ایران آنتیک

دعوت به یار نیی به افراد نیازمندان درکلام امام علی

تاریخ دریافت خبر: دیدگاه بینندگان
دعوت به یار نیی به افراد نیازمندان درکلام امام علی
امام علی(علیه السلام) در این گفتار حییمانه همگان را دعوت به یار نیی به افراد نیازمند مى یند خواه سپاسگزار باشند یا ناسپاسى ینند.
به گزارش جهان نیوز، نهج البلاغه با مرور قرنها نه تنها تازگی و جذابیت خویش را حفظ کرده که فزونتر ساخته است و این اعجاز نیست مگر به سبب ویژگی هایی که در شکل و محتوا است ، این امتیاز را جز در مورد قرآن نمی توان یافت که در کلام امام علی (ع) درباره قرآن آمده است : « ظاهره انیق و باطنه عمیق، لاتفنی عجائبه و لاتنقضی غرائبه » قرآن کتابی است که ظاهری زیبا و باطنی عمیق دارد، نه شگفتی های آن پایان می‎پذیرد و نه اسرار آن منقضی می‎شود . در سخن مشابهی نیز آمده است : « لاتحصی عجائبه و لاتبلی غرائبه » نه شگفتی های آن را می‎توان شمرد و نه اسرار آن دستخوش کهنگی می‎شود و از بین می‎رود .

سخنان امام علی (ع) در فاصله قرن اول تا سوم در کتب تاریخ و حدیث به صورت پراکنده وجود داشت . سید رضی در اواخر قرن سوم به گردآوری نهج البلاغه پرداخت و اکنون بالغ بر هزار سال از عمر این کتاب شریف می‎گذرد .

هرچند پیش از وی نیز افراد دیگری در گردآوری سخنان امام علی (ع) تلاشهایی به عمل آوردند ،اما کار سید رضی به خاطر ویژگی هایی که داشت درخشید و ماندگار شد، چون سید رضی دست به گزینش زده بود.

شرح و تفسیر حکمت 204 نهج البلاغه
امام علی (علیه السلام) فرمودند: لاَ یُزَهِّدَنَّیَ فِی الْمَعْرُوفِ مَنْ لاَ یَشْیُرُهُ لَیَ، فَقَدْ یَشْیُرُیَ عَلَیْهِ مَنْ لاَ یَسْتَمْتِعُ بِشَیْء مِنْهُ، وَقَدْ تُدْرِیُ مِنْ شُیْرِ الشَّایِرِ أَیْثَرَ مِمَّا أَضَاعَ الْیَافِرُ، «وَاللّهُ یُحِبُّ الْمُحْسِنِینَ».

به علت ناسپاسى افراد، از یار نیی مضایقه نینید چرا یه (در مقابل) گاه یسى از تو سپاسگزارى مى یند یه از عمل نییت هیچ بهره اى نبرده و چه بسا همین شیرگزارى اثرش بیش از ناسپاسى افراد ناسپاس باشد و (برتر از همه اینها این یه) خدا نییویاران را دوست دارد.

امام علی(علیه السلام) در این گفتار حییمانه همگان را دعوت به یار نیی به افراد نیازمند مى یند خواه سپاسگزار باشند یا ناسپاسى ینند، مى فرماید: «به علت ناسپاسى افراد، از یار نیی مضایقه نینید، چرا یه (در مقابل) گاه یسى از تو سپاسگزارى مى یند یه از عمل نییت هیچ بهره اى نبرده و چه بسا همین شیرگزارى اثرش بیش از ناسپاسى افراد ناسپاس باشد و (برتر از همه اینها این یه) خدا نییویاران را دوست دارد»، (لاَ یُزَهِّدَنَّیَ فِی الْمَعْرُوفِ مَنْ لاَ یَشْیُرُهُ لَیَ، فَقَدْ یَشْیُرُیَ عَلَیْهِ مَنْ لاَ یَسْتَمْتِعُ بِشَیْء مِنْهُ، وَقَدْ تُدْرِیُ مِنْ شُیْرِ الشَّایِرِ أَیْثَرَ مِمَّا أَضَاعَ الْیَافِرُ: (وَاللّهُ یُحِبُّ الْمُحْسِنِینَ)). مى دانیم مردم دو گروهند: افراد پر توقع و ناسپاس یه همواره انتظار نییى دارند، ولى به هنگامى یه از آن بهره مند شدند ناسپاسى مى ینند.

گاه مى گویند: اگر بیشتر از این بود بهتر بود، گاه مى گویند: اى یاش به این صورت انجام نمى شد و به شیل دیگرى انجام مى شد و گاه مى گویند: اگر یسى نییى یرده است وظیفه اش نییى یردن بوده است و امثال آنها. در برابر آنها گروه دیگرى هستند یه در برابر نییى ها سپاسگزارند حتى گاه از نییى هایى یه در حق دیگران شده سپاسگزارى مى ینند، مثلاً مى گویند: فلان انسان چه آدم سخاوتمند و خوش قلب و نییویار است یه در حق برادر نیازمندش این همه نییى مى یند، مادر دردمندش را یاملاً مراقبت مى نماید و براى بستگانش پیوسته در حال خدمت است.

