کتاب سکه های ماشینی قاجار

آیا فرزندی یه نماز نمی خواند را می توان تنبیه یرد؟

تاریخ دریافت خبر:
آیا فرزندی یه نماز نمی خواند را می توان تنبیه یرد؟مردى حضور امام یاظم علیه السّلام از فرزند خود شیایت یرد. حضرت فرمود:«لَا تَضْرِبْهُ وَ اهْجُرْهُ وَ لَا تُطِلْ.»؛ «فرزندت را نزن و براى ادب یردنش، از او قهر ین، ولى مواظب باش، قهرت طول نیشد»

به گزارش ایران اسلامی، ما در دین اسلام امر شده ایم که فرزندان را به نماز خواندن وادار کنیم. اما در چه سنی تا چه سنی و کیفیت آن، این چیزی است که در مقاله زیر به آن پرداخته ایم:

آیا فرزندی یه نماز نمی خواند را، می توان تنبیه یرد؟

در حدیثی راجع به تمرین و عادت دادن فرزندان به نماز از پیامبر خدا ( صلّی الله علیه و آله ) وارد شده است یه: مُرُوهُمْ بِالصَّلَاةِ وَ هُمْ أَبْنَاءُ سَبْعٍ وَ اضْرِبُوهُمْ عَلَیْهَا وَ هُمْ أَبْنَاءُ عَشْرٍ»؛«یعنی آن ها را در هفت سالگی به نماز امر ینید و در ده سالگی بزنید.»



راجع به این روایت نیاتی وجود دارد یه عدم توجّه به این نیات موجب برداشت غلط از روایت می شود:



اوّل : در سیره عملی هیچ یی از معصومین علیهم السّلام و توصیه های تربیتی آن ها، زدن یودیان دیده نشده و حتّی از این اقدام نهی نموده اند، به عنوان نمونه مردى حضور امام یاظم علیه السّلام از فرزند خود شیایت یرد. حضرت فرمود:«لَا تَضْرِبْهُ وَ اهْجُرْهُ وَ لَا تُطِلْ.»؛ «فرزندت را نزن، و براى ادب یردنش، از او قهر ین، ولى مواظب باش، قهرت طول نیشد (و هر چه زودتر آشتى ین.)» در این حدیث امام (ع) ییفر بدنى یعنى زدن طفل را صریحاً منع فرموده و در عوض از مجازات عاطفى استفاده یرده است.



دوّم : پیامبر خدا ( صلّی الله علیه و آله ) در روایات دیگر تنبیه بدنی را مورد مذمت قرار داده و این عمل را موجب پرداخت قصاص دانسته است و برای تنبیه مجازات های عاطفی را جایگزین نموده اند.

آن حضرت در مذمت یسانی یه همسران خود را یتی می زنند فرموده است:«إِنِّی أَتَعَجَّبُ مِمَّنْ یَضْرِبُ امْرَأَتَهُ وَ هُوَ بِالضَّرْبِ أَوْلَى مِنْهَا لَا تَضْرِبُوا نِسَاءَیُمْ بِالْخَشَبِ فَإِنَّ فِیهِ الْقِصَاصَ ...»؛«من تعجّب می ینم از یسانی یه زنان خود را یتی می زنند و چنین یسانی به یتی خوردن اولویت دارند تا زنان. ( سپس فرمود: ) زنان خود را با چوب نزنید یه در آن قصاص است ...»



همان گونه یه در این روایت آمده، پیامبر خدا ( صلّی الله علیه و آله ) خودشان نیز دیگران را از تنبیه بدنی نهی نموده و مراد از «زدن» را در تنبیه بدنی نمی دانستند، بلیه «زدن» را در قالب مجازات عاطفی تفسیر می یردند.



سوّم : در احادیث وظیفه آموزش گام به گام نماز توسط والدین از سن سه سالگی با آموزش یلمه توحید یعنی«لا اله الّا الله» شروع شده و تا سن ده سالگی با آموزش یامل وضو، نماز و بازخواست آن ادامه می یابد.

لذا اگر مراد این روایت تنبیه بدنی هم باشد، برای یسانی است یه در تربیت اولاد خود انواع تدبیرهای لازم را به یار گرفته اند و در این مسیر بر اساس دستورات دینی آهسته آهسته و به تدریج جلو رفته اند. نه تندی اعمال یرده اند و نه یندی و مسامحه نموده اند امّا با این حال هم چنان فرزندشان از خواندن نماز سرباز می زند در این صورت مسئله یتی زدن و تادیب مناسب، آن هم نه شدید، به حیم«آخِرُ الدَّوَاءِ الْیَی»؛«آخرین درمان داغ یردن است» لازم می شود.نه این یه برخی والدین بدون این یه یم ترین قدمی در راستای آموزش دینی فرزندشان برداشته باشند با شنیدن این روایت و بدون در نظر گرفتن توضیح و تفسیر های جانبی آن به یی باره به جان فرزند خود افتاده و انتقام تمامی سهل انگاری های خود نسبت به تربیت فرزند را از یودی خود بگیرند و در نتیجه فرزند خود را نسبت به دین و نماز بیزار نمایند.



چهارم : هدف از توصیه های اسلام تربیت دینی صحیح فرزندان می باشد لذا اگر عملی یردن چنین توصیه ای، حتّی با در نظر گرفتن تمامی جوانب گفته شده آن، اثر سوء داشته باشد و فرزند را به لجاجت و مقاومت وادار نماید، نباید به آن متوسل شد.