خرید سکه کلکسیونی

چشمان نگران در انتظار خانواده‌ها

تاریخ دریافت خبر: دیدگاه بینندگان
صبح سه‌شنبه 23 آبان، بیمارستان امام خمینی (ره) تهران. زنان و مردان که از زلزله زدگان مصدوم غرب کشور هستند، در بخش اورژانس بیمارستان بستری شده‌اند.

دست و پا و سرهایشان شکسته و باندپیچی شده است. به پهنای صورت اشک می ریزند و دل نگران خانواده هایشان هستند. در میان آنها زن جوانی است که خیلی گریه می کند. آرام تر که می شود، با او حرف می زنم. زن جوان می گوید: من، شوهرم و والدین او به زیارت کربلا رفته بودیم. یکشنبه بازگشتیم و شب را مهمان داشتیم. آنها که رفتند، خواستیم رختخواب پهن کنیم که خانه یکباره تکان های بدی خورد و دیوار و سقف شکافت. بیرون زدیم تا خود را نجات دهیم. تکان های ساختمان بیشترشد.

هق هق گریه امانش نمی دهد. بسختی خودش را کنترل می کند و ادامه می دهد: مهمانان، من و مادرشوهرم را که هنگام فرار مصدوم شدیم، نجات دادند. راننده ای، ما و چند زن و بچه مصدوم را به بیمارستان منتقل کرد. تا ظهر دوشنبه از آنها خبر نداشتیم اما بعدازظهر به ما خبر دادند، شوهرم و پدرش و چند نفر از همسایه ها فوت شده اند. مادرشوهرم در بیمارستان کرمانشاه است و من به تهران منتقل شدم. زلزله عشق، امید و آینده ام را گرفت و مرا که عروس دو ساله بودم، به خاک سیاه نشاند.

آن طرف تر مرد جوانی بستری است. گریه می کند و فریاد می زند، چه کنم. پدرم 10 سال پیش فوت شد و مادرم با یتیمی مرا بزرگ کرد. می خواست تا چند هفته دیگر برایم به خواستگاری برود و رخت دامادی به تنم کند، اما امروز زیر آوار زلزله جان داد. کاش من هم در زلزله می مردم.

سری هم به بیمارستان سینای پایتخت می زنم. 16 زن و مرد در بخش اورژانس بستری شده اند. غم و ناراحتی برچهره پرستاران آنجا هم نشسته است. هر فردی که برای یافتن ردی از اعضای خانواده مصدوم شده اش در زلزله آنجا می آید، بدرستی پاسخش را می دهند. پسر جوان دست و پایش شکسته و در ردیف اول روی تخت دراز کشیده است. آرام و قرار ندارد.

می گوید: زمانی که زلزله شد، برای عیادت مادربزرگ به خانه قدیمی آنها رفته بودم که ناگهان خانه آوار شد و بیهوش شدم. بعد از به هوش آمدن، از مادربزرگ، والدین و خواهر و برادرم خبری نیافتم. نمی دانم آنها زنده هستند یا فوت شده اند. بقیه بیماران آنجا نیز شرایط مشابهی دارند و به سلامت خود فکر نمی کنند و نگران خانواده و اقوام خود هستند. هنگام خروج از بخش اورژانس نگاهم به زن جوانی می افتد که از پرستاران سراغ زنی را در میان مصدومان زلزله می گیرد. نام زنی را می گوید اما نام در فهرست بیمارستان سینا نیست. پرستاران از زن نگران می خواهند که به بیمارستان های دیگر سری بزند. شاید مصدومش را آنجا پیدا کند. دنبالش راه می افتم و در محوطه بیمارستان به او نزدیک می شوم. با هم حرف می زنیم و متوجه می شوم، خواهرش یک سال پیش ازدواج کرده و برای زندگی به سر پل ذهاب رفته است. یکشنبه شب از شبکه خبر شنیده که آنجا زلزله شده و آرامش از خانواده اش رفته است. همان موقع به خانه و تلفن همراه خواهرو دامادشان زنگ می زند که کسی جواب نمی دهد. خانواده اش نیمه شب به پل سر ذهاب سفر می کنند، اما روز بعد با رسیدن به آنجا متوجه می شوند، خانه خواهرش تخریب و دامادخانواده فوت شده اما از خواهرش خبری نیست. خانواده اش در میان آواره های شهر، دخترشان را جست وجو می کنند و او برای یافتن ردی از خواهرش بیمارستان های تهران را زیر پا می گذارد.

معصومه ملکی - حوادث


نظرات (0)

هنوز نظری نیامده ، شما اولین باشید

ارسال نظر

* اطلاعات مورد نیاز
1000