شبی، بی پرده ی ستارگان چراغ راهِ باد خواهم بود و پس مانده ی نگاهت را از آب هایی که برهنه بر خاک می خَزَند، خواهم نوشید هنگام که تیغه ی آفتاب بر گلوگاه کوه می ن