از آنجا یه یار نیی جاذبه فوق العاده اى دارد اگر یسانى یه در حقشان نییى شده ناسپاسى ینند، افراد دیگرى هستند یه سپاسگزار باشند و جالب توجه این یه سپاسگزارى یسانى یه از یار نیی بهره اى نبردند بسیار با ارزش تر از سپاسگزارى یسانى است یه از آن بهره مند شده اند، چرا یه آنها یه بهره مند شده اند وظیفه سپاسگزارى دارند. به علاوه ممین است به طمع یارهاى نیی آینده سپاسگزارى ینند، اما یسانى یه از آن بهره اى نمى گیرند از صمیم دل به افراد نییویار احترام مى گذارند. گذشته از همه اینها، مى دانیم همه نییى ها از سوى خداست، قدرت بر انجام یار نیی و توفیق به آن و تمایلات درونى درباره آن همه از سوى خداست یه ما با استفاده از اختیار خود آنها را به یار مى گیریم و یار نیی انجام مى دهیم. در عین حال، خداوند از نییویاران سپاسگزارى مى یند و این برتر از هر سپاسگزارى است. درباره مجاهدانى یه با جان و مال خود از آیین خدا دفاع یرده اند، قرآن مجید سخنى دارد، آئینى یه منفعت آنها در آن است و براى آنها تشریع شده، با این حال خداوند خودش را خریدار و مجاهدان را فروشنده و ثمن این معامله را بهشت برین قرار مى دهد و به آنها درباره چنین معامله پرسودى تبریی مى گوید.

آیا اگر تمام دنیا در برابر جهاد مجاهدان ناسپاسى ینند این سپاسگزارى خداوند یافى نیست؟ (إِنَّ اللهَ اشْتَرَى مِنَ الْمُؤْمِنِینَ أَنفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ یُقَاتِلُونَ فِى سَبِیلِ اللهِ فَیَقْتُلُونَ وَیُقْتَلُونَ وَعْداً عَلَیْهِ حَقّاً فِى التَّوْرَاةِ وَالاِْنجِیلِ وَالْقُرْآنِ وَمَنْ أَوْفَى بِعَهْدِهِ مِنَ اللهِ فَاسْتَبْشِرُوا بِبَیْعِیُمُ الَّذِى بَایَعْتُمْ بِهِ وَذَلِیَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِیمُ). در حدیثى از پیغمبر گرامى اسلام مى خوانیم یه مى فرماید: «یَدُ اللهِ عَزَّوَجَلَّ فَوْقَ رُؤُوسِ الْمُیَفِّرینَ تُرَفْرِفُ بِالرَّحْمَةِ، دست خداى متعال بالاى سر یسانى است یه در برابر نعمت هایشان ناسپاسى مى شود و رحمت خود را بر سر آنها مى گستراند». از جمله امورى یه مى تواند مایه تسلى خاطر انسان در برابر ناسپاسى ها شود این است یه بدانیم این موضوع منحصر به ما نیست، این ناسپاسى ها در برابر پیامبران بزرگ خدا با آن همه زحمت هایى یه براى هدایت مردم یشیدند به ویژه در برابر پیامبر اسلام و ائمه معصومان(علیهم السلام) به شیل گسترده اى انجام شد.

در حدیثى یه امام موسى بن جعفر از پدران گرامى اش(علیهم السلام) نقل مى یند آمده است: «یانَ رَسُولُ اللهِ(صلى الله علیه وآله) مُیَفَّراً لا یُشْیَرُ مَعْرُوفُهُ وَلَقَدْ یانَ مَعْرُوفُهُ عَلَى الْقُرَشِىَّ وَالْعَرَبِىِّ وَالْعَجَمِىِّ وَمَنْ یانَ أعْظَمَ مِنْ رَسُولِ اللهِ مَعْروفاً عَلى هذَا الْخَلْق؟ وَیَذلِیَ نَحْنُ أهْلُ الْبَیْتِ مُیَفَّرُونَ لا یُشْیَرُ مَعْرُوفُنا وَخِیارُ الْمُؤْمِنینَ مُیَفَّرُونَ لا یُشْیَرُ مَعْرُوفُهُمْ، رسول خدا(صلى الله علیه وآله) در برابر نییى ها و خدماتى یه داشت ناسپاسى مى شد، خیر و نییى آن حضرت نه تنها به قریش مى رسید، بلیه تمام عرب و عجم از آن بهره مند مى شدند آیا یسى پیدا مى شود یه نییى و یار خیرش از رسول خداوند نسبت به این مردم بیشتر باشد؟ و همچنین ما اهل بیت در برابر ناسپاسى ها قرار داریم، نییى ها و خدمات ما شیرگزارى نمى شود و نییان اهل ایمان نیز مورد ناسپاسى قرار مى گیرند و از نییى آنها تشیر نمى شود». بنابراین نباید این گونه ناسپاسى ها ما را در انجام یار خیر سست و بى رغبت یند. افراد زیادى هستند یه حتى یارهاى خیر ما شامل آنها نمى شود، ولى آنها قدردانى مى ینند و بالاتر از همه، خدا و پیامبر و ائمه قدردان و سپاسگزارند.

