدت ده سال به دست یک نیروی بین المللی بود.

این طرح به دلیل مخالف فلسطینی ها هیچ وقت عملی نشد و به جنگ 1948 میان اعراب و اسرائیل انجامید. در پایان این جنگ فلسطین به طور کامل تقسیم و بخشی از آن به اسرائیل و بخش دیگر به اردن و مصر واگذار شد و رژیم صهیونیستی در شرق مدیترانه تشکیل شد. نارضایتی فلسطینی ها و اعراب منطقه در دهه شصت میلادی به جنگ شش روزه 1967 رسید. جنگی که برنده آن صهیونیستها بودند و نتیجه اش تصرف بخش هایی از سرزمینهای فلسطینی بود که پیش از آن به دست اردن و مصر اداره می شد. با این حساب کرانه رود اردن، قدس شرقی و نوار غزه به تصرف اسرائیل در آمد.

در سال 1980، رژیم صهیونیستی قانونی موسوم به «قانون اورشلیم (قدس) تصویب کرد که این شهر را به صورت «کامل و یکپارچه، پایتخت اسرائیل» معرفی می کرد و به الحاق قدس شرقی، صورتی رسمی می داد. در واکنش، شورای امنیت سازمان ملل در سال 1980 با تصویب قطعنامه 478، قانون صهیونیستی را «بی اعتبار و باطل» دانست.

بر این اساس، جامعه بین المللی رسماً قدس شرقی را سرزمین های اشغال شده می داند. علاوه بر این، هیچ کشوری در دنیا غیر از روسیه که بخش غربی قدس را به عنوان پایتخت اسرائیل به رسمیت شناخته، هیچ بخشی از قدس را به عنوان پایتخت رژیم صهیونیستی به رسمیت نمی شناسد.

اقدام اسرائیل در الحاق قدس شرقی نقض چندین قانون در حقوق بین المللی است که به صراحت اعلام می کند قدرت اشغال گر از حق حاکمیت در سرزمین هایی که اشغال کرده برخوردار نیست. علاوه بر این، با توجه به اینکه شهر قدس از نظر قطعنامه های سازمان ملل اراضی اشغال شده محسوب می گردد اقدام آمریکا در به رسمیت شناختن این شهر بعنوان پایتخت رژیم اشغالگر قدس نقض آشکار قطعنامه های بین المللی محسوب می شود.

کشتارهای غیرقانونی و جرائم جنگی

دیده بان حقوق بشر، در گزارشی در ماه ژوئن شرحی خلاصه از اینکه اسرائیل چگونه در حال نقض قوانین بین المللی است، فراهم اورد: «اسرائیل بعد از 50 سال اشغال کرانه باختری و نوار غزه، این مناطق را از طریق سرکوبگری، تبعیض نهادینه شده و سو ءاستفاده های نظام مند از حقوق مردم فلسطین اداره می کند. اشغال گری اسرائیل، دست کم پنج دسته از قوانین بین المللی درباره نقض حقوق بشر و قوانین بشردوستانه را شامل می شود: کشتارهای غیرقانونی، جابجایی های اجباری، بازداشت های نامناسب، بستن نوار غزه و سایر محدودیت های غیرموجه برای عبور و مرور و توسعه شهرک سازی ها، در کنار سیاست های تبعیض آمیز دیگر علیه فلسطینی ها.»

مطابق این گزارش، سربازان اسرائیلی تنها در جریان سه جنگ غزه، دست کم 2000 غیرنظامی فلسطینی را کشته اند. بنا به اعلام دیده بان حقوق بشر، برخی از این حملات، مصداق نقض قوانین بشردوستانه هستند و برخی دیگر از آنها را می توان جنایت های جنگی در نظر گرفت.

در کرانه باختری، نیروهای امنیتی رژیم صهیونیستی معمولاً از زور مفرط و نامتناسب برای کنترل اعتراضات مسالمت آمیز استفاده می کنند که تا کنون به کشته و زخمی شدن هزاران نفر از تظاهرات کنندگان منجر شده است.

شهرک سازی های غیرقانونی

مقام های رژیم صهیونیستی، همچنین از سال 1967 با نقض آشکار کنوانسیون چهارم ژنو، انتقال غیرنظامیان به مناطق اشغال شده در کرانه باختری را تسهیل کرده اند. اسرائیل در سال 1967 اقدام به احداث دو شهرک غیرقانونی در کرانه باختری کرد: کفار عتصیون و تالپیوت شرقی. مطابق اعلام دیده بان حقوق بشر، تا آغاز سال 2017، اسرائیل اقدام به احداث دست کم 237 شهرک در این منطقه کرده و 580000 شهرک نشین را در آنها جای داده است. اسرائیل به شهرک نشین ها امتیازاتی نظیر مصونیت های قانونی، حقوق شهروندی و مزایای دیگر اعطا می کند در حالی که این امتیازات برای فلسطینی هایی که در آنجا در معرض قوانین نظامی اسرائیل زندگی می کنند وجود ندارد. رژیم صهیونیستی برای شهرک نشین ها زیرساخت ها، خدمات و یارانه فراهم می آورد، در حالی که این حقوق را از فلسطینی ها سلب می کند.

جابجایی های اجباری

مقام های اسرائیلی هزاران هکتار از اراضی فلسطینی ها را برای شهرک سازی ها و زیرساخت های مرتبط با آنها غصب کرده اند. وضع قوانین تبعیض آمیز باعث شده اخذ مجوز ساخت و ساز در قدس شرقی برای فلسطینی ها تقریباً غیرممکن شود و آنها را ناچار به ترک خانه و کاشانه شان شوند. مسئولان اسرائیلی در طول دهه های گذشته همواره خانه های فلسطینی ها را به این بهانه که فاقد مجوز هستند با بولدوزر تخریب کرده اند، این در حالی است که قوانین بین المللی، رژیم های اشغالگر را از تخریب اموال ساکنان، مگر برای ضرورت های نظامی منع می کند.

انتهای پیام/تسنیم/ ن

   #اسرائیل #پایتخت #مصر #سازمان ملل #رئیس جمهور #بیت المقدس #یارانه #حقوق بشر #شورای امنیت #سازمان ملل متحد