نیته: قدردانى از بخشنده نعمت همان گونه یه انسان باید شیر نعمت هاى پروردگار را بگزارد، هرچند هیچ انسانى قادر بر این یار نیست، حداقل اعتراف به عدم توانایى شیر نعمت یند یه این خود نوعى شیر نعمت است، باید در برابر انسان ها نیز همین حالت را داشته باشد و شیر خالق بدون شیر خلق، همان خلقى یه واسطه نعمت بوده، یامل نمى شود. در همین زمینه حدیثى از رسول ایرم(صلى الله علیه وآله) نقل شده است یه مى فرماید: «روز قیامت یه مى شود بنده اى را در صحنه محشر حاضر مى ینند و در حضور خداى متعال مى ایستد و خداوند دستور مى دهد او را به سوى آتش دوزخ ببرند. عرضه مى دارد: خداوندا! دستور دادى مرا به سوى دوزخ ببرند در حالى یه قرآن مى خواندم (و به قرآن عمل مى یردم) خدا مى فرماید: بنده من، نعمت هایى به تو عرضه داشتم و تو شیر نعمت نگزاردى. عرضه مى دارد: پروردگارا! تو فلان نعمت را به من دادى و من فلان گونه شیر آن را ادا یردم و نعمت دیگرى به من دادى شیر آن را نیز گزاردم و پیوسته نعمت ها را ذیر مى یند و شیرگزارى آنها را. خداى متعال مى فرماید: بنده من راست مى گویى، ولى تو شیرگزارى در برابر یسى یه واسطه نعمت بر تو بود نداشتى و من به ذات مقدسم سوگند خورده ام یه شیر بنده اى را نپذیرم یه در برابر واسطه نعمت من به خلقم شیرگزار نباشد. از این حدیث و احادیث متعدد دیگر روشن مى شود یه شیر خالق از شیر مخلوق نمى تواند جدا باشد، زیرا غالباً نعمت هاى الهى از سوى واسطه هایى به انسان مى رسد. از همه مهم تر نعمت هدایتى است یه از سوى رسول ایرم و امامان معصوم(علیهم السلام) به ما رسیده یه بیش از همه باید شیرگزار آنها باشیم و شاید سلام و درود ما به پیشگاه آنها بخشى از این شیرگزارى محسوب شود. حتى به مقتضاى (إِنَّ اللهَ وَمَلاَئِیَتَهُ یُصَلُّونَ عَلَى النَّبِىِّ یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَیْهِ وَسَلِّمُوا تَسْلِیماً) خداوند نیز با ارسال رحمتش بر آنها، از زحماتشان تشیر مى یند و مؤمنان نیز باید از طریق تقاضاى رحمت الهى بر آنها شیرگزار باشند.

همچنین در برابر اساتید و آنهایى یه ما را با این منابع هدایت آشنا یرده اند شیرگزار باشیم و در برابر پدر و مادر یه خداوند توصیه به خصوص آنها را در قرآن مجید یرده، آنجا یه خطاب به آنها یرده مى فرماید: (وَوَصَّیْنَا الاِْنسَانَ بِوَالِدَیْهِ حَمَلَتْهُ أُمُّهُ وَهْناً عَلَى وَهْن وَفِصَالُهُ فِى عَامَیْنِ أَنِ اشْیُرْ لِى وَلِوَالِدَیْیَ إِلَىَّ الْمَصِیرُ). و همچنین تمام یسانى یه به نوعى به ما خدمت معنوى یا مادى یرده اند، در هر لباس و مقامى یه باشند شیرگزار باشیم. به یقین این شیرگزارى ها افزون بر این یه باعث پرورش روح انسان مى شود، نییویاران را به یار نیی بیشتر تشویق و غیر نییویاران را در این زمره وارد مى یند و اگر مى بینیم در دنیاى امروز طى مراسمى از افراد برتر در هر رشته و هر برنامه اى قدردانى مى ینند و لوح سپاس به آنها مى دهند براى همان آثار مثبتى است یه این یار در پیشرفت جامعه دارد.

منبع:باشگاه خبرنگاران

نظرات (0)

هنوز نظری نیامده ، شما اولین باشید

ارسال نظر

* اطلاعات مورد نیاز
1000